(5271 S. K. m. 39) (647 S. K. m. 4, 6) (765 S. K. m. 40, 59, 94, 491, 522)
Hırsızlık suçundan sanık B. K.’ın, 765 sayılı TCY’nın 491/3, 522, 59, 94, 40 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca sonuç olarak 900 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve ertelemeye ilişkin, Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.12.2006 gün ve 382-1206 sayılı hükme karşı sanık müdafiinin temyiz isteminin, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 07.10.2010 gün ve 27895-15432 sayı ile;
“Yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık savunmanının bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak reddine” karar verilmiştir.
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 07.02.2011 gün ve 50080 sayı ile;
“Sanık B. K. hakkında, hırsızlık suçundan açılan kamu davasının, Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan yargılaması sonucu; 27.12.2006 tarihinde, 765 sayılı TCK’nın 491/3, 522, 59, 94, 40 ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 900 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, erteleme ve mahsuba karar verilmiş, hükmün süresi içinde sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.10.2010 gün ve 2009/27895 E., 2010/15432 K. sayılı kararı ile; ‘yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık savunmanının bu konudaki isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak reddine’ karar verilmiştir.
Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın, 04.01.2007 tarihinde sanık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Cumhuriyet Başsavcı1ığımızın 04.12.2009 tarih ve 2007/50080 sayılı tebliğnamesi ile, ‘TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık kesintili zamanaşımı süresinin suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmesi nedeniyle açılan davanın ortadan kaldırılmasına karar verilmesi’ talep edilmiş Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu; 07.10.2010 gün ve 2009/27895 E., 2010/15432 K. sayılı karar ile ‘yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık B. K. savunmanının bu konudaki isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak reddine’ hükmedilmiş, anılan kararın 19.10.2010 tarihinde Cumhuriyet Başsavcı1ığımıza gönderilmesi üzerine süresi içerisinde aşağıda belirtilen nedenlerle itiraz edilmesi gerektiği düşünülmüştür.
İtiraza konu uyuşmazlık, sanık vekilinin temyiz talebinin süresi içerisinde olup olmadığına ilişkindir.
Mahkemece yapılan yargılama sonucu hüküm, sanık vekilinin yüzüne karşı 27.12.2006 günü verilmiş, sanık vekili tarafından 04.01.2007 tarihinde temyiz edilmiştir.
1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesindeki bir haftalık süre, 03.01.2007 tarihinde dolmakla birlikte, Kurban Bayramı’nın son günü olması nedeniyle resmi tatil olup, 5271 sayılı CMK’nın 39/4. maddesi uyarınca temyiz süresi tatilden sonraki ilk iş günü olan 04.01.2007 gününe uzamış, sanık vekilince de bu gün temyiz edilmesi karşısında, temyizin süresinde olduğunun kabulü gerekeceği ve temyiz incelemesi yapılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmemiştir.
Bu durumda; Yargıtay 6. Ceza Dairesinin ‘yasal süre içinde temyiz başvurusunda bulunmayan sanık B.K. savunmanının bu konudaki isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak reddine’ yönündeki, 5271 sayılı CMK’nın 39/4. madde ve fıkrasına uygun olmayan kararına karşı itiraz yoluna başvurulması gerekmiştir” görüşüyle itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.
Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA GENEL KURULU KARARI
Sanığın hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilen somut olayda, Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanık müdafiinin temyizinin süresinde olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.
5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 39. maddesinin;
“1) Gün ile belirlenen süreler, tebligatın yapıldığının ertesi günü işlemeye başlar.
2) Süre, hafta olarak belirlenmiş ise, tebligatın yapıldığı günün, son haftada isim itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer.
3) Süre, ay olarak belirlenmiş ise tebligatın yapıldığı günün, son ayda sayı itibarıyla karşılığı olan günün mesai saati bitiminde sona erer. Son bulduğu ayda sayı itibarıyla karşılığı olan gün yoksa süre, ayın son günü mesai saati bitiminde sona erer.
4) Son gün bir tatile rastlarsa süre, tatilin ertesi günü biter”
Şeklindeki düzenlemesi, dosya içeriği ile birlikte değerlendirildiğinde;
Sanığın; hırsızlık suçundan, 765 sayılı TCY’nın 491/3, 522, 59, 94 ve 40. maddeleri ile, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına, mahsuba ve ertelemeye ilişkin, sanık müdafiin yüzüne karşı, 27.12.2006 günü tefhim olunan hükmün; sanık müdafii tarafından 04.01.2007 günü temyiz edildiği, temyizin son günü olan 03.01.2007 gününün Kurban Bayramı'nın dördüncü gününe tesadüf etmesi nedeniyle, 1412 sayılı CYUY’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal sürenin, 5271 sayılı CYY’nın 39/4. maddesi uyarınca 04.01.2007 günü sona erdiği, dolayısıyla 04.01.2007 günü gerçekleşen temyizin de süresinde olduğu görülmektedir.
Bu itibarla; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulü ile sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine ilişkin Yargıtay 6. Ceza Dairesince verilen kararın kaldırılmasına ve dosyanın, temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
2- Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 07.10.2010 gün ve 27895-15432 sayılı temyizin reddi kararının KALDIRILMASINA,
3- Dosyanın temyiz incelemesi yapılması için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2011 günü yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy