(2918 S. K. m. 6, 13, 48/5, 112/7, ek m. 13)
Üçüncü kez alkollü araç kullanmak suçundan sanık Musa'nın 2918 sayılı Yasanın 48/5. maddesi uyarınca 1 ay 10 gün hafif hapis ve 34.800.000 lira hafif para cezasıyla cezalandırılmasına, sürücü belgesinin beş yıl süre ile geri alınmasına ilişkin (Eskişehir Trafik Mahkemesince verilen 25.05.2000 gün ve 1150/1355 sayılı hüküm, sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yedinci Ceza Dairesince 14.11.2000 gün ve 13098/15077 sayı ile;
2918 sayılı Yasanın 112/7. maddesinde bu kanunda yer alan suçun tekrarından maksat daha önce verilmiş hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıl içinde suçun tekrar işlenmesidir. denilmekte olup, buna göre sangın en son 3. defa alkollü araç kullanmak suçundan dolayı Eskişehir Trafik Mahkemesinin 7.12.1999 gün ve 4435/5078 sayılı kararı ile sürücü belgesinin 5 yıl süreyle geri alındığı ve bu kararın 7.1.2000 tarihinde kesinleştiği cihetle, dava konusu 6.5.2000 tarihli 4. defa alkollü araç kullanmak eyleminde anılan yasa maddesinde öngörülen suçun tekrarı halinin gerçekleşmediği ve ilk defa alkollü araç kullanmak şeklinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilip suç tarihinde yürürlükte olan 12.3.2000 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 4550 sayılı Yasanın 3. maddesi ile 2918 sayılı Yasaya eklenerek 13. maddesinde aynı Yasanın 48. maddesinde gösterilen alkollü araç kullanmak suçunu birinci ve ikinci defa işlediği tespit edilenlerin sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınması işlemlerine bu Kanunun 6. maddesinde sayılan trafik görevlileri yetkilidir hükmü öngörüldüğü gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizliğinden bozulmuştur.
Yerel Mahkeme ise, 13.2.2001 gün ve 86/136 sayı ile; 2918 sayılı KTK. nun 112/7. maddesinin Bu Kanunda yer alan suçun tekrarından maksat daha önce verilmiş hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıl içinde aynı suçun tekrar işlenmesidir. hükmüne göre sanığın 10.5.1999 ve 7.1.2000 tarihlerinde kesinleşen hükümlerden sonra 6.5.2000 tarihinde üçüncü kez aynı suçu işlediği, 7.1.2000 tarihinde kesinleşen eylemi de üçüncü suç kabul edilmiş ise de, bunun suçun üçüncü kez tekrar işlenmesine engel olmayacağı gibi önceki hükümlerin varlığını etkilemeyeceği, 10.5.1999 tarihinde kesinleşen hükmün birinci, 7.1.2000 tarihinde kesinleşen hükmün ikinci suç kabul edilmesi gerektiği, böylece sanığın suç tarihi olan 6.5.2000 tarihinde geriye doğru bir yıl içinde kesinleşmiş iki hüküm bulunduğu halde üçüncü kez alkollü araç kullanmak suretiyle müsnet suçu işlediği gerekçesiyle ilk hükümde direnmiştir.
Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay C. Başsavcılığının onama istekli 30.03.2001 günlü tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
06.05.2000 günü alkollü araç kullandığı saptanarak hakkında suç tutanağı düzenlenen sanığın, daha önceden de 3 kez alkollü araç kullanmak suçundan cezalandırıldığı, 6.5.2000 günlü eylemin ise 4. suç olduğu kabul edilerek 2918 sayılı Yasanın 48/5. maddesi uyarınca 1 ay 10 gün hafif hapis ve 34.800.000 lira hafif para cezasıyla cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin beş yıl süre ile geri alınmasına karar verilen olayda, Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık eylemin ilk defa alkollü araç kullanılması olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, dolayısıyla mahkemenin görevli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.
2918 sayılı Yasanın 48. maddesinin 5. fıkrasında; Yönetmelik ile belirtilen miktarların üzerinde alkollü araç kullandığı tespit edilen sürücülerin, birinci defada üç ay, ikinci defada bir yıl süreyle sürücü belgeleri ellerinden alınır. Her iki seferinde ayrıca, 7.200.000 lira para cezası uygulanır. Üçüncü defasında ise beş yıl süre ile sürücü belgeleri ellerinden alınır ve bir aydan iki aya kadar hafif hapis cezası ile birlikte 7.200.000 lira hafif para cezası uygulanır. 112. maddesinin 1. fıkrasında; sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınması hariç olmak üzere bu Kanundaki; hafif para cezasını veya bununla birlikte hafif hapis cezasını, belgelerin geri alınması ve iptali veya işyerlerinin kapatılması cezasını gerektiren suçlarla ilgili davalara trafik mahkemelerinde, bunların bulunmadığı yerlerde yetki verilen sulh ceza mahkemelerinde bakılır. 7. fıkrasında; bu Kanunda yer alan Suçun Tekrarından maksat, daha önce verilmiş hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıl içinde aynı suçun tekrar işlenmesidir. hükümlerine yer verilmiş, 8.3.2000 günlü ve 4550 sayılı Yasanın 3. maddesi ile 2918 sayılı Yasaya eklenen Ek 13. maddede ise 48. maddede gösterilen alkollü araç kullanmak suçunu birinci ve ikinci defasında işlemek suçlarında sürücü belgelerinin geçici olarak geri alınması işlemlerine trafik görevlilerinin yetkili olduğu belirtilmiştir.
Dosya içerisinde bulunan sanığa ait adli sicil kaydı ve ilamların incelenmesinde; sanığın 27.6.1998, 13.2.1999, 9.4.1999 ve 1.10.1999 tarihlerinde alkollü araç kullandığı saptanarak 2918 sayılı Yasanın 48/5. maddesi ile cezalandırıldığı, bu hükümlerin sırasıyla 5.10.1998, 12.9.1999, 10.5.1999 ve 7.1.2000 tarihlerinde kesinleştiği, 1.10.1999 tarihinde işlenen alkollü araç kullanmak suçunun üçüncü defa olduğu kabul edilerek, para cezasıyla birlikte beş yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verildiği, direnmeye konu alkollü araç kullanma suçunun ise 6.5.2000 tarihinde işlendiği saptanmıştır.
Somut olay bu yasal düzenlemeler ve belirlemeler ışığında ele alınıp değerlendirildiğinde; sanığın en son olarak 6.5.2000 tarihinde işlediği alkollü araç kullanma suçundan önce, 2918 sayılı Yasanın 112/7. madde ve fıkrasında belirtildiği şekilde, hükümlerin kesinleşme tarihlerinden itibaren bir yıl içinde işlediği aynı suçlardan iki mahkumiyeti daha bulunduğunun anlaşılması karşısında son suçunun üçüncü defa işlenen suç kabulüyle buna göre uygulama yapılmasında yasal bir isabetsizlik bulunduğundan sözedilemez.
2918 sayılı Yasanın Ek. 13. maddesi uyarınca alkollü araç kullanmak suçlarının ancak, birinci ve ikinci defasında işlenmesinde trafik görevlileri yetkili olup, isnat edilen eylem üçüncü kez alkollü araç kullanmak suçunu oluşturduğundan, Yerel Mahkeme uygulaması doğrudur.
Bu itibarla direnme hükmünün onanmasına karar verilmelidir.
Çoğunluk görüşüne katılmayan bir kısım kurul üyeleri, Özel Daire ilamında belirtilen nedenlerle, direnme hükmünün görevsizlik kararı verilmek üzere bozulması yönünde oy kullanmışlardır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün ONANMASINA, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, 01.05.2001 günü oyçokluğu ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy