(765 S. K. m. 48, 59, 64, 71, 74, 188, 456, 457, 495) (2253 S. K. m. 12) (5237 S. K. m. 31, 34, 50, 52, 62, 86, 106, 149, 150)
Dava: Sanıklar haklarında yağma, tehdit ve kasten yaralama suçlarından yapılan yargılama sonunda; Sanık S. S.'in; yağma suçundan 765 sayılı Yasanın 64, 495/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2. ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis; silahla tehdit suçundan, 765 sayılı Yasanın 188/1-3, 2253 sayılı Yasanın 12/2 ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis, 765 sayılı Yasanın 71. ve 74. maddeleri gereğince içtimaen 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık Ç. İ.'ın yağma suçundan 765 sayılı Yasanın 64, 495/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2. ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık M. K.'ın yağma suçundan 765 sayılı Yasanın 64, 495/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2. ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, mağdur M. Karakuş'a yönelik kasten yaralama suçundan, 765 sayılı Yasanın 456/4, 457/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2 ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 121.168.943 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı Yasanın 71. ve 74. maddeleri gereğince cezaları toplanmak suretiyle sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis ve 121.168.943 lira ağır para cezası ile tecziyesine, yargılama giderine, zoralıma, Ç. İ. ve M. K.'ın tahliyelerine, S. S.'in tutukluluk halinin devamına ve mahsuba.. (ayrıca temyiz incelemesine konu edilmeyen sanık M. Karakuş hakkında mahkumiyet hükmüne..
..) ilişkin Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesince verilen 10.12.2002 gün ve 323-441 sayılı hükmün sanıklar S. S., Ç. İ. ve M. K. müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine; Yargıtay 6. Ceza Dairesince 09.07.2003 gün ve 4482-5055 sayı ile;
Soruşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve sanık Ç. İ. yönünden duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunma doğrultusunda yapılan incelemede;
1- Sanıklar ve savunmanları aşamada yüklenen suçu uyuşturucu madde aldıktan sonra, uyuşturucu maddenin etkisi altında işlediklerini ileri sürmeleri karşısında, sanıkların bu savunmaları araştırılıp, olay sırasında ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracak veya azaltacak bir durumun bulunup bulunmadığı duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanmadan, duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,
2- Menemen Devlet Hastanesi Baştabipliği'nin 24.5.2002 gün ve 454 sayılı raporu ile Adli Tıp Kurumu İzmir Grup Başkanlığı'nın 20.6.2002 tarihli raporlarında sanık M. K.'ın işlediği suçların farik ve mümeyyizi olduğu bildirilmesine rağmen, hükümden sonra dosyaya gelen Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Psikiyatrisi Anabilim Dalı Öğretim Üyeleri tarafından düzenlenen 10.7.2002 tarihli raporda işlediği suçun farik ve mümeyyizi olmadığının belirtilmesi karşısında, raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S. S., M. K. ve Ç. İ. savunmanlarının temyiz dilekçelerinde ve sanık Ç. İ. savunmanı Av. E. Y.'in duruşmada ileri sürdükleri tüm itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen ve sanık Ç. İ. yönünden duruşmalı temyiz incelemesi yapılan hükmün açıklanan nedenle istem gibi bozulmasına, bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık M. Karakuş'un da yararlandırılmasına.. karar verilmiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, Karşıyaka Ağır Ceza Mahkemesince 28.06.2004 gün ve 520-284 sayı ile;
(2) nolu bozma nedenine uyulmasına; buna karşılık,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi (1) nolu bozmada sanıklar ve müdafilerinin uyuşturucu madde alımı sonrasında alınan maddenin etkisi altında suçun işlendiğinin ileri sürülmüş olması nedeniyle bu savunmalar araştırılarak olay sırasında ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracak veya azaltacak bir durumun bulunup bulunmadığının saptanılması gerektiğini belirtmiş, mahkememizce 28.01.2004 tarihli oturumda verilen ara kararı ile TCK. nun 48/2. maddesindeki açık hüküm göz önüne alınarak bozmaya karşı direnme kararı verilmiştir
gerekçesiyle, (1) nolu bozma kararına karşı direnilmek suretiyle; hapis cezalarında aynen önceki hükümde olduğu gibi, ağır para cezalarında ise önceki kararda belirlenen miktarlar üzerinden bin liranın küsuru atılarak; sonuçta sanık S. S.'in 5 yıl 5 ay hapis, sanık M. K.'ın 4 yıl 2 ay hapis ve 121.168.000 lira ağır para, sanık Ç. İ.'ın 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. (Ayrıca temyiz incelemesine konu edilmeyen M. Karakuş'un da mahkumiyetine hükmedilmiştir.)
Bu hükümler, sanıklar S. S., M. K. ve Ç. İ. müdafileri tarafından temyiz edildikten sonra; henüz temyiz incelemesi yapılmadan, 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi üzerine; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 11.07.2005 gün ve 165967 sayı ile;
12.10.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 26.09.2004 gün ve 5237 sayılı Yasanın genel ve özel kısımlarında yer alan yeni ve değişik düzenlemeler ile 31.03.2005 günlü Resmi Gazetenin mükerrer sayısında yayımlanan 30.03.2005 gün ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri, mahkemesince yeni bir değerlendirme yapılmasını gerekli kıldığından yeniden değerlendirme yapılması için hükmü içeren dosya temyiz incelemesi yapılmaksızın mahkemesine iade edilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yasadan aldığı yetkiye dayanarak yeni yasaların değerlendirilmesi için dosyayı mahalline iade etmesi üzerine, duruşma yaparak dosyayı inceleyen Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince 20.10.2005 gün ve 242-423 sayı ile;
1- Önceki yargılamada 28.01.2004 tarihli oturumda verilen ara kararı gereğince Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09.7.2003 tarih 2003/4482-5055 sayılı bozma ilamının 1 nolu bendinde yer alan ve tüm sanıkların uyuşturucu madde etkisi altında suç işlediklerini savunmuş olmaları karşısında ceza sorumluluklarının araştırılmasına ilişkin olan bozma gerekçesi 765 sayılı TCK. nun 48/2 benzer bir düzenleme içeren 5237 sayılı TCK. nun 34/2. maddelerindeki açık yasal düzenleme nedeniyle yerinde görülmediğinden bozmanın bu bölümüne karşı direnilmesine,
2- Sanıklar Ç. İ., S. S. ve M. K.'ın eylemleri gerek 765 ve gerekse 5237 sayılı Yasalar açısından değerlendirildiğinde yağma suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Yasaya göre yapılacak uygulamanın sonuç ceza açısından sanıklar lehine olduğu anlaşılmış olmakla,
Sanıkların birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilen yağma suçundan eylemlerine uyan 5237 sayılı Yasanın 149/1-c maddesi gereğince takdiren 10'ar yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.
Suç konusu paranın değeri, suç tarihindeki ekonomik koşullar gözetildiğinde az olarak kabul edilemeyeceğinden 150/2 madde de yer alan indirim hükmünün uygulanmasına yer olmadığına bu konudaki talebin reddine.
Sanıkların suç tarihindeki yaşları göz önüne alınarak verilen cezanın 5237 sayılı Yasanın 31/2. maddesinin 5377 sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki hükmü gereğince takdiren 2/3 oranında indirilmesi ile sanıkların 3'er yıl 4'er ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına.
Sanıkların duruşmadaki davranışları sanıklar lehine takdiri indirim nedeni kabul edildiğinden verilen cezanın aynı Yasanın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmesi ile 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına,
3- Sanık S. S.'in ayrıca mağdura yönelik olarak tehdit suçunu işlediği bu eylemin 765 sayılı Yasanın 188/1-3, 5237 sayılı Yasanın 106/2. maddeleri kapsamına girdiği, sonuç ceza açısından 5237 sayılı Yasaya göre kurulacak hükmün lehe olduğu anlaşılmakla,
Sanığın sabit görülen bıçakla tehdit suçundan eylemine uyan 5237 sayılı Yasanın 106/2 maddesi gereğince takdiren 2 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına.
Sanığın suç tarihindeki yaşı göz önüne alınarak verilen cezanın aynı Yasanın 31/2. maddesi gereğince takdiren 2/3 oranında indirilmesi ile 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına.
Sanığın duruşmadaki davranışları sanıklar lehine takdiri indirim nedeni kabul edildiğinden verilen cezanın aynı Yasanın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmesi ile 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.
Sanığın suç tarihindeki yaşı, adli sicil kaydının olmaması nedeniyle var olan zorunluluk göz önüne alınarak 5237 sayılı Yasanın 50. maddesi gereğince aynı Yasanın 52/2. maddesi göz önüne alınarak 1 gün karşılığı 20 YTL hesabı ile 4000 YTL adli para cezasına çevrilmesine.
Aynı Yasanın 52/4. maddesi gereğince para cezasının sanıktan birer aylık 10 eşit taksitte alınmasına taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi durumunda arta kalan miktarın tümünün birlikte sanıktan alınmasına,
4- Sanık M. K.'ın, M. Karakuş'a yönelik eyleminin 765 sayılı Yasanın 456/4 ve 5237 sayılı Yasanın 86/2. maddeleri kapsamına giren etkili eylem suçunu oluşturduğu, ilk kararda para cezası takdir edildiği, bu kabul doğrultusunda adli para cezası takdiri durumunda 5237 sayılı Yasanın sanık lehine sonuç doğuracağı anlaşılmış olmakla,
Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK. nun 86/2. maddesi gereğince mağdurun iş ve güçten kalma süresi göz önüne alınarak takdiren ve ağırlaştırılarak 10 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Eylemin silahtan sayılan kesici-delici aletle gerçekleştirilmiş olması nedeniyle verilen cezanın 86/3-e madde gereğince takdiren 1/2 oranında arttırılması ile 15 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,
Suç tarihindeki yaşı gözönüne alınarak verilen cezanın 5237 sayılı Yasanın 31/2. maddesi göz önüne alınarak 2/3 oranında indirilmesi ile 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına.
Sanığın duruşmadaki davranışları sanıklar lehine takdiri indirim nedeni kabul edildiğinden verilen cezanın aynı Yasanın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirilmesi ile 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına,
5237 sayılı Yasanın 52/2. maddesi gereğince takdir edilen 1 gün karşılığı 20 YTL hesabı ile 4 gün karşılığı adli para cezasının 80 YTL adli para cezasına çevrilmesine,
5- Tüm sanıkların şahsi ve sosyal halleri suç sonrası davranışları yargılama sürecinde gözlenen kişilikleri göz önüne alınarak cezalarının ertelenmesi durumunda ileride suç işlemekten kaçınacakları konusunda mahkememizde kanı oluşmadığından sanıklara verilen özgürlüğü bağlayıcı cezanın ertelenmesine yer olmadığına, zoralıma, mahsuba, yargılama giderlerine
karar verilmiştir.
Sanıklar Ç. İ., M. K. ve S. S. müdafileri tarafından temyiz edilen bu hükümler Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istekli 08.11.2006 gün ve 27831 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
Türk Milleti Adına
Ceza Genel Kurulu Kararı
Sanık S. S.'in; yağma suçundan 765 sayılı Yasanın 64, 495/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2. ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis; silahla tehdit suçundan, 765 sayılı Yasanın 188/1-3, 2253 sayılı Yasanın 12/2 ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis, 765 sayılı Yasanın 71. ve 74. maddeleri gereğince içtimaen 5 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık Ç. İ.'ın yağma suçundan 765 sayılı Yasanın 64, 495/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2. ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık M. K.'ın yağma suçundan 765 sayılı Yasanın 64, 495/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2. ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis, mağdur M. Karakuş'a yönelik kasten yaralama suçundan, 765 sayılı Yasanın 456/4, 457/1, 2253 sayılı Yasanın 12/2 ve 765 sayılı Yasanın 59. maddeleri uyarınca 121.168.943 lira ağır para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı Yasanın 71. ve 74. maddeleri gereğince cezaları toplanmak suretiyle sonuç olarak 4 yıl 2 ay hapis ve 121.168.943 lira ağır para cezası ile tecziyesine karar verildikten sonra hükmün Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından eksik soruşturmaya ilişkin iki nedenle bozulmasının ardından, Yerel Mahkemenin bozma nedenlerinden birisine uyup, diğerine direnerek aynı hükmü yeniden kurduğu, bu kararın temyiz üzerine Yargıtay'a geldiği, ancak Özel Daire incelemesinden geçmeden Yargıtay C. Başsavcılığınca 5320 sayılı Yasanın 8. maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak yeni yasal düzenlemeler karşısında lehe yasa değerlendirmesi yapılması için mahalline iade edildiği, bunun üzerine duruşma açıp yeniden yargılama yapan Yerel Mahkemenin, önceden direndiği noktada yeniden ısrar kararı verdikten sonra, lehe yasa değerlendirmesi yapıp, bu kez; sanık S. S.'in; yağma suçundan 5237 sayılı Yasanın 149/1-c, 150/2, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis, tehdit suçundan 5237 sayılı Yasanın 106/2, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tehdit suçundan verilen cezanın aynı yasanın 50. ve 52/2. maddeleri gereğince 4000 YTL adli para cezasına çevrilip, 52/4. maddeye göre taksitlendirilmesine; sanık Ç. İ.'ın; yağma suçundan, 5237 sayılı Yasanın 149/1-c, 150/2, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına; sanık M. K.'ın; yağma suçundan, 5237 sayılı Yasanın 149/1-c, 150/2, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 9 ay 10 gün hapis, mağdur M. Karakuş'a yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Yasanın 86/2, 3-e, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 4 gün karşılığı 80 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.. karar verdiği anlaşılmakla öncelikle çözümlenmesi gereken husus Yerel Mahkemenin son kararının yasal anlamda direnme kararı olup olmadığı ile ilgilidir.
Bu konuya ilişkin açıklamalara geçmeden önce, incelemenin kapsamını belirlemek gerekmektedir. Temyiz dilekçelerinin kapsamına göre; Genel Kurulda, sanık M. K. hakkındaki hükümler hariç tutulmak suretiyle, diğer sanıklar haklarındaki hükümlere hasren inceleme yapılmıştır.
Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;
1- Bozma kararı doğrultusunda işlem ve uygulama yapmak,
2- Bozma kararında tartışılması istenen hususları tartışmak,
3- Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,
4- İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle veya sonradan yürürlüğe girip lehe hükümler içermekle uygulanması gereken yeni yasa normlarına dayanarak hüküm kurmak,
Biçiminde ortaya çıkan karar özde direnme kararı olmayıp, yeni bir karardır. Bu nitelikteki bir kararın temyiz edilmesi halinde incelemenin Yargıtay'ın ilgili Dairesi tarafından yapılması gerekir.
İncelenen dosyada;
Yerel Mahkemenin ilk yargılaması sonunda verilen kararın, Yargıtay 6. Ceza Dairesi tarafından eksik soruşturmaya ilişen iki nedenle bozulduğu, bozmadan sonraki ilk yargılama sırasında bunlardan birine uyulurken diğerine direnilip, önceki ile aynı hükümlerin kurulduğu, bunun ardından temyiz edilen hükmü içeren dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 12.10.2004 günlü Resmi Gazetede yayımlanan 26.04.2004 gün ve 5237 sayılı Yasanın genel ve özel kısımlarında yer alan yeni ve değişik düzenlemeler ile 31.03.2005 günlü Resmi Gazetenin mükerrer sayısında yayımlanan 30.03.2005 gün ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu hükümleri, mahkemesince yeni bir değerlendirme yapılmasını gerekli kıldığından mahalline iade edilmesi üzerine; duruşma açılıp, yeni bir yargılama yapılarak, eski ve yeni yasalar karşılaştırıldıktan sonra daha lehe olduğu tespit edilen 5237 sayılı Yasa hükümlerine göre hükümler tesis edildiği anlaşılmaktadır.
Görüldüğü gibi; ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurulmuştur. Bu durumda, Özel Dairenin bozma kararında yer alan ve eksik soruşturmaya ilişen nedenlerden birisine karşı direnilmiş olması Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca incelenebilecek bir hüküm yaratmaz. Bu hükmün yeni bir hüküm olduğu ve incelemenin Özel Daire tarafından yapılması gerektiği süreklilik kazanan içtihatlar gereğidir. Bu nedenle dosyanın esas hakkında inceleme yapılmak üzere, Özel Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
1- Yerel Mahkemenin son uygulamasının ilk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ve sonradan çıkan yasanın lehte hükümleri uygulanarak kurulmuş yeni bir hüküm olduğuna ve yasal anlamda direnme niteliği taşımadığına,
2- Bu itibarla dosyanın, açılan temyiz davası nedeniyle esası hakkında inceleme yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2006 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy