(765 S. K. m. 456, 457) (1412 S. K. m. 150, 163)
Dava: Etkili eylemde bulunmak suçundan sanık Nazım Ç.'in TCK.nun 456/1, 457/1, 647 Sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 1 milyon lira ağır para cezasıyle cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine ilişkin Şenkaya Asliye Ceza Mahkemesince verilen 5.3.1992 gün ve 1990/34-1992/39 sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen;
Yargıtay 4. Ceza Dairesi 19.2.1993 gün ve 1992/8306-1993/770 sayı ile;
Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak yaralamada kullanılan levye demirinin ne suretle silahtan sayıldığı açıklanmadan cezanın TCY.nın 457/1. maddesiyle artırılması" isabetsizliğinden kararı bozmuştur.
Bu karara karşı 19.3.1993 gün ve 92/34800 sayı ile itiraz yoluna başvuran Yargıtay C. Başsavcılığı; "Türk Ceza Kanununda silahın tanımı yapılmamıştır. Ancak bir şeyin silah sayılması için saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel olarak yapılması gerekmemektedir. Olayda kullanılan aletin saldırı ve savunmada kullanmaya elverişli olması, silah sayılması için yeterlidir.
Sanığın olayda kullandığı levye demiri lastiklerinin değiştirilmesinde ve onarılmasında kullanılmak üzere yapılmışsa da uçları kıvrılıp yassılaştırıldığından, saldırı ve savunmada kullanıldığında bereleyici özelliğe sahip olması nedeniyle TCK.nun 457/1. maddesinin uygulanma sebebi olan silahlardan sayılması gerekir" görüşü ile Özel Daire onama kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün onanmasını istemiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Sanığın etkili eylem suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda Özel Daire ile C. Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık suçta kullanılan leyve demirinin silahtan sayılıp sayılmayacağına ilişkindir.
1 - Türk Ceza Yasasında silah kavramının tanımı yapılmamıştır. Bir şeyin silah sayılması için saldırı ve savunmada kullanılmak üzere özel olarak yapılması şart değildir. Yalnız o aletin bir olayda saldırı ve savunmada kullanılması ve aynı zamanda kesici, delici veya bereleyici aletlerden olması gerekir.
Maddi olayda sanık, taşıt lastiklerinin değiştirilmesi ve onarımında kullanılan demirden yapılmış, ucu kıvrık levye demiri ile mağdura vurmuş ve 15 gün iş ve gücünden kalacak şekilde kolunun kırılmasına neden olmuştur. Suçta kullanılan leyve demirinin sağlam ve muhkem olması, bereleyici özelliği nedeniyle saldırı ve savunmada kullanılması, vurulduğunda silah etkisi yaratması ve mağdurdeki yaranın niteliği nazara alındığında silah olarak kabulü ile TCK.nun 457/1. maddesinin uygulanması gerekir. Nitekim Ceza Genel Kurulunun duraksamasız uygulamaları da bu yöndedir.
2 - Yakarıda açıklandığı üzere suçta kullanılan levye demirinin silah olarak kabul edilmesinde bir isabetsizlik yoksa da 19.6.1990 gün ve 1989/90-1990/99 sayılı iddianameyle "Nafiz oğlu 1958 doğumlu Nazım Çetin" hakkında hüküm kurulmuştur.
Oysa son soruşturma ve bunun sonucunda verilecek hükmün sadece iddianamede beyan olunan suça ve sanık olarak gösterilen şahsa ilişkin olması gerekir (CMUK. md. 150).
Kaldı ki, sanık sorgusunda ve temyiz dilekçesinde; "Aziz ve 1958 doğumlu olduğunu söylemiş, duruşmada kendisine okunan ve buna ait dediği nüfus kaydında ise gerekçeli kararda gösterildiği gibi "Hüseyin ve Hatun oğlu 1946 doğumlu" olduğu belirtilmiştir.
CMUK.nun 163/2. maddesi temel olarak sanığın başkalarından ayırt edilebilecek şekilde belli edilmesini öngördüğüne göre sanığın nüfus kaydı yeniden getirtilerek gerçek kimliği kesin olarak belirlenmeli ve iddianamede bir yanlışlık varsa düzelttirilmelidir.
Bu itibarla sanığın gerçek kimliği saptanmadan CMUK.nun 150. maddesine aykırı olarak iddianamede beyan olunmayan şahıs hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, C. Başsavcılığı itirazının yukarıda açıklanan her iki nedenle kabulüne, Özel Daire bozma kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün sadece açıklanan ikinci nedenle bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: C. Başsavcılığı itirazının yukarıda açıklanan her iki nedenle KABULÜNE, Özel Daire bozma kararının kaldırılarak Yerel Mahkeme hükmünün sadece ikinci nedenle BOZULMASINA 12.04.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy