-D.22/91 Yargıtay/Hukuk 39/89
(Genel İstida No: 47/90; Girne)
Yüksek Mahkeme Huzurunda
Mahkeme Heyeti: N. Ergina Salâhi, Niyazi F. Korkut, Aziz Altay
İstinaf eden: 1. Ronald Erne-st Hornsby, Ozanköy.
2. Dulcie Beatrice Hornsby'nin tereke idare memuru sıfatıyle
Ronald Ernest Hornsby, Ozanköy.
(Müstediler)
ile
Aleyhine istinaf edilen: 1. K.T.F.D.
2-. K.T.F.D. veya Devlet Emlâk ve Malzeme Dairesi
vasıtasıyle KTFD'ni temsilen KTFD Başsavcısı,
Lefkoşa.
(Müstedaaleyhler)
- A r a s ı n d a .
İstinaf edenler namına: Peyman Erginel
Aleyhine istinaf edilenler namına: Derviş Akter
K A R A R
N. Ergin Salâhi: Müstediler, Girne Kaza Mahkemesinde 7/80 sayılı Yabancıdan Satın Alınan Taşınmaz M-alların Kaydı Yasası uyarınca dosyaladıkları 47/80 sayılı bir Genel istida ile, Ozanköy'de 4472 numaralı koçanda belirtilen taşınmaz malın adlarına kaydedilmesini talep etmişlerdir. Genel İstida dosyalandıktan sonra müstedi numara 2, 16.7.1985 tarihinde ve-fat etmiş, eşi olan müstedi numra 1, yapılan tadilat neticesinde merhumun tereke memuru tayin edilerek istidaya bu sıfatla da taraf olarak eklenmiştir.
İstinaf açısından taraflar arasında olgular aşağıdaki şekilde özetlenebilir:
Karı koca olan müstedi -numara 1 ve 2, 1969 yılı içerisinde Kıbrıs'a gelmişler, o günlerde satılık taşınmaz mallarla ilgilenmişler ve Girne Ozanköy'de Pafta/Harita XII.30W. Parsel 79'da görülen ve 4472 numaralı koçanda belirtilen, Despina S. Boyacı'ya ait, bir köy evini görüp beğ-enmişler ve neticede 2 evlek 1635 ayakkareden oluşan bahçe, ağaçlar ve havuz ile birlikte bu köy evini 3.000 KL.'sına satın almayı uyuşup kararlaştırmışlardır. Taraflar 27.3.1969 tarihinde müstedilerin avukatı Ioannis Mavraonicolas'ın yazıhanesinde, Mahkem-eye Emare 2A olarak ibraz edilen yazılı satış anlaşmasını yapmışlardır.
Kaza Mahkemesindeki ihtilafsız şahadetten tebellür ettiğine göre müstediler satın aldıkları bu evin karakterini değiştirmeden belirli bir plân dahilinde bazı odalar ilâve ederek bu e-vi tadil, restore ve tamir etmek istemişlerdir. Ancak satışı müteakip acilen bu tadilat ve tamirat işlemlerini yapmak isteyen müstediler, avukatlarının önerisi üzerine Rum Bakanlar Kurulundan gerekli izni almanın uzun zaman alacağı gerekçesiyle tamamen yab-ancı olan satıcı Rum Despina'nın üzerine bu mal kayıtlı kalarak tadilâtın devamı yerine, gerekli iznin alınması beklenmeden tamiratı yürütmeyi üstlenen ve müstedilerin aile dostu olan avukatın namına bu taşınmaz malın, müstedilerin acente veya vekili olara-k elinde tutmak ve betekrar onlara yürütmek kaydı ile geçici olarak, koçan edilmesinde mutabık kalmışlardır.
27.3.1969 tarihinde, esas mal sahibi ile yapılan Emare 2A anlaşma uyarınca satıcı mal sahibine 50KL. Ödemiş ve bunun ne şekilde ödendiği aynı anl-aşmanın altına ayrı bir şerh düşülerek belirtilmiştir. Müstediler bu şerhin anlaşmadan ayrı, makbuz niteliğinde ve anlaşmayı kanıtalşyıcı bir belge olduğunu iddia etmektedirler. Bu husus esas ihtilâf konularından birini teşkil ettiğinden bu konuya daha son-ra değineceğiz.
27.3.1969 tarihinde yapılan yazılı anlaşmadan sonra Nisan 1969 başlarında müstedilerin avukatı Ioannis D. Mavronicolas, ibraz edilen anlaşmada esas satıcı mal sahibi bir Kıbrıslı Rum olan Despina S. Boyacı'ya baki kalan satış bedelini mü-stediler namına ödeyerek konu malı bu tarihlerde kendi ismine kadyettirmiştir.
Müstedilerin iddiasına göre avukatlarının adına bu malın kaydedilmesi avukatlarının önerisi ve onların rızası ile yapılmıştır. Adı geçen avukat bu malı, kendi nam ve hesapları-na konu yerde yapılacak tadilât işlemleri ile gerekli izinler alındıktan sonra adlarına yürütmek için bir nevi yediemin olarak tutmakta idi ve bu hususları teyit eden yazışmalar ile yazılı mutabakatı içeren yazılar ve keza sözü edilen avukat adına bu mal g-eçirildikten sonra konu köy evine müstediler tarafından yapılan harcamaları gösteren belgeleri Mahkemeye Emare 6, 7, 8, 9 ve 10 olarak ibraz etmişlerdir.
Emare 6'ya bakıldığında bu yazının müstedilerin avukatı Ioannis D. Mavronicolas tarafından müstedil-ere hitaben yazıldığı görülmektedir. Bu yazıda mezkûr avukat konu yerin koçanını esas mal sahibine uyuşulmuş bedeli ödeyerek devraldığını, malın kaydının kendi adına yapılmış olmasınra reğmen bu malı müstediler nam ve hesabına tutmakta olduğunu açıklıkla b-elirtmekte ve bu yazıda konu malda yapılacak tamirat ve masraflarla ilgili detay verilerek müstedilerin görüşleri sorulmaktadır. Bu yazı ile müteakip yazışmaların değerlendirilmesini de bilâhare yapacağız.
Yine istinaf açısından ihtilâfsız olan olgu ve bu-lgulara göre satış konusu yerin tüm satış bedeli müstediler tarafından mal sahibi Despina S. Boyacı'ya ödenmiştir ve konu mal halen yabancı Kıbrıslı bir Rum olan müstedilerin avukatları Ioannis D. Mavronicolas isminde kayıtlı bulunmaktadır.
Neticede dava-yı dinleyen İlk Mahkeme, müstedilerin konu yeri Emare 2A satış anlaşması ile satın aldıkları hakikatini kabul etmekle beraber bu anlaşmanın 7/80 sayılı Yasanın 6(b) paragrafı mucibince anlaşma dışında bir belge ile 1974 Barış Harekâtından önce yapıldığının- kanıtlanmadığı bulgusuna vararak satışın ispatlanmadığı kararına varmıştır. İlk Mahkeme, ayrıca, Yasanın 6(c) maddesi açısından , sadece müstedi numara 2'nin konu satış anlaşmasının KKTC İrtibat ve azınlıklar Dairesine kaydettirildiğini, müstedi numara 1 -için böyle bir müracaat ve kayıt bulunmadığını ve bu nedenle de müstedi numara 1 açısından Yasanıın 6(c) maddesinde yer alan şartın yerine getirilmediği bulgusuna vararak müstedilerin müracaatını reddetmiştir.
İstinaf İlk Mahkemenin bu ret kararına karşı- yapılmış olup 7 sebep içermekle beraber birlikte ele alınan istinaf sebepleri aşağıdaki şekilde özetlenebilir:
İlk Mahkeme ibraz edilen satış anlaşmasının altında yer alan ödeme yazısı, anlaşmadan ayrı bir makbuz niteliğinde olduğu halde bunun ayrı bir t-arih içermediği gerekçesi ile Yasanın 6(b)(iii) fıkrası kapsamında anlaşmayı kanıtlayıcı bir belge olduğunu kabul etmemekle hata etmiştir.
KKTC İrtibat ve Azınlıklar Dairesine müstedi 2 tarafından anlaşmanın kaydettirildiği bulgusu yapıldıktan sonra en az-ından müstedi 2 açısından müstedi 2 adına bu anlaşmanın kaydettirildiği ve Yasanın bu husustaki kuralının tatmin edildiği bulgusuna varmamakla İlk Mahkeme hata etmiştir. Ayrıca bu anlaşmayla müstedi numara 1 ve 2'nin konu taşınmaz malı birlikte satın aldık-ları dikkate alındığında bu anlaşmanın içeriği KKTC İrtibat ve Azınlıklar Dairesine ibraz edilip kaydettirildiğine göre her iki müstediyi de kapsaması gerekirdi. İlk Mahkeme bu yönde bulgu yapmamakla da hata etmiştir.
İlk Mahkeme konu malın ibraz edilen E-mare 2A anlaşma ile satın alındığı ve parasının müstediler tarafından ödendiği bulgusuna vardıktan sonra malın Nisan 1969 tarihinde müstedilerin avukatları üzerine kadyedilmiş olduğu hususunu yanlış değerlendirmiş ve konu malı adı geçen avukatın müstediler- nam ve hesabına bir nevi (trustee) yediemin olarak tutmaya devam ettiği yönündeki şahadeti kaale almamış ve bu malın el değiştridiği nedenine ağırlık vererek bu husustaki olguları yanlış değerlendirmiş ve Yasanın 6(d) fıkrasını yanlış tefsir etmiştir.
İl-k Mahkemenin konu malın müstedilerin ismine kaydedilmesinin Barış Harekâtı neticesinde doğan ülkedeki koşullara bağlanama-yacağı yönündeki yargısı mevcut şahadet ışığında hatalıdır.
İstinafın duruşmasında müstenifler avukatı özetle şahadete değinerek Mahk-emeye Emare 2A olarak ibraz edilen satış anlaşmasının altında yer alan ve satış bedeline tuta numarası belirtilen çek ile yapılan ödemenin, anlaşma dışında bir ödeme makbuzu niteliğinde olduğunu ve bu nedenle satış anlaşmasının yasa kuralları çerçevesinde -satışın 1974 Barış Harekâtından önce yapılmış olduğunu ispat etmek için kaale alınması gereken bir belge olarak kabul edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.
Müsteniflerin avukatı konu taşınmaz malın Nisan 1969 tarihinde müsteniflerin avukatı Ioannis D. Ma-vronicolas ismine kaydedilmiş olmasının satış akdini ortadan kaldırmadığını, bilâkis, mevcut şahadete göre, satıştan sonra direkt müsteniflerin üzerine konu malın kaydedilmemesi çeşitli nedenlerle ve özellikle Rum Bakanlar Kurulundan temin edilmesi gereken- iznin temininde gecikme olacağı düşüncesi ile daha fazla itimatları olan avukatların üzerine bu satış anlaşması ile alınan malın kadyedilmesini kendilerinin uygun gördüğü, satış bedelini kendilerinin ödediği ve avukatlarının da bu malı bir acente veya yed-iemin olarak onların nam ve hesabına, onlara devretmek amacı ile tuttuğunun sunulan şahadetten ve özellikle Emare 6'dan açıklıkla görüldüğünü iddia etmiştir. İlk Mahkeme bu hareketleri yanlış değerlendirerek satılan malın satan üzerinde kayıtlı bulunmaması-nın satışa engel olduğu yargısına vararak müsteniflerin iddiasını reddetmekle hata ettiğini ileri sürmüş ve Yasanın 6(d) fıkrasını yanlış tefsir etmiştir.
Yine müstenifler avukatı Emare 2A olarak ibraz edilen anlaşmanın KTFD İrtibat ve Azınlıklar Dairesi-ne ibraz edildiğini, bu hususta müstenif 2'ye cevap verildiğini dikkate alarak müstenif 1'in Yasanın 6(c) fıkrasındaki şartı yerine getirmediği bulgusuna varmakla hata ettiği gibi en azından müstenif 2'nin bu şartı yerine getirdiği bulgusuna varmamakla da -İlk Mahkemenin hata ettiğini ileri sürmüştür. Yine müstenifler avukatı sunulan şahadete değinerek Rum Bakanlar Kurulundan gerekli iznin 1972 yılında alındığını ancak konu taşınmaz malda yapılmakta olan tamiratla tadilâtın 1974 yılına kadar devam ettiğini v-e 1974 yılı yazında müsteniflerin Kıbrıs'a gelerek devir işlemlerini tamamlamak istediklerini, ancak 1974 yazında yer alan Barış Harekâtı neticesi ile devir işlemlerini yapamadıkları yönündeki şahadete itibar etmeyerek devir işlemlerinin yapılmamasının ülk-edeki koşullara bağlanmayacağı yönündeki bulgusunun da hatalı olduğuna değinmiştir.
Aleyhine istinaf edilen tarafından bulunan savcı ise İlk Mahkeme kararının iddia edilen hususlarda yanlış olmadığına değinerek özellikle İlk Mahkemenin 7/80 sayılı Yasanı-n 6(d) fıkrasında yaptığı yorumun hatalı olmadığını, konu malın satan Rum üzerinde kayıtlı bulunmadığı cihetle müsteniflerin lehine bir karar verilemeyeceğine işaret etmiştir.
Yapılan argümanlar ışığında yukarııda özetlenen istinaf sebeplerini ele alıp i-ncelemeyi uygun bulduk.
1. istinaf sebebi Mahkemeye Emare 2A olarak sunulan satış anlaşmasının dışında yer alan satış bedeline tuta 281418 numarlaı çekle 50KL. ödenmesi ile ilgili şerhin satış anlaşmasının dışında satış anlaşmasının 1974 Barış Harekâtında-n önce yapıldığını ispatlamaya yeterli bir belge olarak nitelendirilmesi gerektiği yönündedir. Sözü edilen şerin anlaşma içeriğinin dışında olması nedeni ile ayrı bir belge olarak tezekkür edilmesi olası olabilir. Ne var ki bu şerhe ödemenin çekle yapıldı-ğı görülmekle beraber bu çekin tarihi veya ödeme tarihi belirlenmemiştir. Bu durumda anlaşmanın Barış Harekatından önce yapıldığını kanıtlayıcı bir belge olarak İlk Mahkemece kabul edilmemiş olması yanlış değildir. Ancak Mahkemeye Emare 2 A olarak sunulan -satış anlaşmasının 1974 Barış Harekâtından önce yapılıp yapılmadığı hususunu incelerken Mahkemeye sunulan Emarelere göz atıldığında konu ev için yapılan ödemelerin banka havalesi ile yapıldığı, daha sonra bu satın alınan yer üzerinde tadilât ve ilâvelerin -de banka havaleleri ile ödendiği görülmektedir. İlk Mahkeme de bu hususta kararının 6. sayfasında şu bulguya yer vermiştir:
"... 6(f) maksatları için malın satış fiyatı Emare 2A'da belirtildiği şekilde 3.000KL'dir. Müstedinin şahadetine göre bu meblağın 5-0KL'sı satış sözleşmesinin imzalandğı gün, mütebakisi olan 2950KL. ise müstedi 1'in Emare 13'de belirtildiği şekilde avukatına gönerdiği 5000 KL'dan Emare 6 ve 10'da teyit edildiği şekilde satıcıya ödenmiştir ...............................................-.................................................................. Huzurumuzdaki tüm şahadetten 4472 koçan numaralı malın satış bedelinin tümünün de satıcı Despina Boyacı'ya ödendiğini kabul eder ve bu hususta bulgu yaparız. Bu durumda 6(f)'nin öngördüğü h-ususlar tatmin olmuştur. Malın üzerinde herhangi bir engel veya yükümlülük olmadığı cihetle 6(g) de tatmin edilmiştir."
İlk Mahkeme yukarıdaki bulguyu yaparken doğru kabul edilen Emarelerden görüldüğü gibi müstenif avukatına esas mal sahibi satıcı Despin-a S. Boyacı'ya ödemek ve sair tamirat masraflarını karşılamak üzere banka yolu ile 1969 yılında Emare 11'de görüldüğü gibi ilkin 5.000KL., daha sonra ilâve inşaat masrafları için 1973 yılında 1973 yılında 4.500KL. ceman 9.500 KL. ödendiği görülmektedir. Bu- transferlerin Ozanköy (Kazafana)'de satın alınmış olan konu mal için yapıldığı da Emare 13'de görülmektedir. Emare 13'deki bu banka havalesi Emare 6 ve Emare 10'daki yazışmalar ve sunulan şahadet dikkate alındığında 7/80 sayılı Yasanın 6(b)(iii) maddesi a-ltında öngördüğü ispat koşulu yerine getirilmiş olmaktadır. Diğer bir ifade ile sunulan banka havalesi ve sair Emarelerle satış bedelinin banka havalesi ile ödendiği müstenifler tarafından ispat edilmiştir. Bu nedenle 1. istinaf sebebinin kısmen kabul edil-mesi gerekir.
2. istinaf sebebi ise 7/80 sayılı Yasanın 6(c) fıkrası ile ilgilidir. Bu madde uyrınca KTFD İrtibat ve Azınlıklar Dairesine 30 Haziran 1975 tarihinden önce müstedilerin müracaat ettiklerine veya 30 Haziran 1975 tarihidnen sonra ve 7/80 sayı-lı yasanın yürürlüğe girmesinden önce yapılan müracaatlarda müracaatın kabul edilip işlem gördüğüne dair bir belge ibraz edilmesi koşuldur.
Sunulan şahadete göz atıldığında müstenifler Emare 2A anlaşmada konu yeri müştereken satın almışlardır. Bu anlaşma- KTFD İrtibat ve Azınlıklar Dairesine Yasanın öngördüğü sürede ibraz edilmiş ve işlem gördüğüne dair bir yanıt da müstenif 2'ye verilmiştir. KTFD İrtibat ve Azınlıklar Dairesine yapılan bu müracaatın müsteniflerce müştereken yapıldığına ilişkin herhangi bi-r bilgi yoktur. Ancak verilen yanıt müstenif 2'ye yapıldığı ve müstenif numara 1 için herhangi bir müracaat veya yanıt olmadığı düşüncesi ile İlk Mahkeme bu başlık altındaki ispat külfetinin müstenifler tarafından yerine getirilmediği bulgusuna varmıştır. -Yasanın 6(c) fıkrası aynen şöyledir:
"6(c) Bu Yasanın yabancı saymadığı diğer devlet uyrukluları, 20 Temmuz 1974 tarihinden önce yabancıdan sözleşme ile mal satın aldıklarını Kıbrıs Türk Federe Devleti İrtibat ve Azınlıklar Dairesine 30 Haziran 1975 tarih-inden önce müracaat ettiklerine dair belge veya 30 Haziran 1975 tarihinden sonra ve bu yasanın yürürlüğe girmesinden önce yapılan müracaatlarda, müracaatın kabul edilip işlem görmüş olduğuna dair belge."
Bu fıkrayı tetkikten görülebileceği gibi esas amaç- 7/80 sayılı Yasa kapsamına girebilecek bir anlaşmanın 1974 Barış Harekatından önce yapıldığını bir başka açıdan kanıtlamaya yöneliktir. Bu meselede satışa konu taşınmaz malın karı koca olan Müstediler tarafından müştereken 1974'den önce satın aldığı iddia- edilmektedir. Satışı satışa taraf olan eşlerden birisi Yasanın 6(c) fıkrası uyarınca İrtibat ve Azınlıklar Dairesine bildirmiş, bu işlem görerek yanıt alınmıştır. Bu işlemlerin bu fıkra amaçları bakımından yeterli sayılması gerektiği kanaatindeyiz. Bu ned-enle 2. istinaf sebebi de kabul edilir.
3. istinaf sebebine gelince İlk Mahkeme Emare 2A satış anlaşması ile istida kousu yerin Despina S. Boyacı'dan satın alındığını kabul etmiş ancak bu satış anlaşmasından sonra 1 ay geçmeden Nisan 1969'da bu yerin Ioa-nnis D. Mavronicolas üzerine kadyedildiği ve halen bu şahsın ismine kayıtlı bulunduğu ve bu nedenle Yasanın 6(d) fıkrası uyarınca müstenifle adına konu malın kaydedilemeyeceği bulgusuna varmıştır. İlk Mahkeme bu bulguya varırken şu görüşe yer vermiştir:
"-Her halükarda malın 1.11.1972'ye kadar Müstedilerin avukatı olan Ioannis D. Mavronicolas adına kayıtlı olmasını makul bulmakla 6(d) tahtında malın Ioannis D. Mavronicolas adına olmasının ne gibi sonuçlar doğuracağına bakmak gerkir.
6(d) bendi malın satıc-ıdan başka birisinin adına kayıtlı olmasının mümkün olacağını belirtmekle beraber bentte kullanılan kelimeler malın başka birisinin adında olmasının 'satışı etkilememesi veya satışa bir engel teşkil etmemesi' gerektiğidir. Kanaatimizce bu kelimeler sözü ed-ilen malın, başka birisinin adına kayıtlı olması, malın satıldığı dönem için geçerlidir. Yani satış tarihinde malın başka birisinin adına kayıtlı olmasının bu satışı etkilemediği veya engel teşkil etmediği sonucuna varılması mümkün olduğu takdirde 6(d) ben-di tatmin olabilir denmektedir."
İlk Mahkeme 6(d) bendine bu yorumu getirecek satış tarihinde malın malı satan Despina'nın isminden başka birisinin isminde kayıtlı olduğu gerekçesi ile müsteniflerin iddiasını reddetmiştir. Yasanın 6(d) maddesi aynen şöyl-edir:
"6(d) Tapu kütüklerinde ilgili malın satıcı adına kayıtlı olduğu veya satıcıdan başka birinin adına kayıtlı olmasının satışı etkilemediği veya satışa bir engel teşkil etmediği."
Yukarıda iktibası yapılan yasa maddesi İlk Mahkemenin yaptığı şekilde- bir tefsire açık olmakla beraber bu maddenin esas amacı 7/80 sayılı Yasa altında 1974 Barış Haekâtından önce bir satış anlaşması ile taşınmaz mal alan ve bu yasa kuralları çerçevesinde bu akdi kanıtlayan kişilere, Devlet konu malı devretmeyi taahhüt ettiğ-inden, böyle bir devir işleminin yapılabilmesi için söz konusu malın halen satan ismine kayıtlı bulunması veya satan ismine kayıtlı değilse satışa engel teşkil etmemesi gerekir. Diğer bir ifade ile satanın mükellefiyetlerini yüklenen Devletin bu satış neti-cesinde devir işlemlerinin yapılmasına engel bulunmaması gerektiği vurgulanmaktadır. Bu durumda bu maddeyi sadece satış tarihi ile sınırlamamak gerekir.
Önümüzdeki meslede satış anlaşmasının yapıldığı tarihte satış konusu mal, satıcı adına kayıtlı olduğ-u ihtilâfsız bir olgudur. Daha sonra, yukarıda izah edilen nedenlere bağlı olarak, aynı satış anlaşmasına dayanılarak Müstedilerin avukatı bu malı bir yediemin sıfatı ile, Müstedilerin muvafakat ve arzusu ile kendi ismine kayıt ettirmiş olması istida konus-u satış anlaşmasının bir devamı ve merhalesidir. Konu mal halen müstediler avukatı adına kayıtlı olup onların yediemini olarak onlar adına yürütmek üzere elde tutulduğu ihtilâfsız olduğuna göre satışa bir engel bulunmadığı gibi davasını kazanan müstediler -ismine konu malı Devletçe devredilmesinde de herhangi bir engel yoktur. Bu nedenlerle Yasanın 6(d) bendi konu malın müstedilere devredilmesine bir engel teşkil etmemektedir. Bu nedenle de 3. istinaf sebebinin kabul edilmesi gerekir.
5. istinaf sebebine ge-lince; bu sebep İlk Mahkemenin konu malın müsteniflerin ismine kaydedilmemesine Barış Harekâtı neticesinde doğan ülkedeki koşullara bağlanamayacağı yönündeki bulgusuna karşı yapılmıştır. Sunulan şahadet incelendiğinde konu taşınmaz malın Mart 1969 tarihind-e satın alındığı, hemen akabinde belirlenen bir plân dahilinde bu yerin restorasyonu, tadilat ve ilâve binalar yapılmak sureti ile esaslı bir tadilâta gidildiği görülmektedir. Öyle anlaşılıyor ki bu işlerin uzayacağını dikkate alan müstenifler, konu malın -kendileri için yabancı birisi olan Despina'nın Boyacı'nın isminde kayıtlı bırakarak bu pahalı tadilât işlemlerini yapmak yerine kendi aile dostları saydıkları ve itimat ettikleri avukatları isminde kendi nam ve hesaplarına yediemin olarak tutulmasını ve ma-lı ona devrettirmeyi daha uygun bulmuşlardır. Tamirat ve tadilât derhal başlamış olmasına rağmen uzun süre devam etmiş, bu arada Kasım 1972 tarihinde Rum Bakanlar Kurulunun gerekli izni alınmış ancak henüz daha inşaat tamamlanmamıştı. İnşaatın 1973 sonları-na doğru tamamlandığı sunulan Emare 11 banka havalesinden görülmektedir. Bu banka havalesine bakıldığında hâlâ daha 1973 yılı sonu itibarı ile müsteniflerin avukatlarına bu tamirat ve tadilât işlemlerini yürütebilmek için para tranfer ettiği görülmektedir.- Yine müstenif 1'in şahadetine göre tamirat 1974 başlarında bitmiş ve 1974 yazında gelip devir işlemlerini tamamlayarak evde ikamet etmek niyetinde oldukları anlaşılmaktadır. Bu durumda sunulan şahadet titizlikle incelendiğinde taraflaca hedeflenen tarihte- bilinen Barış Harekâtı yapıldığı ve ülkedeki koşullar nedeni ile devir işlemlerinin tamamlanmadığı açıklık kazanmaktadır. Bu nedenlerle İlk Mahkemenin bu yönündeki değerlendirmesinin hatalı olduğu kanaatindeyiz ve 4. istinaf sebebinin de kabul edilmesi ge-rekir.
Netice olarak yukarıda söylenenlerden anlaşılacağı gibi müstenifler isinafta muvaffak olmuşlrdır ve daha önce yapılan bulgu neticesinde parası ödendiği cihetle söz konusu malın Devlet tarafından müsteniflere devredilmesi gerektiği yönünde emir ver-ilir.
Masraflar hususunda herhnagi bir emir verilmez.
(N. Egin Salâhi) (Niyazi F. Korkut) (Aziz Altay)
Yargıç Yargıç Yargı-ç
27 Aralık 1991
Full & Egal Universal Law Academy