(765 S. K. m. 350) (1412 S. K. m. 307, 321)
Dava: Sahtecilik suçundan sanık Zümret Aylak'ın TCY.nın 350/2. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, emanette kayıtlı sürücü belgesinin kanıt olarak dosyada saklanmak üzere emanetten alınıp dosyaya konulmasına ilişkin İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesince 17.5.1999 gün ve 256/469 sayı ile verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.10.1999 gün ve 5725/5659 sayı ile;
5- Müşteki Yılmaz Menemenli'ye karşı işlenen suçta emanette kayıtlı suça konu belgenin denetime olanak sağlanması için dosya içine konulması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
İlk (4) bozma nedenine uyan Yerel Mahkeme ise, 17.2.2000 gün ve 1399/110 sayı ile 5. bozma nedeni yönünden; Mahkememizce verilen kararda sürücü belgesinin asıl sahibi tarafından da tahrifatlı olması nedeniyle kullanılmasına olanak kalmadığından iptal şerhi verilerek dosyada saklanmak üzere emanetten alınmasına ve dosyaya konulmasına karar verilmiş olduğu halde bu bölüm gözden kaçırılmış olsa gerek ki bozma nedeni olarak gösterilmiş, mahkememizce bozma yerinde bulunmamıştır. gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.
Bu kararın da sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C. Başsavcılığının onama istekli 10.5.2000 günlü tebliğnamesiyle 6. Ceza Dairesine ve Özel Dairece de 6.6.2000 gün ve 4347/4447 sayı ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Sanığın otuz dokuz ayrı yerde çeşitli şekil ve usullerle hırsızlık yaptığı, yakalandığında üzerinden kendi fotoğrafını iliştirdiği yakınan Yılmaz'a ait sürücü belgesinin elde edildiği, polis kriminal laboratuvarı raporuna göre belgenin bu haliyle kandırma yeteneği bulunduğu iddia ve kabul edilerek birçok hırsızlık ile sahtecilik suçundan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Özel Dairece, bu hükümler çeşitli nedenlerden dolayı yasaya aykırı bulunarak bozulmuştur.
Özel Dairenin bozma ilamında yer alan ilk dört bozma nedeninin, hırsızlık suçları yönünden esasa ilişkin yasaya aykırılıklara dayanmasına karşılık, uyuşmazlık konusunu oluşturan beşinci neden kimlik cüzdanında sahtecilik suçuna konu belgenin denetime olanak verecek biçimde dosya içine konulması gerekliliğini vurgulayan bir noksan ikmali sorunudur. Zira esasa ilişkin diğer bozma nedenlerine eklenen bu husus, soruşturmanın genişletilmesi niteliğinde olmadığı gibi, CYUY.nın 307 ve 321. maddelerinin hükümleri de nazara alındığında herhangi bir yasaya aykırılık nedenine değinilmemesi karşısında bozma sebebi olmayıp, ancak noksanlığın giderilmesi nedeni olarak kabul edilebilir.
Kaldı ki, Özel Dairece sahtecilik suçuna ilişkin bir değerlendirme yapılmamış, suç konusu belgenin kandırma yeteneği bulunup bulunmadığının denetlenebilmesi, diğer bir anlatımla sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini için yerel mahkemeden belgenin dosya içinde bulundurulması istenmiştir. Özel Dairece değerlendirilmeyen bir hususta Ceza Genel Kurulunca doğrudan inceleme ve değerlendirme yapılması olanaksızdır.
Bu itibarla bozmalara karşı uyulan kısımların incelenmesi ve gerektiğinde değinilen noksanlığın giderilip belgenin dosya içine konulmasının sağlanması için, dosyanın incelenmeksizin Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2000 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy