-YÜKSEK MAHKEME HUZURUNDA
İstinaf eden: Ahmet Mehmet, Baf, şimdi Limasol
ile
Aleyhine istinaf edilen : Türk Emniyet Müdürlüğü
arasında.
(Ceza İstinaf No. 3/70, Dava No. 231/69)
İstinaf edilen namına: A. M. Berberoğlu
Aleyhine istinaf edilen namına: Ved-at Aziz
Irza geçme - 13-16 yaşlar arasındaki bir kızın ırzına geçme - Fasıl l54 Ceza Yasası madde 154.
Cinsel Suç - Şikayetçinin yaşı - Şikayetçinin yaşının 16'dan büyük olduğuna sanık inanıyorsa ve sanığın inanması için makul nedenler varsa -sanığın sorumluluktan kurtulması- Bu savunmadan sanığın ancak şikayetçiyi iyi tanımadığı veya çok kısa bir süre tanıdığı durumlarda yararlanabilmesi.
H Ü K Ü M
İstinaf eden (sanık) Limasol Kaza Mahkemesinde Fasıl 154 Ceza Kanunu, madde 151 ve- 35'e aykırı olarak 28 Nisan 1969 tarihinde Düzkaya'da (Evdim'de) Düzkayalı Şerife Eedem'e gayri kanuni olarak edebe mugayir tecavüz etmek suçundan kabahatli bulunmuş ve 9/12/1969 tarihinde 2 ay hapse mahkûm olunmuştur. Bu mahkûmiyet kararından sanık 10/1-2/1969 tarihinde istinaf etmiştir. İstinaf sehebleri aynen şöyledir :-
"(1) Having regard the evidence adduced it was unreasonable to conviet the accused.
(2) The trial Court erred in admitting the Confession as evidence.
(3) There was a substantial m-iscarriage of justice.
(4) The trial Court erred in finding that the prosecution proved their case against the aecused beyond reasonable doubt and the accused was entitled to the benefit of doubt."
Sanık Bidayet Mahkemesinde 29/4/l969 tarihinde pol-ise verdiği İkrarı (Emare 1) inkâr etti ve bunun tehdit ve zorla alındığını iddia etti. Bu hususta ayrı bir duruşma ("trial within trial") yapıldı ve Bidayet Mahkemesi Hakimi İkrarın gönüllü olduğu kararına vardı. Mezkur İkrarın şahadet olarak kabul edilme-si istinaf sebeplerinin 2'ncisini teşkil etmektedir. 2/70 sayılı Ceza İstinafı ile ilgili 2/70 sayılı Ceza İstidasında verilen Karar ışığında, sanığın avukatı 2. istinaf sebebi üzerinde durmadı.
Diğer istinaf sebeblerine gelince, bir sanığın gönüllü -olduğu kabul edilen ikrarının mahiyeti ve ikrarın mahiyeti ve bu ikrarın yeminsiz şahadet veren küçük bir kızın şahadetini ne kadar destekleyebileceği hususları 2/70sayılı Ceza İstinafında verilen Hükümde belirtilmiştir.
Bidayet Mahkemesi hakimi vak'-anın sanığın İkrarında izah ettiği şekilde ceryan ettiği neticesine varmıştır. Sanığın İkrarı, 2/70 sayılı Ceza İstinafında atıfta bulunduğumuz. R.v. Sykes, 8 Cr.App.R.233, 236 ve R. v.Sfongaras, 22. C.L.R. 113, 120 davalarındaki prensibler ışığında incele-ndiğı zaman, Bidayet Mahkemesi Hakiminın verdiği neticenin doğru olduğu görülmektedir. İkrarın doğru olduğunu gösteren ek bir husus da 30/4/1969 tarihinde polis Çavuşu Hasan Tahsin Limasol Polis Merkezinde sanığa bir peşkir gösterdiği zaman sanığın peşkiri-n kendisine ait olduğunu söyleyerek, "Bu peşkir Şerifenin mermeri sildiği peşkirdir" demesidir. Bu ifadenin ömemi peşkirin kime ait olduğu değil de sanığın Şerife'nin yeri bir bezle sildiğini kabul etmesidir. Kanaatimızca bu ifade İkrarın doğru olduğunu -güstermek bakımından büyük öneme haizdir.
Bidayet Mahkemesi Hakimi kararında, 10 yaşında olan müştekinin yeminsiz verdiği şahadeti, ve bu şahadetle sanığın İkrarı ve diğer şahadet arasında mevcut alan tenakuzları inceledikten sonra şöyle demektedir-:-
"Bu kızın çirkin bir tecavüze uğradığını ve aradan 6 - 7 ay kadar bir zaman geçtiğini ve yaşını göz önünde tutarak bazı hususlarda farklı şahadet vermesini makul olarak karşılıyorum ve esas vak'ada yalan söylemediğine, böyle bir vak'anın vukubulduğuna h-iç şüphem yoktur. Esasen gerek başlıca üzerinde durduğum gerekse zikretmediğim, mevcut farklar müştekinin şahadetini sarsacak nitelikte değildir."
Hakimin varmış olduğu bu kanaatın yanlış olduğu hakkznda ikna edilemedik. Müştekinin hakikatı söylediğ-i sabit olmakla beraber, şahadetinin, gerek yaşının küçük olması sebebiyle (Fasıl 9, madde 9) ve gerekse işlenen suçun umumi adaba aykırı bir suç olduğu sebebi ile teyid ("corroborate") edilmesi icab etmektedir.
Doğru olduğu tesbit edilen sanığı-n İkrarı (Emare 1) müştekinin yeminsiz verdiği şahadeti Teyid edebilecek niteliktedir ve teyid eder kanaatındayız.
(Bak, Credland v. Knowler, 35 Cr. App. R. 48, R. v. Arnold (1949) W.N. 184, ve Ceza İstinaf 2/70.)
Bu sebeblerden dolayı İstinaf reddol-unur. Bidayet Mahkemesinin verdiği iki ay hapis cezasının verildiği tarihten itibaren başlaması emrolunur.
Tarih : 25 Mart, 1970.
Tarih : 17 Mart, 1970.
Full & Egal Universal Law Academy