(6570 S. K. m. 7)
Dava: Dava konusu hamamın taraflara müşterek miras bırakanlarından intikal ettiği ve davacıların pay çoğunluğuna sahip oldukları ve bu yeri müşterek işletmek istedikleri ve sanatı yerine getirebilecek kabiliyette oldukları anlaşılmış olmasına binaen sabit olan dava veçhile kiralananan hamamın tahliyesiyle paydaşlara teslimine dairdir.
Karar: Davalının kiralanan yere paydaş olduğunun anlaşılmasına ve davacıların da paylarını kiralamış bulunmasına ve birlikte intifa istenmemesine; tahliyesi halinde gayrimenkulden davalının intifasının imkansız hale geleceğine göre davanın reddine karar verilmek gerekir.
Bu bozma kararına karşı mahkemece ısrara karar verilmiştir.
Sonuç: Gayrimenkulün tahliyesine karar verilmekle aynı zamanda paydaş bulunan kiracının gayrimenkulden intifa eylemesi önlenmiş olur. Gayrimenkulün hem tahliyesine, hem de paydaşlara teslimine şeklinde verilen hükümle, hangi isteğin bir sonuca bağlandığını anlamak mümkün değildir. Bu yolda ittihaz olunan kararla ihtiyaç sebebine dayanarak açılmış bulunan tahliye davası da halledilmiş olmaz. Varit olan özel daire bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmek gerekirken aksine yazılı düşünce ile önceki hükümde ısrar edilmesi yolsuz olduğundan son hükmün dahi HUMK.'nun 429. maddesi uyarınca bozulmasına, 17.9.1958 tarihinde ittifakla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy