(6570 S. K. m. 7) (1086 S. K. m. 429)
Dava: Babası ile birlikte oturan kardeşlerden davacının ayrı mesken ihtiyacının olduğundan bahisle açtığı dava, kardeşler arasında geçimsizlik olmadığından ve bir arada oturmaları mümkün bulunduğundan bahisle reddine dairdir:
Karar: Dinlettikleri şahitler davacılar Şükran'ın evvelce kocasıyla birlikte başka yerde oturduğunu, bilahare kocasından boşanınca şimdi oturduğu yere geldiğini, her iki kız kardeşin babalarına baktıklarını babalarının ölümünden sonra aralarında geçimsizlik başladığını, bu arada oturdukları halde ayrı yiyip içtiklerini, yaşama tarzlarının birbirine uymadığını, birisine gelen misafirin yanına diğerinin çıkmadığını, ayrıca Şükran'ın eşyalarının halen oturulan yere sığmadığını, bu itibarla da dava konusu yere Şükran'ın ihtiyacı olduğunu söylemişlerdir. Yine şahitlerin sözlerinden davacılardan birinin 45, diğerinin de 35 yaşlarında olduğu anlaşılmaktadır. Şu hale göre her ikisi de yetişkin olan iki kardeşten birisinin bundan böyle diğeriyle birlikte oturmak istemeyip ayrı bir dairede oturmak istemeğe hakkı olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bütün bunlardan zuhul edilerek ilamda yazılı düşünce ile davanın reddi kanuna aykırı ve temyiz itirazları yerindedir. Hükmün gösterilen sebeplerden bozulmasına karar verilmiştir.
Bu bozma kararına karşı mahkemece ısrar edilmiştir.
Davalının kira ile oturduğu yere davacılardan Şükran'ın oturmak için ihtiyacı bulunduğu tanıklar tarafından bildirilmiştir. Yetişkin olan kardeşlerin ayrı ayrı dairelerde oturmayı istemelerinde kanuna aykırı bir yön yoktur. Davalı tanıklarının söylediklerine bakılarak kardeşlerin bir arada iyi geçindikleri kabul edilse bile, bu hal, onların ayrı oturma isteklerinin yerine getirilmemesi için bir sebep teşkil etmez. Mahkemenin, tamamıyla yerinde olan özel daire ilamına uymamış bulunması bu bakımlardan kanuna aykırıdır.
Sonuç: Israr kararının HUMK.'nun 429. maddesi gereğince bozulmasına 15.3.1961 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy