(765 S. K. m. 189, 456, 457)
Dava: Etkili eylem suçundan sanık Nevzat Aras'ın TCY.nın 456/1, 457/1, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri gereğince 1.200.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Beyşehir Asliye Ceza Mahkemesince verilen 11.12.1991 gün 145/444 sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 16.12.1992 gün 6544/7969 sayı ile:
"Suçta kullanılan levye demirinin ne suretle silahtan sayıldığı açıklanmadan sanık hakkında TCY.nın 457/1. maddesinin uygulanması" isabetsizliğinden bozulmasına, "levye demiri silah sayıldığından hükmün onanması gerektiği" karşı oyu ile ve oyçokluğuyla karar vermiştir.
Yargıtay C. Başsavcılığı 3.2.1993 gün 7 sayı ile:
"3506 sayılı Yasa ile 5435 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması, bu yasanın değişiklik yaptığı maddelerin de yürürlükten kaldırıldığı anlamına gelmeyeceğinden, silah tabirini ifade eden TCY.nın 189. maddesi yürürlüktedir. Yargıtayın yerleşmiş içtihatlarına göre levye demiri şiddet sebebi olarak silahtan sayılmaktadır. Sanık hakkında TCY.nın 457. maddesi uygulanmalıdır." gerekçesiyle itiraz ederek, Özel Daire bozma kararının kaldırılıp hükmün onanmasını talep etmiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sanığın etkili eylem suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık, olayda kullanılan levye demirinin silahtan sayılıp sayılmayacağına ilişkindir.
Bu duruma göre TCK.nun 189. maddesinin yürürlüğünün tartışılmasının olayımızda yeri ve gereği yoktur.
Türk Ceza Yasasında silah kavramının tanımı yapılmamıştır. Bir şeyin silah sayılması için, saldırma veya savunmada kullanılmak üzere özel olarak yapılması şart değildir. Yalnız o aletin bir olayda; saldırı veya savunmada kullanılması ve aynı zamanda kesici, delici veya bereleyici aletlerden olması gerekir.
Maddi olayda sanık; taşıtların lastiklerinin değiştirilmesi ve onarımında kullanılan demirden yapılmış ucu kıvrık levye demiri ile mağdura vurmuş, onbeş gün iş ve gücünden kalacak şekilde kolunun kırılmasına neden olmuştur. Suçta kullanılan levye demirinin sağlam ve muhkem olması, bereleyici özelliğinin tecavüzde kullanılması, vurulduğunda silah etkisi yaratması ve mağdurdaki yaranın niteliği nazara alındığında silah olarak kabulü ile TCY.nın 457/1. maddesinin uygulanması gerekir. Bu itibarla itirazın bu gerekçe ile kabulüne karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenle, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulü ile Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına sair yönleri de usul ve yasaya uygun bulunan Yerel Mahkeme direnme hükmünün ONANMASINA 1.3.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy