(6831 S. K. m. 91)
Dava: 6831 Sayılı Yasaya aykırı davranışta bulunmak suçundan sanık Ramazan Kaya hakkındaki kamu davasının, aynı yasanın 91/5. ve T.C.Y.nın 119. maddesi uyarınca düşürülmesine ilişkin Vize Sulh Ceza Mahkemesince 18.4.1995 gün ve 50/64 sayı ile verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 25.10.1995 gün ve 10748/11894 sayı ile;
Sair itirazlar yerinde değilse de;
1- Her ne kadar Prof. Ünal Asan tarafından düzenlenen raporda böcek ve mantar arazı ile kuruyan ölü meşe ağaçlarının dikiliden balta ile kesildiği beyan edilmiş ise de, bu emvalin dikiliden kesilmiş olması ve ayrıca adı geçmeyen diğer 38 kental ağacın dikiliden kesildiği ve tümünün yakacak vasıfta olduğu anlaşıldığından, eylemin 91/2. maddedeki suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Davanın dayanağını oluşturup, imzacı tanıkların yeminli beyanlarıyla doğrulanan ve aksi kanıtlanamayan suç saptama tutanağı içeriğinde sanığın Devlet ormanından dikiliden meşe ağacı keserken yakalandığı elindeki baltası ve mevcut 2 kental emvalin yediemine alındığı olay yerinde önceden kesilip götürülmüş 38 kental emvalin daha saptanıp, sanığa sorulduğunda hepsini kardeşinin kestiğini bildirdiğinin yazılı olması karşısında sanık tarafından kesilip, kaçırıldığı anlaşılan 38 kental yakacak emval için katılan idare lehine tazminata ve ağaçlandırma giderine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar vermiştir.
Yerel Mahkeme ise 28.11.1995 gün ve 228-227 sayı ile; sanık tarafından dikiliden kesilen 40 kental (38+2) emval böcek ve mantar arazı nedeniyle kurumuştur. Yargıtay 3. Ceza Dairesi dikiliden kurumuş ağaç kesilmesinin 6831 Sayılı Yasanın 91/5. maddesine uyan suçu oluşturduğunu kabul etmektedir. Suça konu ağaçlar böcek - mantar arazı ile yani bir doğal afet sonucu kurumuşlardır. Açıklaması ile önceki kararda direnmiştir.
Bu karar da katılan Orman İdaresi vekili tarafından süresinde temyiz edildiğinden, dosya Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istekli 28.5.1996 gün ve 3-6638 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: İncelenen dosyaya göre;
Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, suç niteliğine ilişkindir.
Sanığın suça konu 40 kental yakacak vasıfta meşe odununu balta ile Devlet ormanından dikiliden kestiği, ağaçların dikili halde iken böcek ve mantar arazı ile kurumuş oldukları 7.2.1995 tarihli suç saptama tutanağı, sanığın kaçamaklı kabulü, tutanak düzenleyicilerinin yeminli anlatımları ve bilirkişi Ü. Asan'ın 13.3.1995 tarihli raporuyla anlaşılmıştır.
6831 Sayılı Orman Yasasının Ceza Hükümleri başlıklı 91. maddesinin 2. fıkrasında, aynı yasanın 14. maddesinin (A) ve (B) bentleriyle yasak edilen fiillerden yapacak emval veren ağaçları keserek odun veya kömür yapanlar ...... cezalandırılır. hükmü yer almaktadır.
Yasanın 14/B maddesinde ise, Dikili yaş veya kuru ağaçları kesmek veya bunları kökünden sökmek veya bunlardan kabuk veya çıra veya katran veya sakız çıkarmak, yatık veya devrik ağaçları kesmek veya götürmek, kök sökmek, kömür yapmak yasaklanmıştır.
O halde, kurumuş da olsa dikiliden yakacak nitelikte emval kesilmesi halinde 6831 Sayılı Yasanın 91/2. maddesindeki suç oluşur. Dikili ağacın kuru veya yaş olmasının bu suçun oluşumuna etkisi bulunmamaktadır.
Bu itibarla, direnme kararının bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden direnme kararının istem gibi BOZULMASINA, 18.06.1996 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy