(1618 S. K. m. 30) (Seyahat Acenteleri Birliği Yönetmeliği m. 4/f, 60)
1618 sayılı Yasaya aykırılık suçundan sanık Muzaffer'in beraatına ilişkin Dalaman Asliye Ceza Mahkemesince 17.06.1998 gün ve 89/139 sayı ile verilen kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzere, dosyayı inceleyen Yargıtay Yedinci Ceza Dairesince, 06.06.2000 gün ve 4472/8521 sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay C. Başsavcılığı ise 04/07/2000 gün ve 109211 sayı ile;
TÜRSAB ile ilgili 15.06.1973 günlü yönetmeliğin 4/f maddesine göre, müdahil olabileceği belirtilmişse de ilgili yönetmelik 04.09.1996 günlü Resmi Gazetede yayınlanan Seyahat Acenteleri Yönetmeliğinin 60. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığından uygulama alanı kalmamıştır. Ayrıca Yedinci Ceza Dairesinin 1997/391 ve 1998/1390 sayılı kararları ile de TÜRSAB. ın suçtan doğrudan zarar görmediği gerekçesiyle müdahil olamayacağı belirtilmiştir. Görüşüyle itiraz yoluna başvurarak, Özel Daire kararının kaldırılması ve temyiz isteminin reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Özel Daire ile Yargıtay C. Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, sanık hakkında 1618 sayılı Yasaya aykırı davranarak yetki belgesi olmadan kâr amacıyla yolcu transferi yaptığı iddiası ile aynı Yasanın 30. maddesi uyarınca cezalandırılması için açılan kamu davasına Türkiye Seyahat Acenteleri Birliğinin (TÜRSAB) katılıp katılamayacağı, dolayısıyla hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki çözüme ulaşılabilmesi için, bu konudaki yasal düzenlemenin incelenmesinde yarar bulunmaktadır.
1618 sayılı Seyahat Acenteleri ve Seyahat Acenteleri Birliği Yasası ile seyahat acentelerinin nitelikleri, Birliğin görevleri, organları ve gelirlerine ilişkin düzenlemeler yapılmıştır. Bu yasaya dayanılarak Turizm Bakanlığınca; 15.06.1973 günlü ve 14565 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Seyahat Acenteleri Birliği Yönetmeliği ile 27/09/1975 günlü ve 15369 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Seyahat Acenteleri Yönetmeliği olmak üzere iki ayrı yönetmelik çıkarılmıştır.
15.06.1973 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Seyahat Acenteleri Birliği Yönetmeliğinin 4. maddesinin (f) bendinde, 1618 sayılı Seyahat Acenteleri ve Seyahat Acenteleri Birliği Kanununun 29 ve 30. maddelerinde belirtilen hallerde yasak olarak seyahat Acenteliği faaliyetinde bulunan yerli-yabancı özel ve tüzel kişiler hakkında gerekli işlemlerin yapılması ve yasak faaliyetlerin durdurulması için mülki amirler ve Cumhuriyet Savcıları nezdinde gerekli teşebbüslerde bulunmak ve bu konuda açılmış davalara müdahil olarak iştirak etmek hükmüne yer verilerek, TÜRSAB'a, açılmış olan davalara katılma olanağı tanınmıştır.
4/09/1996 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Seyahat Acenteleri Yönetmeliği nin 60. maddesinde Bu yönetmelikle 15/06/1973 tarih ve 14565 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Seyahat Acenteleri Yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır hükmüne yer verilmiş, ancak Seyahat Acenteleri Yönetmeliğinden söz edilmesine karşılık yanlışlıkla Seyahat Acenteleri Birliği Yönetmeliğinin yayımlandığı Resmi Gazetenin tarih ve numarası verilmiştir, nitekim bu yanılgının farkına varılması üzerine, 09/10/1996 gün ve 22782 sayılı Resmi Gazetede Düzeltme başlığı altında;
4/09/1996 tarih ve 22247 sayılı Resmi Gazetede aslına uygun olarak yayımlanan Seyahat Acenteleri Yönetmeliğinin 60. maddesinin birinci satırında .... 15/06/1973 tarih ve 14565 sayılı Resmi Gazetede... şeklinde yer alan ibare, Turizm Bakanlığının 07/10/1996 tarih ve B. 17.HKM.0.00.00.00. 1199-29325 sayılı yazısı üzerine ... 27/09/1975 tarih ve 15369 sayılı Resmi Gazetede... şeklinde düzeltilmiştir. açıklaması ile bu yanılgı giderilmiştir. Görüldüğü gibi Seyahat Acenteleri Birliği Yönetmeliği ve Birliğe kamu davasına katılma yetkisi veren Yönetmeliğin 4. maddesinin (f) bendi yürürlükte olup, sanık hakkındaki kamu davasına katılarak hükmü temyiz etmesinde de bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Bu itibarla yerinde olmayan Yargıç C. Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının REDDİNE, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 26.09.2000 günü oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy