(6831 S. K. m. 91) (765 S. K. m. 36, 62, 81/1)
Dava: 6831 Sayılı Orman Yasasına aykırı davranıştan sanık Mustafa Saygın'ın 6831 Sayılı Yasanın 91/1, TCK. nun 81/1 (takdiren 1/3 oranında) 647 Sayılı Yasanın 4, TCK. nun 72.maddeleri gereğince sonuç olarak 1.700.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, sanığın kabulü nazara alınarak 33.000 lira tazminatın %30 yasal faiziyle ve 9490 lira ağaçlandırma giderinin sanıktan alınıp müdahil idareye verilmesine, Yediemindeki orman emvali ile bıçkının TCK. nun 36.maddesi gereğince zoralımına, satıldıkları anlaşılan nakil aracı merkeplerin bedellerinin orman idaresi adına irat kaydına ilişkin Karamanlı Sulh Ceza Mahkemesince verilen 22/03/1993 gün ve 1992/47-1993/35 sayılı hükmün Yerel C.Savcısı tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen 3.Ceza Dairesi 09/12/1993 gün ve 993/10076-16337 sayı ile;
Yasanın 91/1 ve son maddeleri ile tayin olunan cezanın TCK. nun 81/1.maddesiyle 1/6'dan daha fazla artırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunması isabetsizliğinden bozmuş, Yerel Mahkeme 24.1.1994 gün ve 1994/3-11 sayı ile;
Tekerrür uygulaması sırasında sanığa verilen hapis cezasının kararda yazılı olduğu üzere gerçekte 1/12 oranında yani 15 gün, para cezasının da yine 1/12 oranında yani 15.000 lira artırıldığı, zuhulen yazılan 1/3 oranının her zaman düzeltilmesi mümkün bir daktilo hatası olduğu gerekçesiyle direnmeye karar vermiştir.
Bu hükmün de Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından süresinde istenildiğinden dosya Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli 04.11.1994 günlü tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın sabit kabul edilen eylemine ilişkin uygulamanın, yasaya uygun olup olmadığına yöneliktir.
Yerel Mahkeme ilk hükmünde, sanığın Devlet Ormanından yapacak nitelikli orman emvalini kesmek suçunu sabit görerek 6831 Sayılı Yasanın 91/1, TCK. nun 19 ve 6831 Sayılı Yasanın 91/son maddelerini uygulamak suretiyle bulduğu 6 ay hapis ve 180.000 TL. ağır para cezasına, tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle TCK. nun 81/1 maddesini uygulamak suretiyle sanığın 6 ay 15 gün hapis ve 195.000 TL. ağır para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Görüldüğü gibi, tatbik edilen yasa maddelerinde herhangi bir yanlışlık söz konusu olmamakla beraber, TCK. nun 81/1. maddesi ile artırım yapılırken, temel cezaya artırma sonucu ilave edilen hapis ve para cezası miktarları 1/12 oranında olduğu halde Yerel Mahkeme, maddenin açık hükmü hilafına, takdiren 1/3 oranında tabirini kullanmak suretiyle hüküm kurmuştur. Uyuşmazlık konusu da bu noktada ortaya çıkmıştır.
Ancak, Yerel Mahkeme, direnme hükmünde, TCK. nun 81/1. madde ile uygulama yapılırken amaçlananın, sanığın temel cezasının 1/12 oranında arttırılması olduğunu 1/3 oranının yazılmasının daktilo ile yazım hatasından kaynaklandığını açıklamış, nitekim bu açıklama, incelenip denetlenen hükme göre yerinde görüldüğünden, mahallinde her zaman düzeltilmesi mümkün olan ve sonuca etkili olmayan yazım hatası, bozma nedeni sayılmamıştır.
Öte yandan, sanığa TCK. nun 62.maddesinin uygulanmamış olması tebliğnamede bozma nedeni olarak ileri sürülmüş ise de; 6831 Sayılı Yasanın 91/1.maddesinde düzenlenen suç, yapacak emvalin kesilmesi ile tamamlanmış olur. Suç zabıt varakası ve sanığın savunması ile, suça konu emvali merkeplerine yükleyip suç mahallinden tarlaların bulunduğu yere kadar gelip orada orman muhafaza memurlarınca kaçak orman emvali ile birlikte yakalandığının anlaşılmasına göre, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı yönündeki tebliğnamede yer alan düşünceye iştirak edilmemiştir.
Bu itibarla, usul ve yasaya uygun bulunan direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sanığın temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan direnme hükmünün ONANMASINA, 28.11.1994 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy