(818 S.K. m. 125, 128)
Dava: Dava, konkordatonun feshi talebinden ibaret olup, mahkemece dava, zamanaşımı sebebiyle reddedilmiştir. Davacı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay İcra ve İflas Dairesi, müddetin hesabında konkordatonun tasdik tarihi değil, borçların tamamen ödenmesi için kararlaştırılan son tarihin kabulü gerekli olup, bu durumda 10 senelik zamanaşımının dolmamış olduğundan bahisle hükmü bozmuştur. Mahkeme ise aynı gerekçelerle kararında direnmiştir.
Karar: Davalı taraf, davacı da dahil olmak üzere, alacaklılardan konkordato talebinde bulunmuş, yapılan anlaşma, mahkemece kabul ve tasdik edilmiştir. Bu durumda konkordato, bir ilam mahiyetini almıştır.
Mahkeme kararında belirtildiği gibi, her ne kadar ilamlar 10 yıllık zamanaşımına tabi ise de, müddetin hesabında başlangıç tarihi olarak, kararda kabul edildiği gibi, konkordatonun tasdiki tarihini değil, BK`nin 128. maddesi uyarınca, alacağının muaceliyet kespettiği tarihi, yani borcun ödenmesi için kararlaştırılan son vade tarihini esas almak gerekir.
Olayda konkordato, 20.1.1973 tarihinde tasdik edilmiş, anlaşma şartlarına göre, borcun ödeme tarihi 20.5.1955 olarak kararlaştırılmıştır.
Şu halde, az önce açıklanan esaslar uyarınca, bu tarihten itibaren 10 senenin geçip geçmediğine bakılmalıdır. Davacı taraf, 3.3.1964 tarihli dilekçe ile konkordatonun feshini istemiştir; buna göre, 10 senelik zamanaşımının dolmamış bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, özel daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi, usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulüyle, direnme kararının BOZULMASINA, oyçokluğuyla karar verilmiştir.
Full & Egal Universal Law Academy