(765 S. K. m. 212, 218) (2547 S. K. m. 53) (1412 S. K. m. 253) (3628 S. K. m. 17) (1684 S. K. m. 1)
Dava: İki ayrı tarihte rüşvet almak suçundan sanık Prof. Dr. Adnan Ziyalar'ın TCK.nun 212/2. maddesi ile cezalandırılması için İstanbul C.Savcılığının 14.12.1992 gün ve 1992/28908 sayılı iddianamesi ile açılan davada, İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesince 30.4.1994 gün ve 1992/240 1994/38 sayı ile;
Sanığın üzerine atılı, öğrencilere rapor aldırmak için karşılığında para alması eyleminin, sanığın raporları veren sıhhi kurulda görevli olmaması nedeniyle rüşvet suçunu oluşturmayıp TCK'nun 218. maddesi kapsamına girdiği, sanığın bu maddeden yargılanabilmesi için memur ve öğretim üyesi olması dolayısıyla hakkında 2547 Sayılı Yüksek Öğretim Kurulu Yasasının 53. maddesi gereğince ilk soruşturmanın Rektörlükçe yapılması gerekeceği kanaatiyle CMUK'nun 253/4. maddesi gereğince yargılamanın durdurulmasına ve dosyanın İstanbul Üniversitesi Rektörlüğüne gönderilmesine karar vermiştir.
İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü 8.7.1994 gün ve 16262 sayılı yazı ile;
Rektörlükçe görevlendirilen üç kişilik soruşturmacılar kurulunun (Türk Ceza Kanununun Devlet İdaresi Aleyhine işlenen cürümler başlığını taşıyan 3. babının 3. faslının başlığı Rüşvet olup, kanun koyucu bu fasıl içindeki suçları aynı isim altında birleştirmiştir. Bu nedenle gerek (mülga) 1609 ve gerekse 3628 Sayılı Kanunun öngördüğü rüşvet suçları arasında TCK'nun 218. maddesinin düzenlediği suç da vardır. Belirtilen nedenlerden dolayı, hakkında ilk tahkikat mahiyetinde ceza soruşturması açılmış bulunan Prof. Dr. Adnan Ziyalar'a müsnet T.C. Kanununun 218. maddesinin kapsamına giren görevine girmeyen işte rüşvet suçundan dolayı 2547 Sayılı Kanunun 53. maddesinin (2-d) bendi gereğince oluşturulan kurulun görevsizlik kararı vermesi ve Üniversite Rektörlüğünün soruşturma izni ile birlikte tüm soruşturma evrakını görevli ve yetkili İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına intikal ettirmesi gerektiği) mütalaasını içeren raporuna atıfta bulunarak, 3628 Sayılı Yasanın 17. maddesine göre gerekli soruşturmanın Savcılıkça yürütülmesi için dosyayı İstanbul C.Başsavcılığına göndermiştir.
Şu durumda 2547 Sayılı Yasanın 53/2-d maddesine göre 3 kişilik üniversite yönetim kurulu üyelerinden oluşan 3 kişilik kurulca görevsizlik kararı verilmeden dosyanın Rektörlükçe Savcılığa gönderildiği anlaşılmıştır. Ortada Ağır Cezanınkinden başka ikinci görevsizlik kararı yoktur.
1684 Sayılı Yasanın 1. maddesi; Umumi Mahkemeler, karar hakimleri, ve Sorgu Hakimleri ile umumi ve Hususi kaza salahiyetini haiz makamlar arasında vazife ve salahiyet sebebiyle çıkacak ihtilafların çözülmesi görevini Yargıtay Ceza Genel Kuruluna vermiştir.
İncelenen dosyada ise, yukarda açıklandığı üzere İstanbul 3. Ağır Ceza Mahkemesi ile İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü arasında çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı doğmamıştır. Diğer bir deyişle dosyamızda henüz iki görevsizlik kararı mevcut değildir. Bu itibarla, Ceza Genel Kurulunca çözümlenecek uyuşmazlık bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin geri gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, Ceza Genel Kurulunca çözümü gereken bir uyuşmazlık bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin yerine geri gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına verilmesine, 26.12.1994 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy