(765 S. K. m. 51, 450, 572)
Dava: Kan gütme saiki ile adam öldürmeye teşebbüs ve saldırgan sarhoşluk suçlarından sanık Yüksel'in TCY.'nın450/10, 62, 572/1, 59. maddeleri gereğince 16 yıl ağır hapis ve 1 ay 20 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına, fer'i ceza tayinine ilişkin, (Muğla Ağır Ceza Mahkemesi)'nce verilen 17.05.1995 gün, 420/142 sayılı hükmün sanık vekili tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay Birinci Ceza Dairesi, 09.11.1995 gün, 3068/3272 sayı ile;
"1- Müdahil Vahit'in, 09.05.1990 tarihinde sanığın oğlunu öldürdüğü ve 3713 sayılı Yasadan yararlanarak cezaevinden çıktığı, oğlu öldürülen bir baba için bu acının geçtiğini kabule elverişli bir zaman geçmeden müdahil öldürmeye teşebbüs ettiği, müsnet suçu maruz kaldığı ve ağır tahrikin etkisiyle değil, kötü bir geleneği bir görev bilinciyle sürdürmek amacıyla işlediğini kabule elverişli delil elde edilemediği gözönünde tutulduğunda, sanığın TCK.'nun 448, 62, 51/2, 59. maddeleriyle cezalandırılmasında zorunluluk bulunduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Ağır bir tahrik etkisiyle suç işleyen sanığın mütecaviz sarhoşluktan cezalandırılmasına karar verilmesi,
3- Emanete kayıtlı boş fişekler ve saçma tanelerinin zoralımı hususunda bir karar verilmemesi" isabetsizliğinden bozmuş,
Yerel Mahkeme, 27.12.1995 gün, 339/371 sayı ile;
"İlk olaydan sonra geçecek zaman süresi, her kişiye göre değişebilecektir. Sanık cezaevinden çıkan mağduru görmüş ve bu fiili işlememiştir. Bu nedenle tahrik altında değildir. Oğlunun öldürülmesi nedeniyle bu fiili işlemiştir. Oğlunun öldürülmesi yasa tarafından ağırlaştırıcı neden olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle (1) ve buna bağlı olarak (2) nolu bozmaya uyulmamıştır. Müsadere konusunda da her zaman karar verilebilecektir" gerekçesiyle direnilmiştir.
Re'sen temyize tabi olan bu hükmün sanık vekili tarafından da Yargıtay'ca incelenmesi talep olunmakla dosya, Yargıtay C. Başsavcılığı'nın "bozma" istemli 22.04.1996 tarihli tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle; Ceza Genel Kurulu'nca okundu, Ceza Genel Kurulu'nda duruşmalı inceleme yapılacağına dair yasal bir hüküm olmadığından sanık vekilinin duruşmalı inceleme yapılacağına dair yasal bir hüküm olmadığından sanık vekilinin duruşma isteminin reddi ile incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Sanığın adam öldürmek suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda; Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, suçun kan gütme saiki ile işlenip işlenmediğine ilişkindir.
Saik; failin eyleme geçmesine etken olan nedenlerdir. Yasanın suç unsuru veya ağırlatıcı neden olarak kabul ettiği hallerde saike itibar edilmelidir.
Yargıtay Ceza Genel Kurul'nun 18.02.1991 gün, 1/41; 11.03.1991 gün, 36/76; 14.10.1991 gün, 233/264 sayılı kararlarında belirtildiği üzere, kan gütme; failin, daha önce öldürülen bir kimsenin intikamını almak için, ilk olayın doğurduğu elem ve infial geçtikten sonra suçlunun mensup olduğu gruptan birisini veya suçluyu öldürmesidir.
Adam öldürme suçunun kan gütme saiki ile işlendiğinin kabulü için aşağıdaki koşulların gerçekleşmesi gerekir:
1- Olaya neden olan önceki hadise, ölümle sonuçlanmış olmalıdır.
2- Fail, önceki suç failini veya onun mensubu olduğu grup ya da aileden birisini, öç alma duygusuyla ve bir görev bilinciyle öldürmelidir.
3- İlk öldürülen ile ikinci suçun faili arasında kan hısımlığı bulunması şart olmayıp, suçun kan gütme saiki ile işlenmesi yeterlidir.
4- İlk öldürme olayı ile, ikinci olay arasında çok kısa olmayan bir süre geçmeli, bu süre içinde fail, ilk öldürme olayından duyduğu her türlü acı, kızgınlık ve öfgkeden arınarak geleneklerin etkisiyle bir görevi yerine getirme istek ve bilinciyle hareket etmelidir.
Maddi olayda; sanığın oğlu 09.05.1990 tarihinde şikayetçi tarafından öldürülmüş ve TCY.'nın 448, 51/1, 59. maddeleri gereğince 15 yıl ağır hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilen şikayetçi, 3713 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinden yararlanarak 09.05.1993 günü tahliye olmuştur.
Sanık, oğlunun öldürülmesi üzerine köyü terketmiş ve Milas İlçesi'ne yerleşmiştir. 13.11.1994 günü, köyde bulunan tarlasını satın almak isteyen Mehmet ile yol çüzerinde bulunan lokantalardan birinde buluşup pazarlık yapmıştır. Fiyat konusunda anlaşma sağlanamamış, içki içen sanık tarlayı satmasını abisine söylemek amacıyla kendi kullandığı arabasıyla köye getmiştir. Köyde bulunan üç yol kavşağına gelince şikayetçiyi görmeş, avlanmak amacıyla yanına aldığı av tüfeği ile 21 metre mesafeden ateş ederek müdahili yaralamıştır.
Sanık, 24 yaşındaki oğlunun öldürülmesinden sonra yeni olaylar çıkmaması için köyü terketmiş, öç alma bilinci ve gelenekleri sürdürme amacı ile değil, tesadüfen karşılaştığı katılana, oğlunun öldürülmesi olayının yarattığı gazap ve şedit elemin doğurduğu ağır tahrik etkisiyle ateş etmiştir. Sanığın savunmaları, suçun işlenmesindeki özellikler, olayın akışı ve dosyadaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, kan gütme saikinin suçu işlenmesinde etken olmadığı sonucuna varılmakla direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Öte yandan olay; sanığın sarhoş olması nedeniyle ve sarhoşluğunun etkisiyle meydana gelmemiş, oğlunun öldürülmesinin doğurduğu ağır tahrik sonucu işlenmiştir. Sanığın alkollü olmasının olayda etken olmaması nedeniyle hakkında saldırgan sarhoşluk mahkumiyet hükmü kurulması da yasaya aykırıdır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün (BOZULMASINA), tebliğnamedeki düşünce gibi, 11.06.1996 günü oybirliği ile karar verildi.
(YKD KASIM 1996)
Full & Egal Universal Law Academy