(2521 S. K. m. 13) (765 S. K. m. 102, 104, 549) (1412 S. K. m. 305, 317, 392)
Dava : Sanık Hüseyin hakkında ruhsatsız av tüfeği bulundurmaktan dolayı CYUY.nın 392. maddesi uyarınca açılan zoralım davasında, sanığa ait iki adet av tüfeğinin 2521 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca zoralımına ilişkin " (Silvan Sulh Ceza Mahkemesi) nce 18.1.2001 gün ve 43-40 sayı ile verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay Yedinci Ceza Dairesince 20.5.2002 gün ve 8044-7402 sayı ile hükmün onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay C.Başsavcılığı ise 17.6.2002 gün ve 33980 sayı ile;
"Sanıkta ele geçen öv tüfeklerine 16.4.1997 tarihinde el konulmasından sonra, bu tarih itibariyle zamanaşımı süresi işlemeye başlamış ve inceleme tarihinde de TCY.nın 102/5 ve 104/2. maddelerine göre zamanaşımı süresi dolmuştur. Av tüfeğinin zoralımı da, suçun gerektirdiği cezanın tür ve miktarına göre, yani TCY.nın 549. maddesine göre 3-yıllık zamanaşımına tabidir. Kaldı ki, ruhsatsız av tüfeği münhasıran zoralıma tabi bir eşya da değildir.
Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.6.2000 tarih ve 2000/7-132-142 esas ve karar sayılı ilamı da itirazımızı destekler niteliktedir." görüşüyle itiraz yoluna başvurarak Özel Daire Kararının kaldırılmasına ve zoralım davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılarak, ruhsatsız av tüfeklerinin kolluk makamlarına tevdiine karar verilmesini talep etmiştir.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Sanık Hüseyin hakkında 16.4.1997 tarihinde düzenlenen "ev arama, yakalama ve el koyma tutanağı" içeriğine göre, sanığın, yasadışı bir örgütün propagandasını yaptığı tespit edilerek Silvan ilçesi, Yolaç köyündeki evinde yapılan aramada yasadışı örgütün propagandasını içeren çeşitli kasetler, kartpostal ve afişler, Kaleşnikov marka tüfek ve mühimmatı ile iki adet ruhsatsız av tüfeği bulunarak el konulmuştur. Sanık hakkında yasadışı örgüte yardım ve yataklık yapmak suçundan açılan davada Diyarbakır Dört Nolu Devlet Güvenlik Mahkemesince yüklenen suç sabit görülerek cezalandırılmasına ve yakalanan silahlar ile ilgili olarak suç duyurusunda bulunulmasına karar verilmiştir. Bunun üzerine Silvan C.Başsavcılığınca, sanığın eylemi TCY.nın 549. maddesine uygun bulunarak aynı Yasanın 11-9. maddesi uyarınca ön ödeme ihtarında bulunulmuş ve sanık tarafından ön ödemenin yerine getirilmesi üzerine, 27.4.1999 tarihinde hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş, bilahare aynı tarihte Sulh Ceza Mahkemesinden, ruhsatsız olan av tüfeklerinin 2521 sayılı Yasanın 13. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi istenmiştir. Sulh Ceza Mahkemesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda söz konusu av tüfeklerinin zoralımına karar verilmiştir.
Özel Daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasındaki uyuşmazlık, açıklanan somut olayda ruhsatsız av tüfeklerinin zoralımı için açılan davanın, zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilip verilemeyeceğine ilişkindir.
Ancak dosyanın incelenmesinde, Yerel Mahkemece bilirkişi dinlenmek suretiyle av tüfeklerinden birinin 10 milyon lira, diğerinin ise 7 milyon lira değerinde olduğunun saptandığı anlaşılmaktadır. 4.6.1936 gün ve 12-14 sayılı Yargıtay içtihadı Birleştirme Kararın ile, zoralıma ilişkin açılan bağımsız davalarda temyiz edilebilme sınırının, Hukuk Yargılamaları Usulü Yasasına göre belirleneceği esası kabul edilmiştir. Hukuk Yargılamaları Usulü Yasasının temyiz sınırını belirleyen 427. maddesinin 2. fıkrası, 23.6.1996 tarihinde yayımlanan 4146 sayılı Yasa ile değiştirilmiş ve 400.000 liralık sınır.10 milyon liraya çıkartılmış, aynı Yasada ek madde 3 ile de bu sınırın 1.1.1998 tarihinden itibaren iki, 1.1.2000 tarihinden itibaren ise dört katı olarak uygulanacağı öngörülmüştür.
Bu yasal düzenlemeler karşısında, dava tarihi itibariyle temyiz davasını önleme (kesinlik) sınırı 20 milyon lira olup, Yerel Mahkemece av tüfeklerinin 17 milyon lira olarak belirlenen toplam değerleri nazara alındığında zoralıma ilişkin hükmün kesin olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının bu değişik gerekçeyle kabulü ile Özel Daire kararının kaldırılmasına ve sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenle, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının değişik gerekçeyle (KABULÜNE), Yedinci Ceza Dairesinin, 20.5.2002 gün ve 8044-7402 sayılı kararının (KALDIRILMASINA), CYUY.nın 305 ve HYUY.nın 427/2. maddeleri uyarınca Yerel Mahkeme hükmü kesin olduğundan CYUY.nın 317. maddesi uyarınca sanığın temiz isteğinin (REDDİNE), 17.9.2002 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy