(1412 S. K. m. 251)
Dava ve Karar: Dolandırıcılık suçundan sanık Y.Y.'ın TCY. nın 503, 522 nci maddesi uyarınca 4 ay 15 gün hapis ve 4500 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Bakırköy 4.Asliye Ceza Mahkemesince 10.12.1990 gün ve 489/87 sayı ile verilen kararın, sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen
Yargıtay 6.Ceza Dairesince 24.3.1992 gün ve 1585/2387 sayı ile;
(Savunma karşısında gösterilen tanıklarla evi satın almış kişilerin de dinlenerek, kanıtların bun göre takdiri yapılmadan noksan inceleme ve soruşturma ile hüküm kurulması) isabetsizliğinden bozulmuştur.
Yerel Mahkeme ise 13.7.1992 gün ve 403/526 sayı ile; bozmadan sonraki duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sormayarak, var olan kanıtların mahkumiyet için yeterli olduğu, açıklanması ile önceki kararda direnmiştir.
Bu kararda sanık müdafi tarafından süresinde temyiz edildiğinden dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "Bozma" istekli 9.2.1994 gün ve 46566 sayılı tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu; gereği konuşulup, düşünüldü.
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararı:
İncelenen dosyaya göre;
C.Y.U.Y.nın 251.maddesinde; ...En son söz sanığındır.
Sanık namına müdafi tarafından müdafada bulunulsa dahi müdafaya ilave edecek başka birşey olup olmadığı sanığa sorulur. hükmü yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca; duruşma mutlaka sanığın son sözü sorulduktan sonra bitirilecektir. Araya başkaca hususların girmesi halinde yeniden sanıktan son sözü sorulmalıdır.
Bu düzenlemede dikkat edilmesi gereken husus önce iddia makamını oluşturan kişilere, daha sonra da savunma sahiplerine söz verileceğidir. Savunma hakkı ile ilgili olan bu usul kuralı buyurucu nitelikte olup, uyulmaması yasaya mutlak aykırılık oluşturur.
Uyuşmazlık konusu dosyada; bozmadan sonra yapılan duruşmada hazır bulunan sanıktan son sözü sorulmadan direnme kararı verilerek yargılama sonuçlandırılmıştır.
Görüldüğü üzere; en son söz sanığa verilmeyerek, CYUY. nın 251. maddesine aykırı davranılmıştır. İlk kez hüküm kurulurken, sön sözün sanığa verilmesine dair kural bozmadan sonra yapılan ve son soruşturmanın bir aşamasını oluşturan yargılama da aynen geçerlidir. Zira, bozma öncesi ve sonrası aynı usul kurallarının uygulandığı son soruşturmanın değişik aşamalarıdır. Bozmadan önceki aşamada geçerli olan bu kural, bozmadan sonra geçerli değildir biçiminde bir ayrımın yasal ve hukuksal hiçbir dayanağı yoktur.
Bu itibarla esası incelenmeyen kararın öncelikle bu sebepten bozulmasına karar verilmelidir.
Karşı oy kullanan Kurul üyesi H. Koçulu, önceki kararda direnildiğine göre son sözün sanığa verilmesine gerek yoktur, diyerek, hükmün esasının incelenmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
Sonuç: Sair yönleri incelenmeyen kararın öncelikle yukarıda, açıklanan usuli nedenle BOZULMASINA 2/3 ü aşan oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy