(765 S. K. m. 59, 266/1, 251, 272) (647 S. K. m. 4, 5, 6)
Dava: Sanık N.'nin bozmaya uyulmak suretiyle mağdur Ö.'ye sövme suçundan 765 sayılı TCY'nın 266/1, 251, 272, 59/2, 647 Sayılı Yasanın 4, 5 ve 6. maddeleri uyarınca 299.- YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının taksitlendirilmesine ve ertelenmesine ilişkin olarak Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nden verilen 24.05.2007 gün ve 10-23 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın onama istekli 25.06.2007 günlü tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığı'na gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: ... Ağır Ceza Mahkemesi üyesi sanık N.'nin, 23.09.2004 tarihinde naip hakim sıfatıyla keşfe gittiğinde, talimatı ve sözlü bildirimi olmaksızın tutanak başlığı ile içeriğindeki bir kısım söz ve kavramları kendisine göre yazan zabıt katibi mağdur Ö.'ye aptal herif, size laf söyleyince çarşafa dolanıyorsunuz diyerek aşağıladığı, sanıkla kısa süre birlikte görev yapan ve suç atması için kabul edilebilir bir neden bulunmayan mağdur Ö.'nün aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, sanığın adalet başmüfettişine verdiği 20.12.2004 tarihli yazılı savunmasında dile getirdiği, ağır ceza katibi Ö.'ye, şişko, adam gibi yaz diyerek kırıcı davrandığına, bunun da yaşadığı olağandışı stres ve koşullardan kaynaklandığına dair ve yine 11.05.2006 tarihli savunma dilekçesinde geçen, katip Ö.'yü fırçaladığına, sert şekilde uyardığına ilişkin kaçamaklı ikrarı, tanıklar Fethi, Hasan ve Mehmet'in ifadeleriyle kanıtlanmış bulunmaktadır.
Sanığın uyarı sınırlarını aşan sözlerinin kamu görevlisi olan mağduru aşağılayıcı nitelikte olması nedeniyle görevliye sövme suçu tüm unsurları itibariyle oluştuğundan, ayrıca mağdurun keşif tutanağının başlığı ile içeriğinde, naip hakim tarafından söylenmeyen bir kısım söz ve tabirleri kullanmış olması da, görev sınırını aşan ve cezadan indirimi gerektiren keyfi bir davranış olarak değerlendirildiğinden, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün onanmasına karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
1- Sanığın temyiz itirazlarının REDDİNE,
2- Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nin bozmaya uyulmak suretiyle verilen 24.05.2007 gün ve 10-23 sayılı kararının ONANMASINA,
3- Dosyanın yerine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine, 11.12.2007 günü oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy