(5271 S. K. m. 223, 243, 260) (5237 S. K. m. 53, 73, 86, 125) (1412 S. K. m. 317) (5320 S. K. m. 8)
Dava: Sanık M.M.E. hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının CYY.'nın 223/8 ve TCY'nın 73. maddeleri uyanınca düşmesine ilişkin, Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nce verilen 29.04.2010 gün ve 41-14 sayılı hüküm, mağdur tarafından sanığın eyleminin şikayete tabi olmayan daha ağır başka bir suçu oluşturduğu gerekçesiyle temyiz edilmekle, Yargıtay C. Başsavcılığı'nın temyiz isteminin CYUY.'nın 317. maddesi uyarınca reddi istekli 27.09.2010 gün ve 227079 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulu'nca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
Türk Milleti Adına
Ceza Genel Kurulu Kararı
Olay tarihinde Edirne Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan sanık M.M.E. ve Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi Üyesi olarak görev yapan Hakim M.T.Y. arasında meydana gelen olay nedeniyle Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi'nce; M.M.E. hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCY.'nın 86/2 ve 53., M.T.Y. hakkında ise hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5237 sayılı TCY'nın 125/1-4, 86/2 ve 53. maddeleri uyarınca son soruşturmanın açılmasına karar verilmiş, yargılamayı ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesi'nce; duruşmada istilan sanıkların yakınmalarını geri aldıkları anlaşıldığından haklarında açılan kamu davalarının CYY.'nın 223/8 ve TCY.'nın 73. maddeleri uyarınca düşmesine karar vermiştir.
Mağdur (sanık) M.T.Y., yüzüne karşı verilen bu hükmü 05.05.2010 tarihinde sanık M.M.'in eyleminin şikayete tabi olmayan daha ağır başka bir suçu oluşturduğu gerekçesiyle temyiz etmiştir.
Görüldüğü gibi Ceza Genel Kurulu'nca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; duruşmada şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle CYY.'nın 243. maddesi uyarınca katılması hükümsüz kalan mağdurun hükmü temyiz etme hakkının bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.
İncelenen dosya içeriğinden;
Özel Dairece 22.01.2010 tarihinde yapılan ilk oturumda tarafların istemi üzerine M.M.E. ve M.T.Y.'ın davaya katılmalarına karar verildiği, hükmün verildiği 29.04.2010 tarihli oturumda sanıklar ve müdafilerinin ayrı ayrı şikayetlerinden vazgeçtikleri, sanıkların son sözlerinde hakkımızda açılan davalar düşürülsün şeklinde beyanda bulundukları, buna karşın mağdur M.T.Y.'ın yüzüne karşı verilen hükmü temyiz ettiği anlaşılmaktadır.
5271 sayılı CYY.'nın Katılmanın hükümsüz kalması başlıklı 243. maddesindeki; Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır şeklindeki düzenleme uyarınca mahkeme tarafından davaya katılmalarına karar verilenlerin daha sonra şikayetlerinden vazgeçmeleri halinde davaya katılmaları hükümsüz kalacak ve katılan sıfatları sona erecek, buna bağlı olarak da, CYY.'nda düzenlenen katılanın sahip olduğu hak ve yetkiler kullanılamayacaktır.
Aynı Yasanın 260. maddesindeki; Hakim ve mahkeme taraflarına karşı Cumhuriyet Savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır biçimindeki düzenleme ile Kanun yollarına başvurma hakkı olanlar belirlenmiştir. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı üzere katılan sıfatını şikayetten vazgeçme nedeniyle kaybeden mağdurların yasa yoluna başvurma hakları bulunmamaktadır.
5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY'nın Yargıtay'ca temyiz isteğinin reddi başlıklı 317. maddesinde ise temyiz isteminin reddedilmesi gereken haller şöyle düzenlenmiştir: Yargıtay, süresi içinde temyiz dilekçesinin verilmediğini veya beyanının yapılmadığını, hükmün temyiz edilemez olduğunu, temyiz edenin buna hakkı olmadığını görürse, temyiz isteğini reddeder, görmezse incelemesini yapar Bu açıklamalar dosya içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde;
22.01.2010 tarihli oturumda davaya katılmasına karar verilen mağdur M.T.Y., hükmün verildiği 29.04.2010 tarihli oturumda, mahkeme huzurunda müdafii ile birlikte şikayetinden vazgeçmiş ve son sözünde açılan davaların düşürülmesine karar verilmesini istemiştir. Bu nedenlerle CYY'nın 243. maddesindeki; Katılan, vazgeçerse katılma hükümsüz kalır şeklindeki düzenleme uyarınca, şikayetinden vazgeçen mağdur M.T.Y.'ın katılan sıfatı ortadan kalkmıştır.
Bu itibarla, davaya katılması hükümsüz kalan mağdur M.T.Y.'ın, sanık M.M.E. hakkındaki hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CYUY'nın 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
1-) Mağdur M.T.Y.'ın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY.'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2-) Dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 07.12.2010 günü yapılan müzakerede tebliğnamedeki isteme uygun olarak oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy