(4250 S. K. m. 31) (765 S. K. m. 59) (1412 S. K. m. 22)
Dava: 4250 sayılı Yasaya aykırı davranışta bulunmak suçundan sanık Nebi'nin aynı Yasanın 31, TCY.nın 59 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca sonuçta 625.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin, Dursunbey Asliye Ceza Mahkemesince 14.6.1990 gün ve 83/91 sayı ile verilen hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Yedinci Ceza Dairesi'nce, 9.4.1991 gün ve 721/4359 sayı ile;
(Sulh Ceza Mahkemesi hakimi sıfatı ile görevsizlik kararı veren Hakim (A.V.G.)'nin Asliye Ceza Mahkemesi hakimi sıfatı ile yargılamayı sonuçlandırarak CYUY.nın 22. maddesine aykırı davranılması) isabetsizliğinden bozulmuş,
Yerel Mahkeme ise, 30.5.1991 gün ve 65/78 sayı ile; 5.12.1977 gün ve 2/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına göre, iddianamadeki suç niteliği yönünden görevsizlik kararı veren hakimin, asıl davayı gören mahkemede duruşmaya katılabileceği, biçimindeki açıklama ile önceki hükümde direnmiştir.
Bu hüküm de sanık tarafından süresinde temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C. Başsavcılığı'nın "düzeltilerek onama" istekli 12.2.1992 gün ve 57209 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle; Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, iddianamedeki suç niteliği yönünden görevsizlik kararı veren hakimin, asıl davayı gören mahkemenin duruşmasına katılıp katılamayacağı hususundadır.
Ayrıntıları 5.12.1977 gün ve 2/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun Kararında açıklandığı üzere, duruşmayı yöneterek kanıtları toplayan dava konusu olay hakkında belli bir kanıya varıp suçun niteliği ve uygulanacak yasa maddelerini açıklayan ve böylece oyunu belli etmiş bulunan hakimin bu işe ait davada hükme katılması sakıncalı görülmüş ve Usul Yasasının 22. maddesiyle yasaklanmıştır.
Ancak, duruşmada edinilen kanaat ve suç niteliğinin değişmesiyle değil de, iddianame veya son soruşturmanın açılması kararında suç niteliği yönünden davanın görülmesinin başka bir mahkemeye ait olduğunu görerek görevsizlik kararı veren hakim bu hali ile davaya bakmış sayılamaz. Hakimin burada yaptığı iş, maddi yanılgı sonucu mahkemesine açılan davayı görevsizlik kararıyla ait olduğu mahkemeye göndermekten ibaret olup, dava hakkında herhangi bir kanıya varmış ve oyunu da belli etmiş sayılamaz..." kuralı getirilmiş bulunmaktadır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu kararı ile getirilmiş bu ilkeye, direnme kararındaki gerekçeye ve görevsizlik kararı veren Hakim A. V. G.'nin Sulh Ceza Mahkemesinde, duruşmayı yöneterek olay hakkında belli bir kanıya vardıktan sonra suç niteliğini ve uygulanacak yasa maddelerini açıklamak suretiyle görevsizlik kararı vermeyip, "iddianamedeki suç niteliği yönünden davaya bakmak görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş bulunmasına göre, asıl davaya bakan Asliye Ceza Mahkemesindeki yargılamaya katılmasına ve hüküm vermesine yasal bir engel bulunmamaktadır.
Bu itibarla, direnme kararı isabetli görüldüğünden, işin esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, direnme kararı isabetli görüldüğünden, esastan inceleme yapılması için dosyanın Yargıtay Yedinci Ceza Dairesi'ne gönderilmesine 09.03.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy