(5237 S. K. m. 106)
Sanık R..Ç..'in silahla tehdit suçundan beraatına ilişkin, İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 13.04.2007 gün ve 84-198 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 13.06.2011 gün ve 10560-8142 sayı ile;
"... Evli olup olay gecesi boşanma isteği nedeni ile çıkan tartışmada katılanın sanığın kendisini tehdit ettiğini iddia etmesi karşısında, bu iddianın inandırıcılığı değerlendirilmeden, hangi gerekçelerle savunmaya üstünlük tanındığı açıklanmadan ve tanığın sadece katılanın kardeşi olmasının beyanına itibar edilmemesinin tek haklı nedeni olamayacağı gözetilmeden beraat hükmü kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.
İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesi ise 15.12.2011 gün ve 430-714 sayı ile;
"Sanık ile mağdurun evli oldukları, olay günü mağdurun sanıktan boşanmak istediği, bu nedenle aralarında husumet bulunduğu, tartışma sonrası sanığın mağdura etkili eylemde bulunması üzerine mağdurun kardeşi tanığa haber verdiği, aynı binada oturan tanığın geldiği, olay yerine polisin çağrıldığı, polisler bina dışına geldiğinde mağdurun evde saklanmış olan tabancanın yerini bildirdiği, tanığın mağdur tarafından tarif edilen yerden silahı alıp polise teslim ettiği olayda, tanığın tabancayı nereden aldığının polislerce takip edilmediği, sanık ile mağdur arasında boşanma nedeniyle husumet olması, boşanma davasında avantajlı konuma geçmek, nafaka ve velayet konusunda üstün olmak için tehdit iddialarının atılma ihtimalinin yüksek olduğu, kardeşi tanığın gerçekleri söylemesinin beklenmeyeceği, yönlendirme sonucu mağdurun isteği doğrultusunda beyanda bulunmuş olabileceği, sözlerine güvenilemeyeceği, başka tanık bulunmaması, sanığın polise haber verildiğini öğrendikten sonra tabancayı evden uzaklaştırma şansı olduğu halde bu yöntemi kullanmamış olması gözönüne alındığında, tanık ifadesi ve iddialar konusunda şüphe oluştuğu, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği, bu nedenle sanığın beraatı yönünde hüküm kurulduğu, ilk hükmü değiştirmeyi gerektirecek bir neden bulunmadığı" gerekçesiyle direnerek sanığın önceki hükümde olduğu gibi tehdit suçundan beraatına karar vermiştir.
Direnme hükmünün de katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.11.2013 gün ve 116897 sayılı bozma istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
CEZA GENEL KURULU KARARI
Sanık hakkında eşini kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü temyiz edilmeksizin, ruhsatsız silah taşımak suçundan verilen beraat kararı ise temyizin reddine karar verilmek suretiyle kesinleşmiş bulunup, direnme ve temyizin kapsamına göre inceleme, tehdit suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.
Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözülmesi gereken uyuşmazlık; sanığın tehdit suçunu işleyip işlemediğinin belirlenmesine ilişkin ise de, Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, direnme kararının eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı değerlendirilmiştir.
Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;
a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,
b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,
c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,
d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe
ile hüküm kurmak,
Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.
İncelenen dosya kapsamından;
Özel Daire tarafından hüküm; "evli olup olay gecesi boşanma isteği nedeniyle çıkan tartışmada katılanın sanığın kendisini bıçakla tehdit ettiğini iddia etmesi karşısında, iddianın inandırıcılığı değerlendirilip, hangi gerekçeyle savunmaya üstünlük tanındığı açıklanmadan, tanığın sadece katılanın kardeşi olmasının beyanlarına itibar edilmemesinin tek haklı nedeni olamayacağı gözetilmeden beraat hükmü kurulması" nedeniyle bozulmuş, yerel mahkemece; "sanık ile mağdurun evli oldukları, mağdurun boşanmak istemesi nedeniyle aralarında bir husumet bulunduğu, çıkan tartışma sonrası sanığın mağdura etkili eylemde bulunması üzerine mağdurun kardeşi olan tanığa haber verdiği, aynı binada oturmakta olan tanığın eve geldiği, olay yerine çağrılan polis memurlarının bina dışına geldiklerinde, mağdurun evde saklanmış olan silahın yerini bildirdiği, tanığın mağdur tarafından tarif edilen yerden tabancayı çıkarıp polise getirdiği, bu şekilde gerçekleşen olayda tanığın silahı nerden aldığının polislerce takip edilmediği, sanık ile mağdur arasında boşanmadan kaynaklanan husumet olması, boşanma davasında avantajlı konuma geçmek ve nafaka ve velayet konusunda üstün taraf olmak için tehdit iddialarının ortaya atılması olasılığının yüksek olduğu, mağdurun kardeşi olan tanığın gerçeği söylemesinin beklenemeyeceği, mağdurun yönlendirmesi sonucu isteği doğrultusunda beyanda bulunmuş olabileceği, sözlerine güvenilmeyeceği, olayda başka tanık bulunmaması, sanığın polise haber verildiğini öğrendikten sonra tabancayı uzaklaştırma şansı olduğu halde bu yöntemi kullanmamış olması gözönüne alındığında, tanık ifadesi ve iddialar konusunda şüphe oluştuğu, şüphenin sanık lehine yorumlanması gerektiği, bu nedenle sanığın beraatına karar verildiği" şeklinde, bozma kararında tartışılması gereken hususlar değerlendirilerek ve Özel Daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçeyle hüküm kurulmuştur.
Bu itibarla, yerel mahkemenin son kararı direnme niteliğinde bulunmayıp, bozma ilamında tartışılması gerektiği belirtilen hususlar tartışıldıktan sonra "eylemli uyma neticesi verilen yeni bir hüküm" niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.
Sonuç: Açıklanan nedenlerle;
İzmir 12. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.12.2011 gün ve 430-714 sayılı direnme kararı, eylemli uyma sonucu verilen yeni hüküm niteliğinde bulunduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılabilmesi amacıyla Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2015 günü yapılan müzakerede oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy