(765 S. K. m. 45, 202) (1412 S. K. m. 308/8)
Dava: Zimmet suçundan sanık Cahide Özel'in beraatine ilişkin Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 2.4.1991 gün ve 1990/15-1991/82 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen;
Yargıtay 5. Ceza Dairesi 16.10.1991 gün ve 3551/4320 sayı ile;
"Eylemin sübuta erdiği anlaşılmasına rağmen yazılı gerekçelerle beraat hükmü tesisi" isabetsizliğinden kararı bozmuştur.
Yerel Mahkeme ise 29.4.1992 gün ve 1991/271-1992/80 sayı ile;
Sayıştaydan seçilmiş bilirkişilerce düzenlenen raporda belgelerin eksikliği vurgulanmış iddianın objektif kanıtlarla ispat edilmediği açıklanmıştır.
Bu rapordan ayrı olarak bilirkişi Ziyaettin Kurt tarafından düzenlenen 6.3.1991 günlü raporda da ilgili paraların ve malın sanığa tevdii edildiğinin kesin olarak tespit edilmediği belirtilmiştir.
Bilirkişilerin bu yönüyle birbirini doğrulayan raporları karşısında sanığın zimmet kastıyla hareket ettiğini söylemeye olanak olmadığı gibi iddia olunan parayı yatırması da aleyhine delil olarak değerlendirilemez.
Bankanın mevcut muhasebe kayıtları ile çıkan açığının hukuki bir zimmet olması düşünülebilirse de tüm delillerin değerlendirilmesi sonucu sanığın zimmet kastıyla hareket etmediği sonucuna varıldığından beraatine karar verilmesi yerindedir." biçimindeki açıklamalarla önceki hükümde direnmiştir.
Bu hükümde katılan vekili tarafından süresinde temyiz edildiğinden dosya Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istekli 21.12.1992 gün ve 5/68447 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Türkiye Halk Bankası Bursa Şubesinde amir olan sanığın gerçek dışı açıklamalarla tediye fişi ve defter kayıtlarına uymayan hesap dökümleri düzenlemek, hesaplar arasında usulsüz aktarmalar yapmak suretiyle 7.865.610 lirayı zimmetine geçirdiği iddiasıyla açılan davada Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık sanığa yüklenilen suçun sübuta erip ermediğine ilişkindir.
Sayıştay üyeleri ve başdenetçisinden oluşan bilirkişilerce düzenlenen tarihsiz raporda "Dosyada mevcut müfettiş raporunda iddilar ve ikrarlar yer almakta ise de bu hususları kanıtlayacak muavin defter kayıtları, alacaklı firmalara kayıt ve beyanları, diğer bankaların "ödemelere ilişkin kayıt ve belgeleri bulunmadığından zimmet mahiyet ve miktarına dair kanaat tesisi mümkün değildir." denilmiş bilirkişi Ziyaettin Kurt tarafından düzenlenen 6.3.1991 günlü raporda da bazı belgelerin eksikliği vurgulanarak dosyadaki mevcut belge ve beyanlara göre sanığın zimmetinde para bulunduğunu kesin olarak söylemenin mümkün olmadığı belirtilmiştir.
Eksik belgelere dayanılarak düzenlenen bu raporlar hükme esas alınacak nitelikte olmadığına göre sayıştay üyeleri ve başdenetçisi tarafından düzenlenen raporda belirtilen eksiklikler giderildikten ve avans konusunda banka müdürü Tansu Tezgören dinlendikten sonra aynı bilirkişilerden yeni bir rapor alınarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.
Bu nedenle Yerel Mahkeme direnme hükmünün soruşturmanın genişletilmesine yönelik olarak bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme direnme hükmünün istem gibi soruşturmanın genişletilmesine yönelik olarak BOZULMASINA, 08.02.1993 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy