(765 S. K. m. 510, 522)
Dava: Emniyeti suistimal suçundan sanıklar Şakir Bozkurt ve İsmet Taşkıran'ın TCY.nın 510, 522. maddelri gereğince üç yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ilişkin Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.10.1991 gün 1043/898 sayılı hüküm sanıklar tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen yargıtay 9. Ceza Dairesi 22.10.1992 gün 8250/9710 sayı ile, "eksik soruşturmayla hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozmuş, Yerel Mahkeme 25.5.1993 gün 1025/404 sayı ile önceki hükümde direnmiştir.
Direnme hükmünün Yargıtayca incelenmesi sanıklar vekili tarafından süresinde istenildiğinden, dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel kurulu 28.2.1994 gün 45/72 sayı ile; "sanıklardan son sözlerinin sorulmayarak CMUY.nın 251. maddesine muhalefet edilmesi" nedeniyle hükmü bozmuş, bozma gereğini yerine getiren mahkeme 10.10.1994 gün 333/578 sayı ile, önceki hükümde direnmiştir.
Sanıklar vekilinin direnme kararı aleyhine temyiz davsı açması üzerine dosya; Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istemli 23.11.1994 günlü tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Dosya içeriğine göre:
25.5.1993 gün 1025/404 sayılı direnme kararının sanıklar vekili tarafından temyizi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay Ceza Genel Kurulu 28.2.1994 gün 45/72 sayı ile hükmü bozmuş ve Yerel Mahkeme bozma gereğini yerine getirerek yeniden karar vermiştir.
Ceza Genel Kurulunun uyum ve kararlılık gösteren içtihatları gereğince, Ceza Genel Kurulu bozma kararı ile direnme hükmü tümüyle ortadan kalkmıştır. Artık, Yerel Mahkeme yeni ve değişik bir karar vermekte serbesttir. Ayrıca, bozmaya uyulduktan sonra verilen kararlar yeni bir karar olup, hukuken direnme kararı niteliğinde olmadığından öncelikle Özel Dairece incelenmesi gerekir. Özel Dairece incelenmeyen bir hükmün doğrudan doğruya Ceza Genel Kurulunca incelenmesi olanaksız.
Özel Daire görüşünün belli olduğundan bahisle, tekrar inceleme yapılmasının davayı gereksiz yere uzatacağı gibi bir görüşte ileri sürülemez. Çünkü, Özel Daire görüşünde değişiklik olabileceği gibi, davaların uzamasını önlemek amacıyla da olsa, emredici usul kurallarının uygulanmasından vazgeçilemez.
Öte yandan, Ceza Genel Kurulu bozma kararına uyulduktan sonra verilen kararın yeniden ve doğrudan Genel Kurulca incelenmesi, Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı direnilemiyeceğine ilişkin CMUY.nın 326. maddesine de aykırıdır. Çünkü doğrudan doğruya Ceza Genel Kurulunda inceleme yapılması, Yerel Mahkeme kararına direnme mahiyeti verecek ve Genel Kurul kararına direnilmiş olacaktır. Bu nedenlerle, hukuken yeni olan bir kararın Özel Dairece incelenmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, sanıklar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.1994 günü oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy