(765 S. K. m. 59, 72, 80, 240) (647 S. K. m. 4) (1412 S. K. m. 317, 325, 423) (4483 S. K. Geç. m. 1) (2908 S. K. m. 61) (12 S. K. m. 82) (Memurin Muhakematı Hakkında Kanunu Muvakkat m. 18)
Dava: Görevde yetkiyi kötüye kullanmak suçundan sanıklar T. Ziyaeddin Akbulut, Hasan Duruer, A. Hamdi Nayır, Mahmut Kılıçdoğan ve Rıza Cici'nin TCY. nın 240/2, 80, 59/2, 647 sayılı Yasanın 4 ve TCY.nın 72. maddeleri uyarınca 1.166.666'şar lira ağır para cezası ve 2 ay 27'şer gün memuriyetten yoksun bırakılma cezalarıyla cezalandırılmalarına ve cezalarının ertelenmesine ilişkin Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen 8.6.2000 gün ve 21/10 sayılı kararın, sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C. Başsavcılığının onama istekli 23.10.2000 günlü tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: İncelenen dosyada; giyabi hükmün sanıklardan Hasan Duruer'e 26.7.2000, Mahmut Kılıçdoğan'a ise 11.8.2000 günü tebliğ edilmesine karşın her iki sanığın 11.9.2000 tarihinde temyiz yoluna başvurdukları, MMHKM.'ın 18. maddesine göre memurlar hakkındaki yargılamanın acele işlerden sayıldığı ve CYUY. nın 423. maddesine göre acele sayılan işlerde adli tatil içerisinde sürelerin işlediği, 4.12.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun'un, Geçici 1. maddesine göre, Bu Kanunun yürürlüğe girmesinden önce Memurin Muhakematı Hakkında Kanunu Muvakkat hükümlerine göre başlatılmış bulunan işlemlerin adı geçen kanun hükümlerine göre sonuçlandırılacağı, her iki sanığın temyiz isteminin yasal süresinde yapılmadığı anlaşılmakla, CYUY. nın 317. maddesi uyarınca bu sanıkların temyiz isteklerinin reddine karar verilerek; sanıklar T. Ziyaeddin Akbulut, A.Hamdi Nayır ve Rıza Cici'nin temyizleri ile sınırlı olarak yapılan incelemede,
Başbakanlığın 4.7.1994 günlü genelgesi ile OHAL bölgesine dahil illerde yaşayan vatandaşları refaha kavuşturmak, terörist faaliyetlerin yol açtığı sıkıntıları gidermek amacıyla bir acil destek programının başlatıldığı, İçişleri Bakanlığının 30.11.1994 günlü genelgesi ile de uygulamada ortaya çıkan sorunların nasıl giderileceğinin açıklandığı, bu genelge ile, bakanlık emrinde bulunan İl Özel İdareleri fonunun, Acil Destek Programının uygulanmasında sadece aracı bir fon olduğu, İl Özel İdaresine gönderilen miktarların İl Özel İdaresi Fon Yönetmeliğine uygun olarak yapılması gerektiği, diğer Bakanlıklar ve Kamu Kurum ve Kuruluşlarının yeni projeleri ile yarım kalmış ve proje ödeneklerinin yetersizliği nedeniyle bitirilmeyen işler için İçişleri Bakanlığı aracılığı ile gönderilen miktarların sarfında hakediş ve benzeri düzenlemelerin önceden olduğu gibi bu kuruluşların yetkili mercilerince yapılacağı, hakedişlerin bedelinin İl Özel idaresindeki emanet hesabından ödeneceği gibi hususlar belirtilmiştir. Acil Destek Programı uyarınca İçişleri Bakanlığı aracılığıyla 1995 yılında Şanlıurfa Valiliği emrine Bakanlığın 14.4.1995 günlü yazısı ile 26.500.000.000 lira, 13.12.1995 günlü yazı ile 51.500.000.000 lira olmak üzere toplam 78.000.000.000 lira yardım tahsis edildiği sarf yerlerinin de İçişleri Bakanlığı ve Devlet Bakanlığı yazılarında belirtildiği, Bakanlığın 14.4.1995 günlü yazısında tahsisi yapılan işler arasında gençlik ve spor hizmetleri için 3.000.000.000 lira ayrılırken, 13.12.1995 günlü yazıda gençlik ve spor hizmetleri için bir tahsis yapılmadığının görüldüğü, acil destek programı uyarınca İçişleri Bakanlığınca Şanlıurfa Valiliği emrine gönderilen toplam 78.000.000.000 liradan spor sahasının çimlendirilmesi için verilen 1.000.000.000 lira dışında kalan 25.500.000.000 liralık bölümünün profesyonel bir kulüp olan Şanlıurfa Spora doğrudan ve dolaylı yollardan ödendiği, dolaylı ödemelerde paranın kulübe verilmesi amacıyla hareket edildiği, bunun için Vilayet Spor Hizmetleri ya da Köylere Hizmet Götürme Birliği hesaplarının araç olarak kullanıldığı, 2908 sayılı Dernekler Yasası'nın 61/2. maddesine göre, genel ve katma bütçeli dairelerle, mahalli idareler, kamu iktisadi teşebbüsleri ile bunlara bağlı kuruluşlar ve sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait kuruluşların, kamu yararına çalışan derneklere yardım yapabilecekleri, İçişleri Bakanlığının
30.11.1994 tarihli genelgesinde belirtildiği üzere, acil destek programından sağlanan yardımların, İl Özel İdare ve Belediye yatırımlarına, diğer Bakanlıklar ya da kamu kurum ve kuruluşlarının yeni ya da yarım kalmış projeleri için sarf edilmesi gerektiği, profesyonel bir spor kulübünün kamu kurum ve kuruluşu olarak değerlendirilmesinin olanaklı olmadığı, profesyonel spor kulübüne yardım konusunun İl Özel İdarelerinin görevleri arasında düşünülmesinin de mümkün olmadığı, İl Özel İdaresi Yasası'nın 82. maddesinde, İl Özel İdarelerinin hangi hallerde kişi, kurum ve kuruluşlara yardım yapabileceğinin tek tek sayıldığı, bunlar arasında kamu yararına çalışmayan derneklerin bulunmadığı, ayrıca 2380 sayılı Yasa uyarınca İçişleri Bakanlığı emrinde toplanan % 20 İl Özel İdare payının dağıtım ve kullanım esaslarına ilişkin 18.11.1991 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan yönetmeliğin 4. maddesinde paydan yapılabilecek hizmet ve yatırımların sınırlandığı, yardımlar arasında profesyonel spor kulübüne yardım konusunun bulunmadığı, sanıkların Acil Destek Programı uyarınca İçişleri Bakanlığı aracılığıyla Şanlıurfa Valiliğine gönderilen yardım paralarından 25.500.000.000 lirasını İl Özel İdaresi yatırımları ya da ildeki diğer Bakanlıklar ya da kamu kurum ve kuruluşlarına ait yeni ya da yarım kalmış projelere sarf edilmesi yerine, profesyonel bir kulüp olan Şanlıurfa spor kulübüne ödedikleri böylece 25.4.1995 tarih ile 25.1.1996 tarihleri arasında 11 ayrı zamanda spor kulübüne para aktarılarak fonun adeta kulübün gelir kaynağı haline getirildiği,
Sanıklardan suç tarihinde Şanlıurfa il valisi olarak görev yapan T. Ziyaeddin Akbulut'un kamu hizmetlerinde kullanılması için gönderilen ve sarf yeri gösterilen ödenekleri, amacı dışına çıkarak, taktir yetkisini kötüye kullanıp 1995 yılının değişik zamanlarında profesyonel bir futbol kulübüne ödenmesini sağladığı, sanıklardan Vali Yardımcısı A. Hamdi Nayır'ın usulsüz ödenek artırımı ile ilgili birden çok emanet komisyonu kararını imzaladığı, Özel İdare Müdürü Rıza Cici'nin ise birden çok emanet komisyonu kararına katıldığı, yapılan ödemeleri sayman olarak imzaladığı, bu şekilde sanıkların kendilerine yasal düzenlemelerle verilen bir görevi yasaya aykırı bir biçimde yaparak, görevde yetkiyi kötüye kullandıkları, sanıkların bir suç işlemek kararının icrası cümlesinden olarak Yasanın aynı hükmünü birden fazla ihlal ettikleri, toplanan kanıtlardan anlaşılmakla yasa ve usule uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan üç kurul üyesi, suçun manevi öğesinin oluşmadığı gerekçesiyle hükmün bozulması ve bozmanın CYUY. sının 325 nci maddesi uyarınca diğer iki sanığa da teşmili yönünde oy kullanmışlardır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle,
1- Sanıklar Hasan Duruer ve Mahmut Kılıçdoğan'ın süresinde bulunmayan temyiz istemlerinin CYUY. nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanıklar T.Ziyaeddin Akbulut, A. Hamdi Nayır ve Rıza Cici'nin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 8.6.2000 gün ve 21/10 sayılı hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14.11.2000 günü, oyçokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy