(2918 S. K. m. 36, 41, 42) (1684 S. K. m. 1) (1086 S. K. m. 7, 8)
Dava ve Karar: Sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan sanık M. K. hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasasının 36. maddesi uyarınca cezalandırılması için Iğdır Trafik Tescil Denetleme Şube Müdürlüğünün 26.9.2000 gün ve 191421 sayılı trafik suç tutanağı ile açılan davada; Iğdır Sulh Ceza Mahkemesince 14.12.2000 gün ve 635-670 sayı ile Kağızman Trafik Tescil ve Denetleme Şube Müdürlüğüne yazılan yazıya verilen cevaba göre, sanığın 12.12.1999 tarih ve 56/2899 sayılı sertifika ile ehliyete hak kazanmış olduğunun bildirildiği, bu itibarla sanığın eyleminin 2918 sayılı Yasanın 36. maddesine uymadığı, trafikçe ceza tutanağı ile hallinin mümkün olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine, dosyanın Iğdır Emniyet Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.
Dosyanın gönderildiği, Iğdır Emniyet Müdürlüğü ise, 20.2.2001 günlü yazı ile; Sürücülerin sınavlarını ve sürücü belgelerinin verilmesi esaslarını belirleyen 2918 sayılı Yasanın 42. maddesinde, sınav sonucunda başarı gösteren sürücülere sertifikaları verilir. Bu sertifikalar, 41. maddedeki diğer şartlar aranarak sertifikanın alındığı yer trafik kuruluşunca sınıfına uygun sürücü belgeleri ile değiştirilmedikçe sahiplerine karayolunda araç kullanma yetkisi vermez denildiğinden, buna göre şahsın işlediği bu suçun 2918 sayılı Yasanın 36. maddesine uygun olduğundan bahisle dosyayı Iğdır C.Başsavcılığına göndermiştir.
Dosya Yargıtay C. Başsavcılığının uyuşmazlıktan söz edilmesi mümkün olmadığından dosyanın incelenmeksizin iadesi istekli tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Ceza Genel Kurulu Kararı
Sanık M. hakkında sürücü belgesiz araç kullanmak suçundan düzenlenen suç tutanağı ile açılan davada Sulh Ceza Mahkemesince, sanığın sınav kazandığına ilişkin sertifikası bulunup sürücü belgesi almaya hak kazandığından hakkında idari para cezası uygulanması gerektiği, bu görevin kolluğa ait bulunduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği İl Emniyet Müdürlüğü ise 2918 sayılı Yasanın 42. maddesinin açık hükmü gereği sertifikaların sürücü belgesi ile değiştirilmedikçe araç kullanma yetkisi vermeyip bu nedenle sanığın eyleminin sürücü belgesiz araç kullanma suçuna uyduğu gerekçesiyle dosyayı iade etmiştir.
1684 sayılı Yasanın 1. maddesi, Umumi mahkemeler, karar hakimleri ve sorgu hakimleri ile umumi ve hususi kaza selahiyetini haiz makamlar arasında vazife ve selahiyet sebebiyle çıkacak ihtilafların çözülmesi görevini Yargıtay Ceza Genel kuruluna vermiştir. Bu maddenin açık hükmüne göre, görev uyuşmazlığından söz edilebilmesi için öncelikle yargı yetkisini haiz makamlar arasında usulüne uygun şekilde verilmiş görevsizlik veya görevlilik kararlarının bulunması gerekmektedir.
Bu açıklama ışığında somut olay incelendiğinde;
Emniyet Müdürlüğünün, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesinde belirtilen yargı yetkisini haiz makamlardan olmadığı açıktır. O halde ortada usulünce verilmiş iki adet görevsizlik kararı bulunmadığından, çözülmesi gereken bir görev uyuşmazlığından da söz etmeye olanak yoktur. Bu nedenle dosyanın incelenmeksizin yerine gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle görev uyuşmazlığı doğmadığından dosyanın incelenmeksizin İADESİNE dosyanın gereğinin yerine getirilmesi için Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy