(6136 s. K . m. 13/1)
Dava: 6136 sayılı Yasaya aykırı davranışta bulunmak suçundan sanık Bayram K.'ın aynı yasanın 13/1; TCK.nun 55/3, 59; 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca sonuç olarak 65.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, verilen cezanın ertelenmesine, suç konusu tabancanın köy muhtarlığına teslimine ilişkin Bitlis Asliye Ceza Mahkemesinden verilen hüküm sanığın temyizi üzerine 8. Ceza Dairesince incelenerek 28.11.1989 gün ve 9843/9929 sayı ile;
Babası muhtar Abdurrezzak K.'a ait köy demirbaşına kayıtlı suç konusu tabancayı taşıyan sanık hakkında, 387 sayılı Kanun hükmünde Kararnamenin uygulanması söz konusu olmadığından tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır biçimindeki açıklamalarıyla onanmasına karar verilmiştir.
Bu karara karşı 21.12.1989 gün ve 76 sayı ile itiraz yoluna başvuran C. Başsavcılığı;
Hükümden sonra yürürlüğe giren 387 sayılı KHK.den TCK.nun 2. maddesi uyarınca sanığın da yararlanması gerekmektedir. Çünkü sanığın suçu da ruhsatsız tabanca taşıma suçudur. Kanun koyucunun menşesi belirsiz daha yoğun ve ağırlıktaki silahları taşıyanları cezasızlık imkanından yararlandırırken ruhsatlı tabancayı ruhsatsız olarak taşıyanları cezalandırmak amacını taşıdığı söylenemez. Böyle bir uygulama kararnamenin ruhuna, esprisine ters düşer görüşüyle özel daire onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme hükmünün bozulması istemiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Olağanüstü Hal Bölgesi sınırları içinde ikamet eden sanığın olay günü muhtar olan babası Abdurrezak'a ait köy demirbaşına kayıtlı tabancayı taşırken yakalandığı anlaşılmaktadır.
6.11.1989 tarihinde yürürlüğü giren ve 3601 sayılı yasa ile aynen kabul edilen 387 sayılı K.H.Kararnamenin geçici 1. maddesinde, Olağanüstü Hal Bölge Valisi bu kanun hükmünde kararnamenin yayım tarihinden başlayarak bir ay içinde mücavir iller dahil olağanüstü hal bölgesinde ikamet edenlerin müracaatları üzerine ellerinde bulunan ruhsatsız ateşli silahların menşelerine bakılmaksızın taşıma veya bulundurma ruhsatı verebilir.
Bu madde hükmünden yararlananlar hakkında belirtilen süre içinde 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun ilgili hükümleri uygulanmaz hükmü yer almaktadır.
Görüldüğü gibi 387 sayılı K.H.Kararname bir af niteliği taşımamaktadır. Bölgede hüküm süren kış şartları ve başvurma süresinin azlığı gibi nedenlerle 299 sayılı K.H.Kararnameden yararlanmayanlara yeni bir olanak tanımak için çıkartılmıştır. Amacı kapsadığı illerde yaşayan kişilerin ruhsata bağlı bulunmayan silahlarına ruhsat verilebilmesini sağlamaktır. Kararname uyarınca bölgede yaşayan kişilerin gizli silahlarına ruhsat almak üzere Olağanüstü Hal Bölge Valisine veya yetki verdiği İl Valiliğine başvuru hakkını elde etmiş bulunmaktadır. İdare yapılan başvuruları değerlendirdikten sonra yönetmelikte öngörülen koşulları taşıyanların silahlarına ruhsat verecek taşımayanların silahlarına ise vermeyecektir. Ancak başvuruda bulunanlara ruhsat verilsin verilmesin bu dönemde hakkında 6136 sayılı Yasa ile T.C.K.nun ilgili hükümleri uygulanmayacaktır. İncelenen olayda sanıkta yakalanan suç konusu tabanca ruhsatı verilmesi mümkün değildir. Olağanüstü Bölge Hal Valiliğine veya yetki verdiği İl Valiliğine yapacağı başvuru hukuken yok hükmündendir. Çıkarılış amacı bu tür ruhsatlı silahları taşıyanları korumak olmayan kararnamenin ruhsat verilemeyeceği önceden belli olan silah hakkında uygulanması amacına ters düşer. Bu nedenle babasına ait köy demirbaşına kayıtlı silahı taşıyan sanık hakkında 387 sayılı K.H.Kararname hükümlerinin uygulanması mümkün olmadığından C.Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan kurul başkanı ve üyeler 387 sayılı K.H.Kararnamedeki sınırlama sadece yöre ve süre yönündendir. Kararnamede başkasına ait ruhsatlı silahları taşıyanların yararlanamayacaklarına ilişkin ayrık bir hüküm yoktur.
Başvurunun geçerli olup olmaması, diğer bir ifade ile başvurana ruhsat verilip verilmemesi ayrı şey; başvuranlara ruhsat verilebilsin veya verilmesin cezalandırılmamaları ayrı şeydir. Olay bu açıdan değerlendirilmelidir.
Kaldı ki;
Kararnamede yer alan menşeine bakılmaksızın ibaresi menşei ne olursa olsun bu kararnamenin başvuru hakkı yönünden her türlü silah için uygulanacağını, silah başkasına ait de olsa, bulundurma ruhsatlı dahi bulunsa başvurmayı engelleyen bir durum olmadığını göstermektedir.
Kendisine ruhsat verilip verilmeyeceği henüz belli olmayan kalaşnikof ve benzeri vahim nitelikli silahları taşıyanlara uygulanacak bir kararnamenin babasına ait köy demirbaşına kayıtlı silahı taşıyanlara uygulanmayacağını kabul, kararnamenin çıkarılış amacına ve genel hukuk ilkelerine ters düşer görüşü ile itirazın kabulü yönünde oy kullanmışlardır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle C. Başsavcılığı itirazının reddine, 05.3.1990 günlü ikinci müzakerede çoğunlukla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy