(765 S. K. m. 510, 516, 522)
Dava: Hizmet sebebiyle inancı kötüye kulanmak suçundan sanık Ahmet E.'nın TCY.'nın 510, 522. maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nce 09.11.1992 gün ve 226/251 sayı ile verilen kararın, katılan tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 19.10.1993 gün ve 3268-4180 sayı ile;
(Katılanın maddi tazminatı talebini belgelendirmesine karşın, TCY.'nın 37. maddesinin açık hükmüne aykırı olarak yasal olmayan gerekçe ile, bu tür suçlarda zarar ziyana hükmedileceğine dair ceza yasasında hüküm bulunmadığından bahisle katılanın hukuk mahkemesinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmesi) isabetsizliğindan, suçun subuta ermediği yolundaki karşı düşünceye karşın, oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 04.10.1993 gün ve 7760 sayı ile;
(Sanığın savunmasının aksine yüklenen suçtan cezalandırılmasına yeterli, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden mahkumiyet kararı verilmesinin yerinde olmadığı) açıklamasıyla itiraz etmiştir.
Dosya Birinci Başkanlığı gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık suçun sübuta erip ermediği hususundadır.
Sanık aşamalarda, "Üzerine yüklenen suçu işlemediğini, Adana Tekel Başmüdürlüğünden yüklediği 470 kolide, 5,5 ton sigaradan oluşan yükü ile sevk ve yönetimindeki 1962 model kamyonu ile adana ilinden hareket ettiğini, kamyonun arızalanması nedeniyle yolda geciktiğini Dinar civarında 80-90 Km. hızla seyrederken arka lastiklerden kamyonun yanmaya başladığını, fren yapıp sağa yanaştığını, kendi olanaklarıyla yangını söndürmeyince yakındaki bir köye gidip, itfaiyeyi haberdar ettiğini..." savunmakta ise de, dinlenen tanıklar Abdil T., Mehmet S., Ramazan K., Süleyman K. ile yangını sündüren itfaiye görevlilerinin yeminli anlatımları, hazırlık soruşturması sırasında bilirkişi olarak dinlenen Seydi Ç. ve Tahsin K.'ın beyanları, 04.05.1991 günlü olay yeri tutanağı içeriği, yangın raporu ve tüm dosya kapsamına göre sanığın belirlenemeyen bir yerde dörtyüzyetmiş milyon lira değerde olan sigaraların büyük bir bölümünü boşaltarak, kamyonda az miktarda sigara bıraktıktan sonra, Dinar civarında park halinde iken aracı yaktığı ve böylece üzerine yüklenen suçu işlediği anlaşıldığından itirazın reddine karar verilmelidir.
Kurul Üyelerinden 4. Ceza Dairesi Başkanı Sami S., "sübutun varlığını ancak, sanığın eyleminin TCY.'nın 516/ilk maddesine uyduğunu açıklayarak itirazın reddi gerektiğini" karşı oy kullanan üyeler ise suçun sübuta ermediğini ileri sürmüşlerdir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE, 20.12.1993 gününde yapılan birinci müzakerede 2/3'ü aşan oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy