(1163 S. K. m. 7)
Kooperatifler Yasasına aykırı davranmak suçundan sanıklar Nazım Yıldırım,Şükrü Abbasoğlu ve Mehmet Terzi'nin beraetlerine ilişkin Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 24.11.1994 gün 1063/1553 sayılı hükmün C.Savcısı tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesi. 21.3.1995 gün 828/2626 sayı ile hükmün onanmasına karar vermiştir.
Yargıtay C.Başsavcılığı 5.4.1995 gün 112495 sayı ile; "Kooperatif üyelerinin taksit tutarı ile ödeme esaslarını belirleme yetkisi, kooperatif genel kuruluna aittir. Ek ödeme yapılması gerektiği takdirde, yönetim kurulu tarafından, olağanüstü genel kurul toplantısı yapılmalı ve ödeme miktarı saptanmalıdır. Yönetim Kurulunun, ek ödeme kararı alması, ödeme yapamayanların üyelikten ayrılmasına ve yönetim kurulunun uygun göreceği kişileri üyeliğe almalarına sebep olacaktır. Yönetim Kurulu üyesi olan sanıkların, aidatla ilgili genel kurulun devredilmez yetkisini kullanmalarıyla suç oluşmuştur." gerekçesiyle itiraz ederek Özel Daire onama kararının kaldırılıp hükmün bozulmasını talep etmiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
CEZA GENEL KURULU KARARI
Kooperatifler Yasasına aykırı davranmak suçundan sanıkların beraetlerine karar verilen olayda; Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, suçun unsurlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.
Yapı Kooperatifi Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri olan sanıklar; inşaatın bitirilmesi için her türlü girişimde bulunulmasına yetki veren genel kurul kararına dayanarak, ödemelerde sıkıntıya düşülmesi, işçi ücret ve inşaat malzeme fiyatlarındaki artışlar nedeniyle,kooperatif üyeleri ile görüşüp aylık aidat miktarlarının artırılmasına karar vermişlerdir. Bu sayede, inşaatlar tamamlanmış,konutlar üyelere teslim edilmiş ve oturulmaya başlanmıştır. Yönetim Kurulunun belirlediği aidat miktarı,bilahare genel kurul tarafından aynen kabul edilmiş ve yönetim kurulunun tüm eylem ve işlemleri ibra edilmiştir. Aidatların arttırılmasına karşı çıkan ve bu yüzden zarar gören üye mevcut olmayıp, aksine inşaatın biran önce bitmesi nedeniyle kazançlı çıkmışlardır. Kooperatif üyeleri, aidatlar arttırıldığından yükümlülüklerini yerine getiremediklerini ileri sürmemişlerdir. Yönetim Kurulu tarafından aidatın arttırılması nedeniyle hiçbir üye zarar görmemiş, aidatı yatıramadığından bahisle kooperatif üyeliğine son verilen olmamıştır. Kooperatif Yönetim Kurulu, inşaatı bir an önce bitirmekle sorumludur. Bu nedenle gerekli önlemleri acilen almakla yükümlüdürler. Kooperatif genel kurulunun olağanüstü toplantıya çağrılması hem zaman kaybına, hem de masrafa sebep olacaktır. Sanıklar, bu sorumluluğu yerine getirmek ve kooparetif amacını gerçekleştirmek, üyeleri mağdur etmemek, bir an önce konutlarına kavuşturmak amacıyla hareket etmişler,gerekli önlemleri almışlar ve genel kurul tarafından da onaylanan aidat miktarlarını tespit ve tahsil etmişlerdir. İnşaatın gerektirdiği giderleri üyelerden toplamak zorunda olan kooperatif yönetim kurulunun, ödemelerin arttırılmasını istemesi, Kooperatifler Yasasının 52. maddesi kapsamına giren ek ödeme niteliğinde kabul edilemez. Bu itibarla, kooperatif amacının gerçekleşmesi için çalışan sanıklarda suç işleme kastı bulunmadığı ve üyelerin çıkarına davrandıkları için itirazın reddine karar verilmelidir.
SONUÇ : Açıklanan nedenlerle, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının REDDİNE, 24.4.1995 günü oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy