(5237 S. K. m. 106) (765 S. K. m. 466) (5271 S. K. m. 35, 242, 243, 260) (1412 S. K. m. 316) (5320 S. K. m. 8)
Dava: Kavgada silah boşaltma, suçundan sanık Mehmet Öztürk'ün beraatına ilişkin Kadıköy 2.Sulh Ceza Mahkemesince verilen 26.09.2005 gün ve 295-784 sayılı hüküm o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 06.11.2006 gün ve 4113-17737 sayı ile;
...olay günü sanığın, evlerinin önüne gelip oğluyla tartışmak için aşağıya çağıran ve beklemekte olan müştekileri korkutmak ve dağılmalarını sağlamak amacıyla ruhsatlı tabancası ile bir el havaya ateş etmesi şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK. nun 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağı tartışılarak bu suçu oluşturduğunun kabulü halinde 765 sayılı TCK. nun 466/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK. nun 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde öngörülen cezalardan hangisinin lehe olduğu belirlenip lehe olan madde uyarınca ceza tayini, eylemin 5237 sayılı TCK. nun 106. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesinde düzenlenen suçu oluşturmadığının kabulü halinde ise sanığın beraatına karar verilmesi gerekirken bu eylem yönünden değerlendirme yapılmadan kavgada silah boşaltmak suçunun 5237 sayılı TCK'nda bağımsız bir suç olarak düzenlenmediği gerekçesi ile sanığın beraatına karar verilmesi... gerekçesiyle oyçokluğuyla bozulmasına karar verilmiştir.
Yerel Mahkeme ise 14.05.2007 gün ve 1501-543 sayı ile,
...mahkememizce verilen 26.09.2005 tarih ve 2005/295-784 sayılı kararda yargılamanın devamı sırasında 765 sayılı TCY. nın yürürlükten kaldırıldığı ve 5237 sayılı TCY. nın yürürlüğe konulduğu belirtildikten sonra 5237 sayılı TCY. nın da 765 sayılı TCY. nın 466. maddenin karşılığını oluşturan bir düzenlemenin yer almadığı ve böylelikle suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasa ile eylemin suç olmaktan çıkarıldığı belirtilmiştir. Öyle ise Yargıtay Dairesinin bozma kararında belirtilen karşılaştırma yapılmış ve sonuçta yapılan değerlendirme ile beraat kararı verilmiştir. Buna karşın mahkememizce karşılaştırma yapılmamış gibi bozma kararı verilmesi yasaya ve usule uygun görülmediğinden... gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.
Bu hükmün de Kadıköy Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi nedeniyle dosya Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle, Yargıtay Birinci Başkanlığa gönderilmekle Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA GENEL KURULU KARARI
21.02.2005 tarihinde meydana gelen kavgada sanığın taşıma ruhsatlı tabancasıyla havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen yargılama konusu maddi olayda Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasındaki uyuşmazlık bu eylemin 5237 sayılı TCY'nda suç olarak düzenlenip düzenlenmediğine ilişkindir.
Ancak temyiz incelemesinin yapılabilmesi için temyiz yasa yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmeleri yasal bir zorunluluktur. Nitekim 5271 sayılı CYY'nın Kararların açıklanması ve tebliği başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında; Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hakim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur. hükmü yer almaktadır.
CYY'nın 260/1. maddesinde ise yasa yollarına başvurma hakkı olanlar sayılmıştır;
Hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır...
CYY'nın 242. maddesinin 1. fıkrasında da, Katılan, Cumhuriyet savcısına bağlı olmaksızın kanun yollarına başvurabilir. şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.
İncelemeye konu dosyada;
Bozmadan önceki 21.06.2005 tarihli oturumda şikayetçiler Kemal ve Nergül Görmüşoğlu ile Emre Atasoy'un talepleri üzerine Yerel Mahkeme tarafından davaya katılmalarına karar verilmiş ancak bir sonraki oturumda şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle Emre Atasoy'un müdahilliği CYY'nın 243. maddesi uyarınca hükümsüz kalmıştır. Kemal ve Nergül Görmüşoğlu'nun katılan sıfatlarının devam etmesine karşın bozma üzerine yokluklarında verilen direnme hükmü kendilerine edilmemiştir.
Bu itibarla temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, direnme kararının katılanlara tebliği, verdikleri takdirde temyiz dilekçesinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nın 316/1. maddesi hükmü gereği sanığa tebliğ edilmesi ve yapılacak tebligata ilişkin evrakın eklenmesi amacıyla dosyanın mahalline iadesi gerekmektedir. Katılanların Yerel Mahkemenin direnme hükmünü temyiz etmeleri halinde ise Yargıtay C.Başsavcılığınca ek tebliğname düzenlenmesi zorunluluğu doğacaktır.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
Direnme kararının katılanlara tebliği ile sair işlemlerin yapılabilmesi amacıyla dosyanın Kadıköy 2. Sulh Ceza Mahkemesine gönderilmesi ve belirtilen eksiklik tamamlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için Ceza Genel Kuruluna iadesi kaydıyla Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.01.2008 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy