(765 S. K. m. 59, 65, 493, 522)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Behzat'ın TCY.nın 493/1-son 522, 59, Ahmetin ise 65/3. madde uygulanmak suretiyle cezalandırılmalarına ilişkin Bakırköy İkinci Asliye Ceza Mahkemesince 20.10.1988 gün ve 323-449 sayı ile verilen hükmün sanıklar tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Altıncı ceza Dairesi 26.1.1989 gün ve 128-728 sayı ile
(Sair itirazları yerinde görmeyerek
1 - Eylemin ikiden ziyade kimse tarafından birlikte işlendiğini gösteren kesin kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan TCY.nın 493'/son fıkrası ile uygulama yapılması
2 - Kabule göre
Suça gözcü olarak katılan sanık Behzat hakkında TCY.nın 65/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi) isabetsizliğinden bozmuş (2) numaralı nedenine uyarak gereğini yapan Yerel Mahkeme ise 27.4.1989 güne eve 236-228 sayı ile suça gözcü olarak katılan sanıkların suçu firari iki arkadaşları ile birlikte işledikleri gerekçesiyle (1) numaralı bozmaya karşı önceki hükmünde direnmiştir.
Bu hükmün de sanıklar tarafından süresinde verilen dilekçeler ile temyizi üzerine dosya C. Başsavcılığının "onama" isteyen 19.10.1989 gün ve 6/7221 sayılı tebliğnamesiyle birinci başkanlığa gönderilmekle ceza genel kurulunda okundu gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: İncelenen dosyaya göre
Olay gecesi birlikte gezen sanıkların mağdura ait mağazadan hırsızlık yapmaya karar verdikleri firari sanıklar ilhami ile Hasan'ın mağaza kilidini kırmayı üstlendikleri diğer sanıklar Behzat ile Ahmet'in olay yerine 50 metre uzaklıktaki Behzatın evinde gözcü olarak kaldıkları ve hırsızlık yapıldığı sırada olay yerinde hazır bulunmadıkları aksi kanıtlanamayan sanıkların savunmaları ve dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
YCGK.nun 23.1.1967 gün ve 37/10 sayılı kararında açıklandığı üzere ikiden fazla kimselerin işledikleri suçlarında ilgili maddelerin son fıkralarının haklarında TCY.nın 64/1. maddesi uygulanabilen maddi asli faillerle fiile fer'an iştirak etmiş olmakla birlikte suçun işlenmesi sırasında olay mahallinde bizzat bulunan şeriklere uygulanabileceği benimsenmektedir. Halbuki sanıklar olay sırasında olay mahallinde bulunmamışlar, 50 metre uzaklıktaki Behzat'ın evinde beklemişlerdir. O halde hırsızlık suçunu ortaklaşa işlemeyi kararlaştıran ancak suçun işlenmesi sırasında suç mahallinde bulunmayan sanıklar Behzat ve Ahmet haklarında TCY.nın 493/son fıkrası ile uygulama yapılması isabetsizdir.
Bu itibarla yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklandığı üzere sanıkların temyiz itirazları yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA, 20.11.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy