(765 S. K. m. 455) (647 S. K. m. 4) (2918 S. K. m. 119) (2659 S. K. m. 1, 2, 11)
Dava: Dikkatsizlik ve tedbirsizlik sonucu ölüme ve yaralamaya neden olmak suçundan sanık Rıdvan'ın TCY'nın 455/2-sön, 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 11.850.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına ve 2918 sayılı Yasanın 119/2. maddesi uyarınca sürücü belgesinin 2 ay süreyle geçici olarak geri alınmasına ilişkin Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nce 18.3.1999 gün ve 514/70 sayı ile verilen kararın sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 19.6.2000 gün ve 6874/7073 sayı ise hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay C. Başsavcılığı ise 18.7.2000 gün ve 51986 sayı ile;
"Hükme dayanak yapılan Düzce Devlet Hastanesi Acil Servisi tarafından düzenlenen 15.9.1998 tarihli geçici raporda; mağdure Ayfer'in çekilen grafisinde sağ femurda trokanterik fissür tespit edildiği ve hayati tehlikenin mevcut olduğu belirtilmiş, 6.10.1998 tarihli kesin raporda da hastanın yapılan muayenesi ve geçici rapor bulgularına göre halen hayati tehlike bulunmadığı, 25 gün iş ve güç kaybına neden olduğu açıklanmıştır.
Bilindiği üzere 2659 sayılı Kanunun 1, 2 ve 11. maddelerinde Adli Tıp Kurumunun mahkemeler, hakimlikler ve C. Savcıları tarafından sorulan Adli Tıp ile ilgili konularda bilimsel ve teknik görüşlerini bildirmekle yükümlü olduğu hükme bağlanmıştır.
Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun istikrar gösteren sayısız kararlarında femurda trokanterik fissür arızasının, şahsın 15 gün iş ve gücüne engel teşkil ettiği kabul edilmiştir.
Diğer yandan, bir hastada hayati tehlikenin mevcudiyetinden sözedilebilmesi için hastada "kafatası kırığı", "iç organ lezyonu", "beyin içi lezyonu" "büyükdamar kesisi" gibi klinik bulguların tespit edilmiş olması gerekmektedir. Mağdurenin raporunda ise hayati tehlike bulunduğu mütalaa edilirken, hangi gerekçe ve klinik bulgulara dayanıldığı açıklanmamıştır.
Bu itibarla suçun niteliğine ve sanığın hukuki durumuna doğrudan etkili olacağı cihetle; noksan, kuşkulu ve çelişkili bulunan mağdureye ait raporlar ile tüm tıbbi belgelerin Adli Tıp Kurumuna gönderilerek, buradan alınacak görüş ve mütalaaya göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği" görüşüyle itiraz yoluna başvurarak Özel Daire kararının kaldırılmasına ve hükmün bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar:
Sanığın yönetimindeki römorklu traktörle seyrederken karşı yönden gelen maktül sürücü Hasan yönetimindeki motorsiklete, tedbirsizliği ve dikkatsizliği sonucu çarparak ölümüne, römorkta bulunan mağdure Ayfer'in yaralanmasına neden olduğu, meydana gelen olayda keşifte dinlenen bilirkişi ve Adli Tıp Kurumunun raporuna göre sanığın 5/8 ve ölenin 3/8 oranlarında kusurlu oldukları iddia ve kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, suçun sübutu ve sanığın kusurunun derecesi hususlarında Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, mağdure Ayfer hakkında Düzce Devlet Hastanesi'nce düzenlenen raporun hükme dayanak alınması için yeterli olup olmadığı, Adli Tıp Kurumu'nda yeniden rapor alınmak suretiyle soruşturmanın genişletilmesinin gerekip gerekmediğine ilişkindir.
Mağdure hakkında Düzce Devlet Hastanesi'nce 15.9.1998 günü düzenlenen geçici rapor da; şuurunun açık, koopere ve oryante olduğu, sağ bacak üst kısımda ağrısı olduğunu söyleyip harici bulgu mevcut olmadığı, çekilen grafisinde sağ femurda trokanterik fissür tespit edildiği, cilt traksiyonuna alındığı, hayati tehlikesi bulunduğu ve kesin raporunun ortopedi uzmanı tarafından verilmesi gerektiği belirtilmiştir.
Yine mağdure hakkında aynı hastanenin ortopedi ve travmatoloji uzmanınca düzenlenen 6.10.1998 günlü kesin raporda ise, yapılan muayeneye ve geçici raporda yer alan bulgulara göre halen hayati tehlikesinin bulunmadığı, 25 gün iş ve gücünden kalacağı bildirilmiştir.
Buna göre, geçici raporda mağdurenin hayati tehlike geçirdiği bildirilmesine karşılık, hayati tehlike yaratan nedenlerin neler olduğundan söz edilmemiş, yalnızca çekilen grafiye bağlı olarak saptanan yaralanma belirtilmekle yetinilmiştir. Kesin raporda ise hayati tehlike bulunmadığı bildirilmiştir. Mağdure hakkındaki raporlar, hayati tehlike geçirip geçirmediği hususunda açıklamasız ve yetersiz olup hükme dayanak alınması olanaksızdır. Öte yandan, Adli Tıp Kurumunun süre gelen rapor örneklerinde iş ve güçten kalma süresi hesaplanırken ortalama olarak alınan ölçüler gözetildiğinde femur kemiğinde trokander bölgesindeki kırıkların kişinin 15 gün iş ve gücüne engel olacağına değinilmektedir. Görüldüğü, gibi hükme dayanak yapılan raporlar açıklamasız olup, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini bakımından yeterli bulunmadığından, mağdure hakkındaki hastane evrakı, grafıler ve raporlar Adli Tıp Kurumuna gönderilerek soruşturmanın genişletilmesi suretiyle mağdurenin hayati tehlike geçirip geçirmediği, kaç gün iş ve gücünden kalacağı hususunda rapor alınıp, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekmektedir. Bu itibarla Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan kurul üyeleri; "Uzman doktor tarafından yapılan değerlendirınede var olan hayati tehlikenin kalktığının bildirilmesi ve yaranın kaç gün iş ve güce engel olacağının belirtilmesi karşısında yerinde olmayan Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir" görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının KABULÜNE, 2. Ceza Dairesi'nin 19.6.2000 gün ve 6874/7073 sayılı kararının KALDIRILMASINA, Düzce 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18.3.1999 gün ve 514/70 sayılı hükmünün BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 3.10.2000 günü yasal oyçokluğu ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy