(765 S. K. m. 230/1)
Dava ve Karar: Görev savsama suçundan sanıklar Ahmet, İlhan ve Gökhan'ın TCK. nun 230/1, 80, 59, 72, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 590.555 er lira, sanık Nevzat'ın aynı yasa maddeleri uyarınca 493.333 lira ağır para cezalarıyla cezalandırılmalarına verilen cezaların ertelenmesine ilişkin;
Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 10.2.1994 gün ve 1993/11 1994/2 sayılı hüküm sanıklardan Gökhan ve Nevzat tarafından süresinde temyiz edildiğinden dosya Yargıtay C. Başsavcılığının onama istekli 19.4.1994 gün ve 66309 sayılı tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulu'nca okundu.
Ceza Genel Kurulu'nda duruşmalı inceleme yapılacağına ilişkin bir yasa hükmü bulunmadığından sanıkların duruşmalı inceleme istemlerinin reddine oybirliğiyle karar verildikten sonra dosya üzerinde yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararı:
İncelenen dosyaya göre;
Sanıklar Nevzat ve Gökhan U... C. Savcısıdır,
Hükmü temyiz etmeyen o yer C. Başsavcısı Sebahattin de dahil olmak üzere bu sanıkların üzerlerinde el yazılarıyla yazdıkları talimat notları bulunan 90 evrakın müzekkere yazılmak iddianame düzenlenmek veya takipsizlik kararı verilmek üzere bekletildiği Kaymakamlık Emniyet Jandarma ve diğer resmi kuruluşlardan gönderilen 328 evrak hazırlık defterine kaydı yapılmadan işlemsiz bırakıldığı jandarmada görünen 8, Emniyette görünen 7 ve C. Savcılığında görünen 3 evrakın kaybına sebebiyet verdikleri, sanık Nevzat ve hükmü temyiz etmeyen sanık A. Sebahattin'in ayrıca 30 takipsizlik kararı yazdıkları halde esas defterindeki kayıtlarının sahte tarih ve sayılarla kapatılmasına yol açtıkları 1.2.1993 ve 19.9.1993 günlü inceleme tutanakları ile 19.2.1993 günlü soruşturma raporundan anlaşılmaktadır.
Sanıklar Nevzat ve Gökhan aşamalarda suç kasıtları bulunmadığını savunmuşlarsa da suça konu evrakların sayıca fazlalığı ve ilçenin iş durumu gözetildiğinde C. Savcılığı kalemini yeterince denetlememek, yazdıkları iddianame ve takipsizlik kararlarıyla diğer evrakları takip etmemek suretiyle görevlerini ihmal ettikleri açıktır.
Bu itibarla yapılan yargılama ya toplanan kanıtlara gerekçe ve takdire göre sanıkların temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle usul ve yasaya uygun olan Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.2.1994 gün ve 1993/11 1994/2 sayılı kararının onanmasına karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan kurul üyesi D. Tavil sanıkların eylemlerinin disiplin soruşturmasını gerektirecek nitelikte olduğunu belirterek hükmün bozulması yönünde oy kullanmıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 10.2.1994 gün ve 1993/11 1994/2 sayılı kararının istem gibi ONANMASINA oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy