(765 S. K. m. 102, 104) (353 S. K. m. 20)
Dava: 6831 sayılı Yasaya aykırı davranışta bulunmak suçundan sanıklar Mehmet A., Ahmet Ö. ve Şahinder A. hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin Kozan Sulh Ceza Mahkemesince verilen 13.6.1990 gün ve 1984/1280-1990/405 sayılı hükmün katılan idare vekili tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen;
Yargıtay 3. Ceza Dairesi 11.9.1991 gün ve 3402/9334 sayı ile:
"353 Sayılı Yasanın 20/1. maddesi uyarınca suçu işledikten sonra askere giden sanıklar için zamanaşımının işlemeyip durduğu Mehmet Avcılının 3.12.1985 tarihinde askere sevk edilip 3.6.1987 tarihinde terhis edildiği Ahmet Özbolat'ın ise 2.12.1986 tarihinde askere sevk edilip 2.6.1988 tarihinde terhis edildiğinin belirlenmesine göre zamanaşımının dolmamış bulunduğu doğum tarihi itibariyle Şahinder Avcılı'nında askerlik süresinin hesaplanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden kararı bozmuştur.
Yerel Mahkeme ise 22.5.1992 gün ve 1991/462-1992/306 sayı ile:
"Suç tarihinden bu yana aradan 7 sene 6 aylık süre geçtiğinden olayda zamanaşımı gerçekleşmiştir" biçimindeki açıklamalarla önceki hükümde direnmiştir.
Bu hüküm de katılan idare vekili tarafından süresinde temyiz edildiğinden dosya Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istekli 21.12.1992 gün ve 3/63497 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Yasasına aykırı davranışta bulunmak suçundan kamu davası açılmıştır.
Sanıklara yüklenilen bu suç TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 senelik asli zamanaşımı süresine tabi olup zamanaşımını kesen işlemler birden çok olsa bile bu süre yarısı kadar uzayacaktır.
İncelenen dosyada sanıkların sorgularının yapıldığı 24.5.1985 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başka bir işlem yapılmamışsada sanıklardan Ahmet Özbolat'ın 2.12.1986, Mehmet Avcı'nın 3.12.1985, Şahinder Avcılının 30.11.1988 tarihlerinde askere sevk edilip 2.6.1988, 3.6.1987 ve 30.5.1990 tarihlerinde terhis edildikleri anlaşılmaktadır.
353 sayılı Askeri Mahkemeler kuruluşu ve Yargılama Usulü Kanunun 20. maddesinde Muazzaf ve Yedek er ve erbaşların ve yedek subay memurların askere gitmeden veya silah altına çağrılmadan önce işledikleri yukarı haddi bir yıla kadar şahsi hürriyeti bağlayıcı cezayı gerektiren suçlara ait davalarda ilk ve son soruşturma işlemleri askerliklerini bitirmelerine kadar geri bırakılır" hükmü yer aldığından sanıkların askere sevk edilip terhis edildikleri sürede zamanaşımının işlemeyip duracağı durma sebebinin ortadan kalkmasıyla işlenmiş olan eski süreye inzimamen yeniden devam edeceği kuşkusuzdur.
Bu nedenle sanıkların sorgularının yapıldığı 24.5.1985 tarihinden sonra zamanaşımını kesen başka bir işlem yapılmadığı gözetilmeyip 5 yıllık asli zamanaşımı süresine askerlikte geçirdikleri süreler eklenmek suretiyle bulunacak tarihte zamanaşımının gerçekleştiğinin kabulü gerekirken suç tarihinden bu yana aradan 7 sene 6 aylık süre geçtiğinden bahisle yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde isabet yoksada Özel Daire incelemesinden sonra 25.11.1991 tarihinde zamanaşımının gerçekleştiği saptandığından sonucu itibariyle doğru olan direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sonucu itibariyle doğru olan Yerel Mahkeme direnme hükmünün isteme aykırı olarak ONANMASINA 08.02.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy