Kararı veren
Yargıtay Dairesi : Ceza Genel Kurulu
Mahkemesi :Ceza Dairesi
Sayısı : 52-47
Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında ilk derece mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 9. Ceza Dairesince 02.04.2019 tarih ve 52-47 sayı ile; sanığın TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanun'un 5/1, TCK'nın 62, 53, 58/9 ve 63. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.
Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.08.2019 tarihli ve 83143 sayılı “onama” istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
CEZA GENEL KURULU KARARI
Temyiz incelemesi yapan Ceza Genel Kurulunca dosya incelenip görüşülerek gereği düşünüldü:
Temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması uygun görülmediğinden, sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteğinin CMK’nın 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de öncelikle, sanık hakkındaki davaya katılma istemi reddedilen ...’a gerekçeli kararın tebliğinin gerekip gerekmediği değerlendirilmelidir.
İncelenen dosya kapsamından;
15.07.2016 tarihinde FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarınca gerçekleştirilen darbe girişimi sırasında ve sonrasında ülke genelinde darbe girişimiyle bağlantılı ya da doğrudan darbe girişimiyle bağlantılı olmasa bile FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle bağlantılı olduğu değerlendirilen çok sayıda kişi hakkında Türkiye genelinde soruşturma başlatıldığı,
24.02.2011 tarihinden itibaren Yargıtay Üyesi olarak görev yapmaktayken, 23.07.2016 tarihli ve 29779 sayılı ikinci mükerrer Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesiyle 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na eklenen geçici 15. madde uyarınca Yargıtay Üyeliği sona eren sanık ...’nın Yargıtay Tetkik Hâkimi olarak görevlendirilmesinin ardından, Hâkimler ve Savcılar Kurulu (HSK) Genel Kurulunca 24.08.2016 tarih ve 426 sayı ile; FETÖ/PDY silahlı terör örgütüyle iltisak ve irtibatının sabit görüldüğünden bahisle meslekten çıkarılmasına karar verildiği,
Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanığa atılı ağır cezalık suç niteliğindeki silahlı terör örgütü üyesi olma suçunun suçüstü hâlinde işlendiği değerlendirilerek genel hükümlere göre ve 5271 sayılı CMK'nın 161. maddesinin sekizinci fıkrasına uygun olarak başlatılıp yürütülen soruşturma sırasında düzenlenen fezlekenin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen iddianame üzerine sanık hakkında aynı suçtan cezalandırılması istemiyle Yargıtay 9. Ceza Dairesine kamu davası açıldığı,
Yargılama devam etmekte iken ...’ın 28.12.2017 havale tarihli dilekçe ile sanık hakkındaki kamu davasına katılma isteğinde bulunduğu, Özel Dairece 15.03.2018 tarihli ikinci oturumda “Sanık hakkında açılan kamu davasının silahlı terör örgütüne üye olma suçunu kapsadığı yargılama konusu suçun niteliği itibarıyla katılma talebinde bulunanların doğrudan zarar görmesinin söz konusu olmadığı bu nedenlerle 28.12.2017 tarihli dilekçe ile kamu davasına katılma talebinde bulunan ...'ın katılma talebinin reddine” karar verildiği,
Katılma isteği reddedilen ...’ın hazır bulunmadığı 02.04.2019 tarihli oturumda hükmün açıklandığı, gerekçeli kararın da ...’a tebliğ edilmediği,
Hükmün sanık ve müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Ceza Genel Kurulunca temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderildiği,
Anlaşılmaktadır.
Temyiz mahkemesince temyiz davasının görülebilmesi için, temyiz kanun yoluna başvuru hakkı olanların tamamının kararı tefhim veya tebliğ yoluyla öğrenmelerinin sağlanması kanuni bir zorunluluktur. Nitekim 5271 sayılı CMK’nın “Kararların açıklanması ve tebliği” başlıklı 35. maddesinin 2. fıkrasında; “Koruma tedbirlerine ilişkin olanlar hariç, aleyhine kanun yoluna başvurulabilecek hâkim veya mahkeme kararları, hazır bulunamayan ilgilisine tebliğ olunur.” hükmü yer almaktadır.
Aynı Kanun'un "Kanun yollarına başvurma hakkı" başlıklı 260. maddesinin ilk fıkrasında ise;
“Hâkim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli, sanık ve bu Kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır." denilmek suretiyle davaya katılma isteği karara bağlanmamış bulunanların da kanun yoluna başvuru haklarının bulunduğu açıkça kabul edilmiştir.
Bu açıklamalar ışığında ön sorun değerlendirildiğinde;
...’ın 28.12.2017 havale tarihli dilekçesi ile yaptığı katılma isteğinin ilk derece yargılaması yapan Özel Dairece reddedilmiş olması karşısında; CMK'nın 260. maddesi uyarınca kanun yollarına başvurma hakkının bulunduğu hususunda kuşku bulunmayan ...’a, aynı Kanun'un 35. maddesi gereğince gerekçeli kararın tebliğinin sağlanarak kanuni temyiz süresinin başlatılması; kararın ... tarafından temyiz edilmemesi durumunda temyiz davasının temyiz isteklerinin süresinde kabul edilmesi hâlinde sadece sanık ve müdafisinin temyiziyle sınırlı olarak sonuçlandırılması; ... tarafından da temyiz edilmesi durumunda ise Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek tebliğname düzenlenmesi sağlanıp temyiz isteklerinin birlikte ve tek seferde incelenerek temyiz davasının sonuçlandırılması gerekmektedir.
Bu itibarla, öncelikle Özel Dairenin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği hükmün katılma isteği reddedilen ...’a tebliğ edilmesi, verdiği takdirde temyiz dilekçesinin CMK'nın 297. maddesinin birinci fıkrası gereğince sanık ... müdafisine tebliği ile bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi ve yapılacak tebligata ilişkin evrakın eklenmesi için dosyanın Özel Daireye gönderilmesine ve belirtilen eksiklik tamamlandıktan sonra dosyanın Ceza Genel Kuruluna iadesi kaydıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmesi gerekmektedir.
SONUÇ :
Açıklanan nedenlerle;
Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 02.04.2019 tarihli ve 52-47 sayılı; sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün, katılma isteği reddedilen ...'a CMK'nın 35. maddesi uyarınca tebliği ile sair işlemlerin yapılabilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmesi ve belirtilen eksiklik tamamlandıktan sonra dosyanın temyiz incelemesinin yapılabilmesi için Ceza Genel Kuruluna iadesi kaydıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 03.11.2020 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.