(765 S. K. m. 59, 80, 102, 104, 504, 510, 522) (4389 S. K. m. 22) (1412 S. K. m. 322)
Dava: Dolandırıcılık suçundan sanık Z. F. S.'nın TCY.nın 504/3, 80, 522 ve 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 6 ay 13 gün ağır hapis ve 799.066.000.666 lira ağır para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesince 29.11.2001 gün ve 287-326 sayı ile verilen kararın sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 12.06.2002 gün ve 5906-5673 sayı ile;
Yapı Kredi Bankası Menkul Değerler Merkezi Portföy Saklama Servisinde Şef Yardımcılığı sıfatıyla görev yapan ve Merkez Bankası veya borsa aracı kurumlarına ve bankalara virman yapma yetkisi bulunan ve daha önce yargılanıp mahkum olan hükümlü O. K.'in görev ve yetkisi dahilinde müdahil Yapı Kredi Bankasının Merkez Bankasında bulunan üç yüz milyar nominal değerli devlet iç borçlanma senetlerini aynı bankada portföy hesabı bulunan sanık Z. F. S.'nın hesabına virman yaptığı ve daha sonra bu hesaptan Egebank, Esbank ve Dışbank'a EFT yaparak havale çıkardığı ve bunların sanık tarafından alınarak hükümlü O. K.'in fiiline fikir ve eylem birliği içinde iştirak ettiği dosya içeriğinden anlaşılmasına ve bu tablo içinde hükümlü O. K.'in eyleminin görevi gereği kendi sorumluluğu altında olup satma yetkisi bulunan bankaya ait iç borçlanma senetlerini bu şekilde diğer sanıkla birlikte mal edinmesi fiilinin 4389 sayılı Bankalar Kanunun 22/3. maddesi kapsamına girmekle birlikte, suçun işlendiği 1996 yılı itibariyle hizmet nedeniyle inancı kötüye kullanmak suçunu oluşturduğunun kabulüyle, TCK.nun 510, 522. maddeleri uygulanarak cezalandırılması gerekmekte ise, bu şekilde ortaya çıkan suçun niteliği, işlendiği tarih ve kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı dikkate alınarak 4758 sayılı Yasayla yeniden düzenlenen 4616 sayılı Yasanın 1. maddesinin 4. bendi uyarınca takdir ve değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Yerel Mahkeme ise 01.11.2002 gün ve 303-312 sayı ile daha önce aynı suçtan yargılanıp hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet kararı Yargıtay 6. Ceza Dairesince onanan sanık O. K. ile sanık Z. F. S.'nın iştirak halinde atılı suçları işledikleri gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.
Bu kararın da sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C. Başsavcılığının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma istekli 02.06.2004 günlü tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Karar: Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık, sanığın sabit olan eyleminin hangi suç niteliğine uyduğunun belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.
Ancak, incelenen dosya içeriğine göre;
Sanık hakkında gerek Yerel Mahkemece uygulanan ve gerekse Özel Dairece uygulanması gerektiği belirtilen TCY.nın 504 ve 510. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların üst sınırları itibariyle bu suçların 5 yıllık dava zamanaşımı süresine tabi oldukları, sanığın suçu 04.03.1996-19.03.1996 tarihleri arasında işlediğinin ileri sürüldüğü nazara alındığında, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin suç ve inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmaktadır.
Bu itibarla Yerel Mahkeme direnme hükmünün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak davanın zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Yerel Mahkeme direnme hükmünün, açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre yeniden yargılama yapılması gerekmediğinden CYUY.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına, dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına tevdiine, 29.06.2004 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy