(765 S. K. m. 119) (6831 S. K. m. 98)
Dava: Orman yasasına aykırı davranışta bulunma suçundan sanık Rukiye'nin beraatine ilişkin Araç Sulh Ceza Mahkemesince 9.8.1988 gün ve 343/192 sayı ile verilen hükmün katılan idare tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Üçüncü Ceza Dairesi 4.5.1989 gün ve 11686/5138 sayı ile;
(14.12.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3506 sayılı yasanın 3. maddesiyle değişik TCY.nın 119. maddesi uyarınca sanık hakkında değişiklikten önceki Orman Yasasının 98. maddesine göre açılan davada sözü edilen değişik yasa maddesinin gözönünde tutulması lüzumu) gerekçesiyle hükmü bozmuştur.
Yerel Mahkeme ise 18.9.1989 gün ve 191/294 sayı ile karar yerinde yazılı gerekçe ile önceki hükümde direnmiştir.
Bu hükmün de süresinde verilen dilekçe ile katılan idare tarafından temyizi üzerine dosya C. Başsavcılığının "bozma" isteyen 7.2.1990 gün ve 12916 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle; Ceza Genel Kurulunca okundu gereği konuşulup düşünüldü :
Karar: İncelenen dosyaya göre ;
Yerel Mahkeme sanık hakkında 6831 sayılı yasanın 98. maddesine aykırı davranmak suçundan açılan davada, yaptığı yargılama sonucunda suçu sabit görmeyerek beraat kararı vermiştir.
Özel Daire Beraat kararının isabetli olup olmadığını incelemeden sanığa yüklenen suçun önödemeye tabi olduğunu bu itibarla 3506 sayılı yasa ile değişik TCY.nın 119. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğini belirterek hükmü bozmuştur.
Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşumazlığın konusu beraat kararı verilecek ahvalde, düşme kararı verilmesini gerektirecek olan TCY.nın 119. maddesi uyarınca işlem yapılması gerekip gerekmiyeceği hususu oluşturmaktadır.
Öğreti ve uyum gösteren Yargıtay İçtihatlarına göre beraat, düşme kararından daha güvenceli ve önceliklidir. O halde öncelikle Yerel Mahkemece verilen beraat kararının yerinde olup olmadığı Özel Dairece denetlenmeli yerinde görüldüğü takdirde hükmün onanmasına aksi halde 3506 sayılı yasa ile değişik TCY.nın 119. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekir.
Bu usuli yönüyle direnme kararı isabetlidir. Hükmün esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklandığı üzere Yerel Mahkeme direnme kararı isabetli görüldüğünden esasın incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine 19.3.1990 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy