(765 S. K. m. 59, 61, 456) (647 S. K. m. 6)
Dava: Tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan sanık Ahmet'in TCY.nın 455, 61,59 maddeleri uyarınca 1 sene 8 ay hapis ve 6250 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin, Yenice Asliye Ceza Mahkemesince 22.9.1989 gün ve 30/103 sayı ile verilen hükmün sanık vekili tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Dokuzuncu Ceza Dairesi; 17.3.1989 gün ve 6890/1455 sayı ile;
Sair itirazları yerinde görmeyerek;
(14.12.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3506 sayılı Yasayla değişik 647 sayılı Yasanın 6. maddesine ve sanığa tayin edilen hürriyeti bağlayıcı cezanın süresine nazaran erteleme konusunda yeni bir takdir ve değerlendirme, yapılması zorunluluğu) nedeniyle bozmuş,
Yerel Mahkeme ise, 4.5.1989 gün ve 45/45 sayı ile karar yerinde yazılı gerekçe ile önceki hükümde direnmiştir.
Bu hükmünde sanık tarafından süresinde verilen dilekçe ile temyizi üzerine dosya, C. Başsavcılığı'nın daire kararı doğrultusunda "bozma" isteyen 26.7.1989 gün ve 2601 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulu'nda okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
TCY.nın 455/1,59. maddesi uyarınca 1 sene 8 ay hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkındaki yerel mahkeme kararı, Özel Dairece 3506 sayılı Yasanın 8. maddesi ile değiştirilen 647 sayılı Yasanın 6. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğundan bozulmuştur.
Yerel Mahkeme ise, 3506 sayılı Yasa ile yapılan bu değişikliğin sanığa yeni bir olanak tanınmadığını, esasen mahkemeden bu konuda bir istemi de bulunmayan sanık hakkında bozulan kararda, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi açısından değerlendirme yapıldığını ileri sürerek önceki hükümde direnmiştir. Öncelikle şunu belirtmek gerekir ki, 3506 sayılı Yasa TCY.nın 455/1,59. maddesi uyarınca 1 sene 8 ay hapis cezasına mahkum edilen sanığa, yeni bir olanak getirmiş bulunmaktadır. Zira 3506 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önceki dönemde ancak bir yıl dahil hapis veya hafif hapis cezalarının ertelenmesine olanaklı iken, 3506 sayılı Yasanın 8. maddesi ile iki yıla kadar (iki yıl dahil) hafif veya hapis cezalarının ertelenmesi olanaklı hale getirilmiştir. Bunun sanığa yeni bir olanak sağladığı kuşkusuzdur.
Öte yandan 3506 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önceki dönemde bir yıl ile (bir yıl hariç) iki yıl arasında (iki yıl dahil) hafif hapis veya hapis cezasına mahkum edilmiş olup da, haklarındaki hüküm kesinleşmiş bulunanlar Yasasının geçici 3. maddesine göre, kanunun yayımı tarihinden itibaren iki ay içinde hükmü veren mahkemeye başvurarak durumlarının yeniden incelenmesini isteyebilirler. Bu durumda bulunanların mahkemeden istekte bulunmaları zorunludur. Ancak 3506 sayılı Yasa yürürlüğe girdiğinden haklarında hüküm verilmiş olmakla beraber, Yargıtay incelemesi aşamasında bulunanların durumları, kendilerine tanınan bu yeni olanak nedeniyle yeniden değerlendirme konusu yapılmalıdır. Kaldıki Yerel Mahkeme, bozulan kararın da sanığın durumu 647 sayılı Yasanın 6. maddesi açısından değerlendirdiğini ileri sürmektedir. 3506 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesinden önceki dönemde, yasal bakımından ertelenmesi olanaklı bulunmayan 1 sene 8 ay hapis cezası nedeniyle sanık hakkında yapılan değerlendirmenin hukuken hiç bir anlam ve sonuç doğuramayacağı açıktır.
Açıklanan nedenlerle özel Daire bozma ilamına uyulmak gerekirken, önceki hükümde direnilmesi isabetsizdir. Hükmün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklandığı üzere, sanığın temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Yerel Mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA, 30.10.1989 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy