(765 S. K. m. 430/2)
Dava: Kaçırıp alıkoymak ve fiili livatada bulunmak suçlarından sanık Mehmet Emin'in, TCY.nın 430/2. maddesi yollamasıyla, 431. maddeye uyan suçu oluşturduğunu ve ayrıca tasaddi suçunun oluştuğunu kabul eden, (Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi)nce 31.10.1990 gün ve 125-148 sayı ile; TCY.nın 430/2. maddesi yollamasıyla, 431,55/3,59. maddesi uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün ağır hapis, TCY.nın 415/1,55/3,59. maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nce, 19.2.1991 gün ve 5733-775 sayı ile;
(Sair itirazlar yerinde görülmeyerek;
Oluşa uygun kabule göre eylemin kaçırma niteliğinde olmadığı, oluşan alıkoyma suçunda ise zor ve hile bulunmadığı göz önüne alınarak, sanığın TCY.nın 430/2. maddesi gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde 431. madde uyarınca hüküm kurulması) isabetsizliğinden bozulmuş,
Yerel Mahkeme ise, 8.4.1991 gün ve 40/65 sayı ile; sanığın, mağduru bulunduğu yerden 200 metre ilerde bir yere götürmek şeklinde gelişen eylemi alıkoymak olmayıp, kaçırmaktır biçimindeki açıklamalarla önceki hükümde direnmiştir.
Bu hüküm de sanık müdafii tarafından süresinde temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C. Başsavcılığı'nın "bozma" istekli 20.5.1991 gün ve 2353 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sanığın, yolda arkadaşları ile oyun oynamakta olan mağdura, "nerede oturduğunu" sorarak, "bende orada oturuyorum, gel beraber gidelim" demesi üzerine, 200 metre ilerde bağlar içerisinde üstü açık, yan duvarları bulunan bir yere birlikte gittikleri ve orada sanığın mağdura tasaddide bulunduğu dosya kapsamından anlaşılmaktadır.
Özel Daire ile yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın açıklanan eyleminin kaçırmak suçunu mu, yoksa alıkoymak suçunu mu oluşturduğu hususundadır.
Kaçırmaktan sözedilebilmesi için, mağdurun bulunduğu yerden bir başka yere nakledilmiş olması gerekir. Bir başka anlatımla, herhangi bir şekilde mağdurun bulunduğu yerin değiştirilmesi, onun bulunduğu yerden başka bir yere götürülmesi kaçırma suçunun oluşması için gereklidir.
Alıkoyma ise, mağdurun kendi arzusu ile failin hakimiyet sahasına girmesi ve bundan sonra fail tarafından arzusuna karşı orada tutulması halinde söz konusu olmaktadır.
Uyuşmazlık konusu olayda, kendisine karşı cebir, şiddet, tehdit veya hile kullanılmayan mağdur kendi rızası ile sanıkla birlikte bulunduğu yerden 200 metre ileride bağlar içerisindeki bir yere gitmiş, orada kendisine karşı tasaddide bulunan sanık tarafından rızası dışında alıkonulmuştur. Bu itibarla sanığın eylemi cebir, şiddet veya tehdit veya hile olmaksızın rızası ile reşit olmayan mağdurun alıkonulmasından ibarettir. TCY.nın 431. maddesi, koşullar oluştuğu takdirde sadece kaçırma suçlarına uygulanabileceğinden, alıkoymak suçunu işleyen sanık hakkında TCY.nın 430/2. maddesi ile uygulama yapılmalıdır.
Bu nedenle, direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, direnme hükmünün istem gibi BOZULMASINA, 08.07.1991 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy