(765 S. K. m. 55, 59, 416, 418)
Dava: Zorla ırza geçmek suçundan sanık Hüsamettin Serdar'ın TCY.nın 416/1, 418/2, 55/3, 59. maddesi uyarınca 5 sene 10 ay ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Trabzon Ağır Ceza Mahkemesince 11.9.1991 gün ve 1989/101-1991/129 sayı ile, verilen hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine, dosyayı inceleyen;
Yargıtay 5. Ceza Dairesince 10.3.1992 gün ve 434-750 sayı ile;
(Sair itirazlar yerinde görülmeyerek;
Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun 10.6.1991 günlü görüşünde embesilite derecesinde zeka geriliği tespit ve durumunun hekim olmayanlarca da anlaşılabileceği belirtilen mağdurenin ifadelerine itibar edilip edilemeyeceği hususunda tıbben araştırıp, saptandıktan sonra, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, noksan soruşturmaya dayanılarak hüküm kurulması) isabetsizliğinden bozulmuştur.
Yerel Mahkeme ise 6.5.1992 gün ve 75-72 sayı ile; dosyada varolan kanıtlara göre suçun sübuta erdiği görüşüyle önceki hükümde direnmiştir.
Bu kararda sanık tarafından süresinde temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C. Başsavcılığının bozma istekli 16.2.1993 gün ve 5/89236 sayılı tebliğnamesiyle, Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Embesilite derecesinde zeka geriliği saptanan mağdurenin anlatımlarına itibar edilip edilemeyeceği hususunda tıbben araştırmaya gerek bulunup bulunmadığı, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık konusunu oluşturmaktadır.
Dosyada mevcut Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunun 10 Haziran 1991 günlü raporunda, embesilite derecesinde zeka geriliği saptanan mağdurenin, bu durumunun hekim olmayanlarca da anlaşılabileceği, vermiş bulunduğu veya vereceği ifadelere itibar edilemeyeceği, belirlenmiş bulunmaktadır.
O halde, Yerel Mahkemenin direnme kararı isabetli görülmediğinden hükmün bozulup kaldırılmasına ve mağdurenin ifadelerine itibar edilip edilemeyeceği de tıbben araştırılmış bulunduğundan, bu durum karşısında temyiz incelemesinin Özel Dairece yapılmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozmasında açıklanan husus tıbben saptandığından ve bu hususa ilişkin direnme kararı da isabetli görülmediğinden hükmün bozulup kaldırılmasına ve incelemenin Özel Dairesince yapılmasına, dosyanın Yargıtay 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına verilmesine 15.03.1993 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy