(818 S. K. m. 244, 246)
Dava: Davacı maliki bulunduğu 1343 ada, 11 parselin imar durumuna göre ifrazını istediğini, taşınmazın ortasından bir kısmının yol için bedelsiz olarak terkine razı olması halinde ifrazına müsaade olunacağının Belediye tarafından bildirilmesi üzerine rıza göstererek ifraz işleminin gerçekleştirildiğini, sonradan imar planının değişmesi sonucu imar yolunun iptal edildiğini ve bu kısmın yol fazlası olarak Belediyenin uhdesinde kaldığını, geri almak istediğinde ancak rayiç bedelle satılabileceğinin bildirildiğini ileri sürerek söz konusu yerin bedelsiz olarak kendisine iadesine karar verilmesini istemiş, mahkeme zamanaşımı ve bağışlamadan dönme koşulunun bulunmaması nedenleriyle davayı reddetmiştir.
Özel dairece, dava konusu taşınmazın terk amacına tahsis edilmesi ve terk etme koşulunun gerçekleşmemesi nedeniyle, belediyenin kendisine bedelsiz olarak verilen yeri gene bedelsiz olarak iade etmek zorunluluğunda bulunduğu gerekçesiyle karar bozulmuş, mahkeme eski kararında direnmiştir.
Duruşma yapılması için tayin olunan 28.03.1973 Çarşamba günü belli zamanda temyiz eden davacı taraf adına Avukat... geldi, davalı adına Avukat ...'in gönderdiği rapordaki mazereti kabul edilmedi. Temyiz dilekçesinin süresinde verilip kaydedildiği anlaşıldı.
Hukuk Genel Kurulunca gelen vekilin sözlü açıklaması dinlendikten sonra vaktin yetersizliğinden ötürü işin karara bağlanmasının başka bir güne bırakılması uygun görüldü.
Bugün Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşüldü:
Karar: Dava konusu taşınmazdan yol geçirilmekten vazgeçilmekle, bağışlanan bağışlama amacına tahsis olunmamış, bağışlamada bulunan davacıyı terkine zorlayan neden ortadan kalkmış ve bunun sonucu olarak bağışlama niteliğinde bulunan hukuki muamelenin sebebinde var olan bağışlama koşulu gerçekleşmemiş olmasına göre, davalı Belediye bedelsiz olarak aldığı taşınmazı gene bedelsiz olarak iade etmek zorundadır. Bu nedenle özel dairenin bozma kararına uyulmak gerekirken eski kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.
Sonuç: Temyiz olunan direnme kararının yukarıda gösterilen sebepten HUMK'nun 429 uncu maddesi gereğince bozulmasına, davacı taraf lehine takdir olunan 850 lira avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine 20.06.1973 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy