(765 S. K. m. 102/4) (6831 S. K. m. 93/2)
Orman Yasasına aykırı davranmak suçundan sanık M. Yüksel'in beraatına ilişkin Hatay Sulh Ceza Mahkemesince 30.10.2001 gün ve 77-1113 sayı ile verilen kararın katılan idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 02.10.2002 gün ve 9663-10423 sayı ile;
Suç tespit tutanağı içeriği, imzacı tanık beyanı, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın Antakya-Yaylacık asfalt yoldan kendi zeytin bahçesine ulaşmak amacıyla ormandan 1000 m2'lik sahada çalı ve süceyrat kaldırarak yol açtığı ve yol boyunca da 10 adet zeytin fidanı dikmek suretiyle toprağın verim gücünden de yararlanmak amacı ile ormanda açma suçunu işlediğinin anlaşılmasına göre sanığın sabit olan eyleminden dolayı 6831 sayılı Yasanın 93/2 maddesi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek yerinde olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi isabetsizliğinden hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Yerel Mahkeme ise 10.06.2003 gün ve 1239-703 sayı ile; Tutanakta sanıktan sorulması üzerine sanığın bu yol eskiden beri vardı beyanı ve İslahiye Sulh Ceza Mahkemesinden talimatla alınan ifadeden tutanak bilirkişisinin, köylülerden sorarak yolun sanık tarafından yapıldığının söylenmesi üzerine tutanağı tanzim ettiğine dair birbirleriyle uygun olmayan beyanları ve Yargıtay'ın yerleşmiş kararlarına göre, eğer tutanak bilirkişileri sanık hakkında tutanak tutar iken bu hususu köylülerden veya diğer vatandaşlardan sormak suretiyle tutanağı tanzim etmişler ise bu şahısların açık kimlikleri tespit edilerek mahkemece dinlenmeleri, aksi halde tutulan tutanağın dayanağının olmadığı görüşleri ve tutanak bilirkişilerinin şahısların kim olduğunu bilmedikleri ve bu şahısların tanık olarak dinlenmelerinin mümkün olmadığı anlaşılmakla sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair hükme yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.
Bu hükmün de, katılan idare vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının bozma-ortadan kaldırma istekli 02.06.2004 gün ve 134491 sayılı tebliğnamesi ile 3. Ceza Dairesine ve Özel Dairece de Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
CEZA GENEL KURULU KARARI
Sanık hakkında 28.11.1998 tarihinde düzenlenen suç saptama tutanağı esas alınarak, 07.12.1998 günlü iddianame ile Devlet ormanından açma yapmak suçundan kamu davası açılmış, mahkeme huzurundaki sorgusu ise 02.03.1999 günlü oturumda yapılmıştır.
Sanık hakkında uygulanması istenen, 6831 sayılı Yasanın 93/1. maddesinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın üst sınırına göre bu suç, 765 sayılı TCY. nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık dava zamanaşımı süresine tabi bulunmaktadır.
TCY. nın 104. maddesinin 1. fıkrasında, zamanaşımını kesen nedenler sınırlamalı bir şekilde sayılmış, 2. fıkrasında da kesici işlemin varlığı halinde zamanaşımının, kesilme gününden itibaren, birden çok nedenin bulunması halinde de en son kesilme gününden itibaren yeniden işlemeye başlayacağı, ancak zamanaşımını kesici nedenlerin TCY. nın 102. maddesinde belirtilen zamanaşımı sürelerini yarıdan fazla uzatamayacağı hükme bağlanmıştır.
Somut olayda zamanaşımını kesen son işlem, sanığın sorgusunun yapılması olup, bu tarih ile inceleme tarihi arasında TCY.nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımı süresi dolmuş bulunmaktadır.
Bu itibarla, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Yerel Mahkeme direnme hükmünün bozulması ancak konunun hükme bağlanması yeniden yargılamayı zorunlu kılmadığından CYUY. nın 322. maddesiyle tanınan yetki uyarınca, işbu hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMY. nın 223. maddesi gözetilip, kamu davasının ortadan kaldırılması ibaresi yerine kamu davasının düşürülmesi ibaresi benimsenerek, TCY. nın 102/4 ve 5271 sayılı CMY. nın 223/8. maddesi uyarınca kamu davası düşürülmesi gerekmektedir.
Öte yandan, Yerel Mahkemece yapılan keşifte dinlenen Orman Yüksek Mühendisi bilirkişinin 02.05.2001 tarihli raporunda bildirdiği şekilde, kamu davasına konu olan ve Devlet ormanından açma yapılan sahada bulunduğu açıklıkla belirlenen 10 adet zeytin ağacının, yerleşmiş kararlarda kabul edildiği üzere tesis niteliğinde olmaları nedeniyle 6831 sayılı Orman Yasasının 93/4. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
1- Sair yönleri incelenmeyen Yerel Mahkeme direnme hükmünün gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,
2- Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yaptığı gönderme nedeniyle 1412 sayılı CYUY. nın temyiz incelemesi yönünden halen uygulanması olanağı bulunan 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık Mahmut Yüksel hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCY. nın 102/4 ve 5271 sayılı CMY'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine,
3- Kamu davasına konu olan ve Devlet ormanından açma yapılan saha üzerinde bulunan tesis niteliğindeki 10 adet zeytin ağacının 6831 sayılı Yasanın 93/4. maddesi uyarınca zoralımına, 20.09.2005 günü tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy