-D.22/87 Yargıtay/Hukuk 5/87
(Lefkoşa Dva No. 1589/83)
Yüksek Mahkeme Huzurunda.
Mahkeme Heyeti: Salih S. Dayıoğlu, N. Ergin Salâhi, Aziz Altay.
İstinaf eden: Barclays Banka Inter-national Ltd. Lefkoşa.
(Davacı)
ile
Aleyhine istinaf edilen: Hüseyin Songur, Lefkoşa.
(Davalı)
- A r a s ı n d a.
İstinaf eden namına: Ahmet Mithat Berberoğlu.
Aleyhine istinaf edilen namına: Kıvanç M. Riza.
H Ü K Ü M
Salih S. Dayıoğlu: İşbu istinaf Lefkoşa Kaza Mahkemesinin 24/12/1986 tar-ihinde vermiş olduğu bir karardan yapılmış bulunmaktadır. Olgular istinafı ilgilendirdiği oranda aşağıda gösterildiği şekilde özetlenebilir:
Davacı (istinaf eden) 28.11.1983 tarihinde dosyalamış olduğu bir dava ile davalıdan (aleyhine istinaf edilen) alac-ağı olduğu gerekçesi ile bir takım taleplerde bulundu. Tarafların herhangi bir kusuru olmaksızın davanın duruşması 3.12.1986 tarihine tayin edildiği zaman taraflar sabahleyin Mahkemeye gittiklerinde davanın duruşmasının öğleden sonra yapılacağını öğrendile-r. Davacının avukatının rahatsız olması nedeni ile öğleden sonraya ertelenen celsede davacı veya avukatı hazır bulunmadı ve bunun üzerine Mahkeme de davayı iptal etti. Bunun üzerine 15 Aralık 1986 tarihinde davacı Mahkemeye bir istida dosyaladı ve bununla -3.12.1986 tarihinde İlk Mahkemenin vermiş olduğu iptal hükünün iptal edilmesini talep etti. İstidanın duruşması 24.12.1986 tarihine ertelendi. O gün tarafların avukatları Mahkemede hazır bulundular. Davalının avukatı istidanın olduğu gibi kabul edilmesine -itirazı olmadığını beyan etti, ancak masrafları talep etti. Bunun üzerine İlk mahkeme zai olan masrafların tutarı 60,000TL'nin 10 gün zarfında ödenmesi kaydı ile 3.12.1986 tarihinde verilen hükmün iptal edilmesine emir verdi. İstinaf bu emir aleyhine yapıl-mış bulunmaktadır. Dosyalanan istinaf ihbarnamesi ile davacı İlk Mahkemenin "İstidanın yalnız duruşma günü ile ilgili masraf vermesi gerekirken, 60,00.-TL gibi fahiş bir meblâğın masraf olarak ödenmesine emir verip davacıyı cezalandırmakla" hata edildiğin-den yakınmaktadır. Ayrıca davacı bir hukuk davasında bir tarafın duruşma günü Mahkemeye gelmemesi halinde Mahkemenin gelmeyen tarafı "cezalandırma" yetkisi olmadığını iddia etmektedir.
Davalı istinafın bir masraf emrinden yapıldığı ve Hukuk Usulü Nizamat-ının E.35 n.20 hükümleri gereğince gerekli izin istihsal edilemediği için istinafın daha ileri gidemeyeceğini savundu. Sözü edilen E.35 n.20 aynen şöyledir.
"An appeal from a decision solely on the ground of a wrong direction in regard to costs, or from a-n order made on taxation or review of taxation, shall not be entertained except with the leave of the Court of Appeal or a Judge thereof , which shall not be given unless it is made to appear that the direction or order is contrary ro the prvisions of any -law or rule, or is based on a misvonception of fact, or directs any party to pay costs ıncurred or occasioned, without sufficien-t reason, by another party."
-Yukarıda iktibası yapılan nizamın içeriğinden de açıklıkla görülebileceği gibi sadece masraflara ilişkin bir talimat veya emrin hatalı olduğu gerekçesine dayanan bir istinaf ancak önceden izin alınması halinde yapılabilir. Bütün mesele bu "talimatın" (dir-ection) sadece masrafların kimin tarafından ödeneceği hususu ile kalmayıp aynı zamanda masraf miktarını da kapsayıp kapsamadığını belirlenmesi gerekir. Gerek ilgili nizamın özü ve sözü ve gerekse şimdiye kadar takibatta takip edilen usulden "talimat" sözcü-ğünün masraf miktarını da kaspadığı ve içerdiği şeklinde tefsir edilmesi gerekir.
Önümüzdeki meselede davacının bu istinafı, E.35 n.20 uyarınca önceden izin almadan, dosyaladığı ihtilafsız bir olgudur. Esas itibarıyle davacının şikâyeti masrafın çokluğun-a mütedair olduğuna göre istinafın daha iler gitmemesi gerekir. Her ne kadar da davacı, duruşmaya gelinmemesi nedeni ile iptal iidlen bir davanın tekrar canlandırılması veya iptal kararının kendisinin iptal edilebilmesi için zai masrafların ödenmesinin bir- ön koşul olarak konmasının doğru olamdığını ve böyle bir şartın konması için Mahkemelerin yetkileri olmadığını iddia etmişse de bu iddiada herhangi bir mesnet görmüyoruz. Böyle bir şartın uygun meslelerde konması doğru ve adil olabileceği gibi böyle bir y-etkinin en azından mahkemelerin doğal yetkileri arasında var olduğu kabul edilmelidir.
Yukarıda söylenenlerden de anlaşılacağı gibi davacı E.35 n.20 hükümlerine uygun bir şekilde gerekli izni almadığı için bu istinaf daha ileri gidemez.
Sonuç olarak i-stinaf reddolunur. Masraflar için herhangi bir emir verilmez.
(Salih S. Dayıoğlu) (Ergin N. Salâhi) (Aziz Altay)
Yargıç Yargıç - Yargıç
5 Kasım 1987
-
-
1
-
Full & Egal Universal Law Academy