(1412 S. K. m. 268) (2709 S. K. m. 141)
Dava: İzinsiz hint keneviri ekmek suçundan sanık R.D.nin 2313 sayılı Yasa'nın 23/4-son, TCY.nın 59, 647 sayılı Yasa'nın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 1.500.000 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezasının ertelenmesine, suça konu hint kenevirlerinin TCY.nın 36. maddesi uyarınca zoralımına ve imhasına ilişkin, Bismil Asliye Ceza Mahkemesince 09.05.2000 gün ve 112-112 sayı ile verilen kararın sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen, Yargıtay 7. Ceza Dairesince 04.10.2001 gün ve 13651-14752 sayı ile;
"22.12.2002 gün ve 24268 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4616 sayılı "23 Nisan 1999 Tarihine Kadar İşlenen Suçlardan Dolayı Şartla Salıverilmeye, Dava ve Cezaların Ertelenmesine Dair Kanun" uyarınca;
Sanığa atılı suçun vasıf ve mahiyeti, öngörülen cezanın miktar ve niteliği, suç tarihinin 23 Nisan 1999 tarihinden önce olduğu ve eylemin anılan Kanun'un 1. maddesinin 5. bendindeki kapsam dışı suçlar içinde bulunmadığı gözetilerek, 4. bendi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının kesin hükme bağlanmasının ertelenmesi hususunun takdirinin gerekmesi" isabetsizliğinden hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir.
Yerel Mahkeme ise 12.03.2002 gün ve 263-81 sayı ile; "2313 sayılı Yasa' da düzenlenen sanığa atılı izinsiz hint keneviri ekmek suçunun 4616 sayılı yasa kapsamında bulunmadığı" gerekçesi ile ilk hükümde direnmiştir.
Bu kararın da sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının "bozma" istekli 16.09.2003 günlü tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, 2313 sayılı Yasanın 23/son maddesinde tanımlanan izinsiz hint keneviri ekmek suçunun 4616 sayılı Yasa'da istisna olarak belirtilen suçlar arasında yer alıp almadığının belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.
22.12.2000 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 23 Nisan 1999 tarihine kadar işlenen bir kısım suçlarda davanın açılmasını, kesin hükme bağlanmasının ertelenmesini ve şartla salıvermeyi düzenleyen 4616 sayılı Yasa'nın 1'inci maddesinin 4758 sayılı Yasa ile yeniden düzenlenen 4. bendinde; 23 Nisan 1999 tarihine kadar işlenmiş ve ilgili Yasa maddesinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın üst sınırı on yılı geçmeyen suçlardan dolayı davanın açılması veya kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine ilişkin kurallar düzenlenmiş, 5, 8 ve 9 uncu bentlerinde ise bu yasanın uygulanması olanağı bulunmayan suçlar ve koşullara yer verilmiştir.
Yerel Mahkemece izinsiz hint keneviri ekmek suçunun 4616 sayılı Yasanın 1.maddesinin 5/i alt bendinde sayılan kapsam dışı suçlar içinde yer aldığı belirtilerek ilk hükümde direnilmiş ise de; bu alt bentte istisna kılınan suçların 2313 sayılı Yasa'da düzenlenen suçlar olmayıp, bu Yasa ile birlikte, Devlet Memurları Yasası ve 178 sayılı KHK.'de değişiklik yapan, Karaparanın Aklanmasının Önlenmesine ilişkin 4208 sayılı Yasa'nın 7 inci maddesinde düzenlenen karapara aklama suçu olduğu metninden duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça anlaşılmaktadır.
Sanığın 23.6.1997 tarihinde işlediği iddia ve kabul olunan izinsiz hint keneviri ekmek suçu, 2313 sayılı Yasa'nın 23/son maddesinde düzenlenmiş olup, bir yıldan az olmamak üzere hapis cezasını gerektirmektedir. Madde'de öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın üst sınırı TCY.sının 15/1 nci maddesi hükmü de nazara alındığında on yıldan aşağı olduğu gibi, bu suç 4616 sayılı Yasa'nın 1.maddesinin 5. bendinde onbir alt bent halinde sayılan kapsam dışı suçlar içinde de yer almadığından, kamu davasının 4758 sayılı Yasa ile yeniden düzenlenen 4616 sayılı Yasa'nın 1. maddesinin 4.bendi uyarınca kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar verilmesi gerekmektedir.
Öte yandan Yerel Mahkemece direnme kararında, hüküm fıkrasında verilen kararın ne olduğunun, uygulanan yasa maddelerinin ve cezanın gösterilmediği anlaşılmaktadır.
Karar; sorun, gerekçe ve sonuç bölümlerinden oluşur. "Sorun" bölümünde maddi olay açıklanmalı, "gerekçe" kısmında delillerle sonuç arasındaki bağ, yani neden bu sonuca ulaşıldığı anlatılmalı ve hukuki nitelendirme yer almalıdır. "Sonuç-hüküm" bölümünde ise CYUY. nın 268. maddesinin 3206 sayılı Yasa ile değişik 4. fıkrası gereğince, verilen kararın ne olduğu, uygulanan yasa maddeleri, verilen ceza miktarı, yasa yollarına başvurmanın olanaklı bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmelidir. Nitekim fıkrada değişiklik yapan 3206 sayılı Yasa'nın 57. maddesinin gerekçesinde; "268'nci maddenin dördüncü fıkrasında yapılan değişiklikle, sanığın beraatine, mahkumiyetine, davanın reddine, davanın düşmesine ve durmasına karar verilmesi halinde; uygulanan kanun maddesinin, verilen ceza miktarının, kanun yollarına başvurmanın mümkün olup olmadığının hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi şartı getirilmiştir." denilmektedir.
Buna göre, sayılan hususlara hüküm fıkrasında yer verilmemesi yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada keyfiliğe yol açacak, taraflarda tatminsizlik oluşturacak ve yargısal denetimi de güçleştirecektir.
Somut olayda, Yerel Mahkemece sanık hakkında hüküm kurulurken uygulanan yasa maddelerinin hükümde gösterilmemesi CYUY.nın 268/4. madde ve fıkrasındaki buyurucu kurala aykırılık oluşturmaktadır.
Bu itibarla iki yönden isabetsiz olan Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle diğer yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme direnme hükmünün öncelikle saptanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine 23.12.2003 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy