(765 S. K. m. 51, 59, 73, 450) (6136 S. K. m. 13)
Dava: Adam öldürmek ve 6136 sayılı Yasaya aykırı davranmak suçlarından sanık Mehmet Ali'nin TCY.nın 450/4-10, 59. maddeleri, 6136 sayılı Yasanın 13/1, ek 1, TCY.nın 59, 73. maddeleri gereğince iki ayı geceli gündüzlü bir hücrede çektirilmek üzere müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep İkinci Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.6.1990 gün 107/108 sayılı, re'sen temyize tabi olan hükmün sanık tarafından da temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Birinci Ceza Dairesi, 7.11.1990 gün 2487/2751 sayı ile;
"Sanık, olay gününden bir sene on ay önce oğlu Süleyman'ı öldüren Mustafa'yı tasarlayarak öldürmüştür. Bir sene on aylık bir süre, oğlu öldürülen bir baba için ağır tahrikin etkisinin devam ettiğinin kabulünde zorunluluk bulunduran bir süredir. Yasanın gerekçesinde de açık bir şekilde vurgulandığı gibi TCK.nun 450/10. maddesinin uygulanabilmesi için "eylemin münhasıran kan gütme saikiyle yapılması" gerekmektedir. Olayımızda ise, sanık üzerinde ağır tahrikin etkisinin devam ettiği ve sanık oğlunu öldürenden başka bir kişiyi öldürmediğine göre TCK.nun 450/4, 51/2, 59. maddelerinin uygulanması suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği" karşı oyu ile ve oyçokluğuyla hükmün onanmasına karar vermiştir.
Yargıtay C. Başsavcılığı, 2.1.1991 gün 1 sayı ile;
"Kan gütme saiki ile öldürme, hasım taraflar arasında daha önceki öldürme olayı ile ilgili olsun olmasın eli silah tutan fertlerin öldürülmesi geleneğini yıkmak için kabul edilmiştir. Bir görevi yerine getirme bilinci ile hareket etme sözkonusudur. Çok yakını ve sevdiği öldürülen bir kimsenin, olay failini öldürmesi halinde kan gütme saiki ile adam öldürme kabul edilemez.
Dosya içeriğinden sanığın; evlat acısının verdiği yasal ağır tahrik altında maktülü taammüden öldürdüğü anlaşılmaktadır. Sanık TCY.nın 450/4, 51/2, 59. maddeleri ile cezalandırılmalıdır" gerekçesiyle itiraz ederek, Özel Daire onama kararının kaldırılarak hükmün bozulmasını talep etmiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle; Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Maktül 16.8.1988 tarihinde sanığın oğlu Süleyman'ı öldürmüş, sanığı ise hayati tehlike geçirip 25 gün iş ve gücünden kalacak şekilde yaralamıştır. Olayda maktül de yara almış, sanık ile öldürülen tutuklanmışlardır. Sanık, tahliye olduktan dört ay sonra, duruşma salonunda tabancayla ateş ederek maktülü öldürmüştür.
Açıklanan olayda, Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanığın maktülü kan gütme saiki ile öldürüp öldürmediğine ilişkindir.
Saik, failin eyleme geçmesine etken olan nedenlerdir. Saiki, hukuka aykırı bir sonucu gerçekleştirme iradesi olan kastın ögesi olarak kabul etmek olanaksızdır. Sadece, yasanın suç unsuru veya ağırlatıcı neden olarak kabul ettiği hallerde saike itibar edilmelidir.
Kan gütme saiki ile adam öldürme, 15.7.1953 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanan 6123 sayılı Yasa ile Ceza Yasasının 450. maddesine 10. bend olarak eklenmiştir. Kan gütme; failin, daha önce öldürülen bir kimsenin intikamını almak için, ilk olayın doğurduğu elem ve infial geçtikden sonra suçlunun mensup olduğu gruptan birisini veya suçluyu öldürmesidir.
Adam öldürme suçunun kan gütme saiki ile işlendiğinin kabulü için aşağıdaki koşulların gerçekleşmesi gerekir:
1 - Kan gütme saiki ile hareket eden kişide kendisini istila eden ve evvelce işlenen bir suça bağlı olan infial dolayısıyla tam bir irade serbestliği yoktur. Kan ve husumet, intikam alma duygusu kişinin benliğini o derecede kaplamıştır ki, her şeyi göze alarak birinci suç failini ya da onun mensup olduğu gruptan, aileden başka birisini tutkusu altına girdiği ihtirasın etkisi ile öldürmekte ve buna adeta bir görev bilinci ile yapmaktadır (Prof. Sulhi DÖNMEZER, İçtihatlara Kan Gütme Saiki, IÜHFM., C:XLII, S: 1-4, Sh:2).
Taraflar arasında bir kan davası bulunsa bile fail kapıldığı ani bir tehevvür ile ya da başka bir nedenle öldürme suçunu işlemiş olursa kan gütme saikinin varlığından söz edilemez.
2 - Önceki olay ölümle sonuçlanmalı ve suç öldürülen kişinin intikamını almak için işlenmelidir.
3 - İlk öldürülen ile ikinci suçun faili arasında kan hısımlığı şart olmayıp, suçun kan gütme saiki ile işlenmesi yeterlidir.
4 - İlk ölüm olayı ile ikinci olay arasında çok kısa olmayan bir süre geçmelidir. Bu süre içerisinde fail, ilk öldürme olayından duyduğu her türlü acı, kızgınlık ve öfkeden arınarak mahza bir görevi yerine getirme bilinciyle hareket etmelidir.
İncelenen dosyada; sanığın oğlu olaydan bir yıl on ay önce öldürülmüştür. Bu olay sırasında yaralanan sanık aynı zamanda maktülü de yaralamış ve bu nedenle tutuklanmıştır. Bir süre tutuklu yargılanan sanık serbest bırakılmış, maktülün tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir. Sanık, salıverildikten sonra tabanca satın almış ve tutuksuz olarak katıldığı ilk duruşmaya silahlı olarak gelmiştir. Ancak maktülü öldürmemiştir. Sonraki oturuma, ilk olayın mağduru ve aynı zamanda sanığı sıfatıyla katılmış ve duruşma salonunda sanıklara mahsus yerde yerini almıştır. Tutuklu bulunan müktül getirildiğinde tabancayla dört el ateş ederek onu öldürmüştür. Sanık, tahliye olduktan dört ay sonra yüklenen suçu işlemiştir. Bu süre; oğlunun öldürülmesinden duyduğu acı, üzüntü ve kızgınlığın yerini, kan gütme saikine bıraktığını kabule yeterli bir süre değildir. Sanık, oğlunun öldürülmesi ve kendi yaralanmasının yarattığı gazap, şedif ve elemi halen yaşamakta ve bunun sonucu ağır tahrik altında, maktülü öldürmüştür. İlk olayın elem ve infiali geçtikten sonra görev bilinci ile hareket edildiğinden söz edilemez. Bu nedenle itirazın kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire onama kararının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme mahkumiyet hükmünün gösterilen sebepten dolayı BOZULMASINA, 18.02.1991 günü oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy