(5179 S. K. m. 18, 29, 30) (5271 S. K. m. 3, 5, 223) (1412 S. K. m. 305) (1684 S. K. m. 1)
Sağlığın korunması ile ilgili yasaklara aykırı üretim yapma suçundan sanık K
. Y
..'ın 5179 sayılı Yasanın 18. md. del. 29/ı maddesi uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davası sonunda Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi 13.09.2005 gün ve 399-380 sayı ile; sanığın eyleminin 5179 sayılı Yasanın 18. maddesi aracılığı ile 29/1 maddesi kapsamında idari para cezasını gerektirdiği ve bu cezaların tahsili hususunda o yerin en büyük mülki amirinin görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle CMY'nın 3 vd. maddeleri uyarınca mahkemenin görevsizliğine, idari para cezası ile ilgili olarak gereği için dosyanın Tekirdağ Valiliğine gönderilmesine, karar vermiştir.
Vali adına Tekirdağ Vali Yardımcısı E
. E
. imzası ile Tekirdağ C.Başsavcılığına gönderilen 17.02.2006 gün ve 1250 sayılı yazı ile;
5179 sayılı Yasanın 29/ı maddesinde Bu Kanunun 18. maddesinde belirtilen sağlığın korunması ile ilgili yasakları ihlal eden gerçek ve tüzel kişiliğin yasal temsilcileri, üç aydan altı aya kadar hapis cezası ve beşmilyar liradan yirmimilyar liraya kadar ağır para cezasıyla cezalandırılır ve malların müsaderesine hükmolunur, ayrıca Bakanlığımızın Gıda ve Gıda ile Temasta Bulunan Madde ve Malzemelerin Kontrol Talimatı cezai hükümler bölümünün 10. maddesinde ağır para cezaları mahkemelerce verilir biçiminde hükümler bulunmaktadır. gerekçesi ile mukabil görevsizlik kararı verilmiştir.
Yazının havale edilmesi üzerine, Yerel Mahkeme ile Tekirdağ Valiliği arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan bahisle bu kez Yargıtay'a gönderilen dosya, Yargıtay C.Başsavcılığının 10.06.2005 gün ve 90856 sayılı dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına tevdi edilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü.
TÜRK MİLLETİ ADINA
YARGITAY CEZA GENEL KURULU KARARI
Tekirdağ C.Başsavcılığının iddianamesiyle, aerobik mezofillik bakteri miktarının azami 1000 Kob/Mol olması gerekirken yapılan analizde sanığın ürettiği Bey marka kırmızı sek şarapta 6300 Kob/Mol bulunduğu, sanığın bu şekilde şarap üretip satışa sunduğu iddia edilerek 5179 sayılı Yasanın 18. maddesi aracılığı ile 29/ı maddesi ile cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.
Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesi; sanığın eyleminin idari para cezasının gerektirdiği ve bu cezaların tahsili hususunda o yerin en büyük mülki amirinin görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.
Vali adına Tekirdağ Vali Yardımcısı E
. E
. imzası ile Tekirdağ C. Başsavcılığına gönderilen yazıda; 5179 sayılı Yasanın 29. maddesinin (ı) bendinde eylemin yaptırımı olarak hapis ve ağır para cezasından söz edildiği, idari para cezasının öngörülmediği belirtilmek suretiyle mukabil görevsizlik iradesi ortaya konmuş ise de;
1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca Ceza Genel Kurulunun çözeceği bir görev uyuşmazlığından söz edilebilmesi için her iki görevsizlik kararının da kesinleşmiş bulunması gereklidir. Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin görevsizlik kararı, adlî yargı dışındaki bir mercii görevli sayar nitelikte olduğundan, 5271 sayılı CYY'nın 5/2, 223/10 ve 1412 sayılı CYUY'nın 305. maddeleri uyarınca temyize tabidir. Oysa, sanığın yokluğunda verilen bu karar sanığa tebliğ edilmemiş, dolayısıyla kesinleşmemiştir.
Öte yandan, Yerel Mahkeme görevsizlik kararında ve 5179 sayılı Yasanın 30. maddesinde belirtildiği üzere, idari para cezasını verme konusunda o yerin en büyük mülki amiri görevlidir. Bu kişi de İl Valisidir. Ancak mukabil karar, vali yardımcısının imzasını taşımaktadır. Vali Yardımcısı, yasada öngörülen idari para cezasını vermeye yetkili kimselerden olmadığından bu yönüyle de olumsuz görev uyuşmazlığı doğduğundan söz edilemez.
Bu iki nedenden ötürü, Ceza Genel Kurulunca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığından söz edilemez. Dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi gerekmektedir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesince verilen görevsizlik kararının henüz kesinleşmemesi ve Vali yardımcısının da 5179 sayılı Yasanın 30. maddesinde kaza yetkisi tanınmış mercilerden olmaması karşısında, bu aşamada Yargıtay Ceza Genel Kurulunca, 1684 sayılı Yasanın 1. maddesi uyarınca çözümü gereken bir görev uyuşmazlığı bulunmadığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 30.05.2006 günü sonucu itibariyle tebliğnamedeki iade düşüncesine uygun olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy