(1412 S. K. m. 310, 315)
Dava: Görevliye etkin direnme suçundan sanık Osman'ın TCY'nın 258/1 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 547.560.000 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Sarayönü Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 12.7.2000 gün ve 34-64 sayılı hüküm sanık vekili tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.2.2002 gün ve 109-2287 sayı ile;
"Sanık müdafiinin 12.7.2000 tarihli dilekçesinde yarara olan hükümlerin uygulanması yolundaki isteğinin 647 Sayılı Yasanın 5. maddesini de kapsadığı gözetilerek bu konuda bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi" isabetsizliğinden bozulmuştur.
Yerel mahkeme 21.5.2002 gün ve 30-45 sayı ile;
"Sanık vekilince sanığa verilecek cezanın paraya çevrilerek ertelenmesi talep edilmiş, taksitlendirme konusunda bir istemde bulunulmamıştır. Mahkememizce sanık vekilinin talepleri dikkate alınarak paraya çevirme ve erteleme konusunda hüküm kurulmuş, talep olmadığından ve gerekli görülmediğinden taksitlendirme konusunda hüküm kurulmamıştır." gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.
Sanık vekilinin 4.6.2002 günlü temyiz dilekçesinin, yerel mahkemece 12.6.2002 gün ve 30-45 sayılı ek karar ile; temyiz başvurusunun süresinden sonra yapıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.
Sanık vekili tarafından bu karara karşı da temyiz yoluna başvurulması üzerine dava dosyası Yargıtay C. Başsavcılığının "ek kararın onanması" istekli 15.5.2003 günlü tebliğnamesiyle Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Görevliye etkin direnme suçundan mahkumiyete ilişkin direnme hükmünün 21.5.2002 günlü oturumda sanığın yüzüne karşı tefhim edildiği, gerekmediği halde ayrıca vekiline yapılan tebligatın yeni bir süre başlatmayacağı ve herhangi bir hak doğurmayacağı cihetle, sanık vekilinin süresinden sonra verdiği 4.6.2002 günlü temyiz dilekçesinin reddine ilişkin yerel mahkeme kararı isabetli bulunduğundan, sanık vekilinin bu karara yönelik itirazının reddiyle yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, sanık vekilinin itirazının REDDİNE, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin yerel mahkemece verilen 12.6.2002 gün ve 30-45 sayılı kararın ONANMASINA, 3.6.2003 günü tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy