(765 S. K. m. 59, 491, 522, 523) (647 S. K. m. 4, 6)
Dava: Hırsızlık suçundan sanık Namık Kemal Öztürmen'in TCY.nın 491/ilk, 522, 523, 59. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin Edremit Sulh Ceza Mahkemesince verilen 27.10.1997 gün 1389/564 sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesi 9.7.1998 gün 6061/5608 sayı ile;
Sanığın üç ayrı müştekinin tarlasından toplam 1352 kg. zeytin çaldığının anlaşılmasına göre suça konu zeytinlerin ne kadarının hangi müştekiye ait olduğunun tespitinden sonra; ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak üzere her eyleminden ayrı ayrı cezalandırılması gerekirken fiilinin tek suç kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizliğinden bozmuş,
Yerel mahkeme 5.11.1998 gün ve 514/656 sayı ile;
Yargılama aşamasında tüm araştırmalara rağmen bu hususun tespit edilemediği anlaşıldığından sanık lehine olan tek suç kabul edilerek sanığa tek suçtan ceza verilmesi gerektiği kanısına varılmıştır gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.
Bu hükmün de Yargıtay'ca incelenmesi üst C.Savcısı tarafından süresinde istenildiğinden dosya; Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli 6.3.2000 tarihli tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Dosya içeriğine göre,
Şikayetçilerden Hüseyin Avni Sal, olay sabahı zeytin bahçesine gittiğinde, ağaçlardaki zeytinlerin toplandığını, dalların kırıldığını görmüş, komşu bahçelerden de hırsızlık yapıldığını görünce sahiplerine haber vermiştir.
Diğer şikayetçiler de bahçelerine gittiklerinde olayı öğrenmişler ve yapılan araştırmada sanığa ait kamyonetin, bahçelerin bulunduğu mevkiden geçtiği saptanarak soruşturmaya başlanmıştır.
Sanık, bu bölgeden olmayan, tanımadığı iki kişiyle sahiplerini bilmediği zeytin bahçelerine gittiklerini, kamyonete yüklenen ve hırsızlık malı olduğunu anladığı zeytinleri onlardan satın alarak Tariş'e ablası adına teslim ettiğini söylemiştir. Yapılan incelemede yakınıcı Hüseyin Avni Sal ve Hasan Ercan'a ait tarlalarda bulunan izlerin sanığa ait kamyonete ait olduğu saptanmış, kamyonette zeytin yaprakları ve taneleri bulunmuştur. Hasan Ercan'ın bahçesinde 26, Hüseyin Avni Sal'ın bahçesinde ise 22 ağacın zarar gördüğü belirlenmiştir. Şikayetçi Hüseyin bir ton, Ali Baydar 100 kg, Hasan Ercan 800 kg. zeytininin alındığını bildirmişlerdir. Sanık tarafından 465 nolu partide Tariş'e teslim edilen 15 çuval zeytin, şikayetçilere geri verilmiştir. 78 sayılı Zeytin ve Zeytinyağı Tarım Satış Kooperatifinin 14.5.1997 günlü yazısına göre, 465 nolu partide, şikayetçi Hüseyin Avni Sal adına 12.12.1996 tarihinde 1.352 kg.dane zeytin işlenmiştir.
Tanık Özcan Erol da, zeytinlerin tesliminden sonra jandarma ile sanığın, kooperatife geldiklerini, sanığın başkasından satın aldığını söylediği zeytinleri orada bulunan üç şikayetçinin tanıdığını, ayrı ayrı tartmayıp Hüseyin Avni Sal adına fabrikaya alıp işlediklerini, çıkan yağı şikayetçilerin aralarında taksim ettiklerini söylemişlerdir.
İddia, savunma, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın olay gecesi şikayetçilere ait olan bahçelere girerek zeytin çaldığı, bölgeyi bilen sanığın bahçelerin ayrı kişilere ait olduğunu bilecek durumda olduğu ve her mağdura yönelik eyleminin ayrı bir hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek her şikayetçiden çalınan zeytinlerin değeri saptanarak ayrı ayrı uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde önceki hükümde direnilmesi isabetsizdir. Bu nedenle; CMUY.nın 326.maddesi de gözetilmek suretiyle direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, yerel mahkeme direnme hükmünün BOZULMASINA, kazanılmış hak kuralının yerel mahkemece nazara alınmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak 04.04.2000 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy