(647 S. K. m. 4, 5, 6) (765 S. K. m. 19, 30, 383/1, 413)
Dava: Taksirle yangına neden olmak suçundan sanık A.ın TCYnın 383/1, 413, 647 Sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca 85.419.360 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, cezasının 5 eşit taksitte alınmasına ve ertelenmesine ilişkin Burdur Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2.7.2002 gün ve 15-286 sayılı hüküm, sanık tarafından temyiz olunmakla, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 26.02.2003 gün ve 26-128 sayı ile, ......sanık hakkında neticeten hükmedilen 85.419.360.- TL. ağır para cezasından 1.000.- TL küsuru olan 360.- TLnin kaldırılarak sanığa tayin olunan ağır para cezasının 85.419.000 .- TLye indirilmesi suretiyle, diğer yönleri doğru bulunan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Yargıtay C.Başsavcılığı ise 21.3.2003 gün ve 130621 sayı ile;
Yaptırım belirlenirken hesaplamanın her aşamasında ortaya çıkacak bin lira küsurları atılmak suretiyle işlem yapılması gerektiğinden, özel daire ilamı kaldırılarak sonuç ağır para cezası 85.417.000 liraya indirilip hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi için itiraz yasayoluna başvurmuştur.
Dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü;
Ceza Genel Kurulu Kararı
Sanığın taksirle yangına neden olmak suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda; özel daire ile Yargıtay C.Başsavcılığı arasında oluş ve sübutta bir uyuşmazlık bulunmayıp, çözümlenecek sorun, TCYnın 30. maddesinin 2. fıkrasındaki para cezalarında bin liranın küsuru hesaba katılmaz. kuralının, sonuç para cezasında mı yoksa temel cezanın tayini aşamasından başlayan tüm hesaplama işlemlerinde mi, dikkate alınacağı noktasında toplanmaktadır.
Hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasa ile TCYnın 30/2. maddesinde değişiklik yapılarak, para cezalarında hesaba katılmayacak miktar bir lira küsurundan bin lira küsuruna çıkarılmıştır.
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 4.3.2003 gün ve 1-17 sayılı ve 15.4.2003 gün ve 96-104 sayılı kararlarında açıklandığı üzere, TCYnın 30/2. maddesinde düzenlenen, muvakkat cezalarda bir günün, para cezalarında ise bin liranın küsurunun hesaba katılmayacağı yolundaki kuralın, gerek temel cezanın belirlenmesi ve takip eden arttırma ve eksiltme işlemleri ile sonuç ceza tutarına hükmedilmesi aşamalarında, gerekse 647 Sayılı Yasanın 4. maddesinin 1. fıkrasının 1 numaralı bendinde öngörülen hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya dönüştürülmesi aşamasında bir güne karşılık tutulan para cezası miktarlarının belirlenmesinde göz önünde tutulması zorunludur.
Oysa somut olayda sanığın 26.12.2001 tarihinde işlediği taksirle yangına neden olmak suçundan TCYnın 383. maddesi uyarınca temel ağır para cezasının 142.365.600.- TL olarak belirlendiği ve özgürlüğü bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesi sırasında bir gün hapis cezasının 4.745.520.- TL ağır para cezasına karşılık tutularak uygulama yapıldığı ve özel dairece hükmün, sonuç ceza olan, 85.419.360.- TL ağır para cezasından bin lira küsuru olan 360.- TLnin kaldırılarak, hükmolunan ağır para cezasının 85.419.000.-TLye indirilmesi suretiyle düzeltilerek onandığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, yerel mahkemece sanık hakkında tayin olunan ağır para cezasının, 647 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca 5 eşit taksitte alınmasına karar verilmiş ise de; aynı maddenin 4. fıkrasına, 1.8.1999 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4421 Sayılı Yasa ile eklenen cümle gereğince, para cezasının miktarı suç tarihi itibariyle TCY. nın 19. maddesinde belirlenen sınırın altında kalması nedeniyle taksitlendirme yapılması olanaksızdır. Ancak bu husus temyiz edenin sıfatına göre kazanılmış hak kapsamı içinde değerlendirilmiştir.
Bu itibarla, Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulü ile özel daire kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün bu gerekçe ile bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CYUYnın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 26.2.2003 gün ve 26-128 sayılı düzelterek onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün, TCYnın 2/2 ve hükümden sonra yürürlüğe giren 4806 Sayılı Yasa ile değişik TCYnın 30/2. maddesi hükümleri karşısında sanığa fazla para cezası tayin edilmiş olması nedeniyle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CYUYnın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, yerel mahkeme hükmünün sanık A.ın taksirle yangına neden olmak suçundan TCYnın 383/1. maddesi uyarınca 7 gün hapis ve 142.365.000.- TL ağır para cezasıyla cezalandırılmasına, cezasından TCYnın 413. madde uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 3 gün hapis ve 71.182.000.- TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın 647 Sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca günlüğü 4.745.000.- TLden paraya çevrilmek suretiyle 14.235.000.- TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, aynı cins para cezaları TCY.nın 72. maddesi uyarınca toplanarak 85.417.000.- TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezasının 647 Sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca birer ay ara ile 5 eşit taksitte alınmasına, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan miktarın tamamının bir defada tahsiline ve cezasının 647 sayılı Yasanın 6.maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi suretiyle düzeltilerek ONANMASINA, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 15.04.2003 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy