(6762 S. K. m. 56, 57) (551 S. K. m. 7, 15)
Dava: Taraflar arasındaki markaya müdahalenin önlenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın reddine dair verilen 19.3.1973 gün ve 1972/93-1973/71 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 24.9.1973 gün ve 3064-3453 sayılı ilamı ile, "551 sayılı Markalar Kanununun 15. maddesine göre markayı ilk defa tescil ettiren kimse markanın sahibi sayılır. Davalının "Mintan" markası 3.12.1969 tarihinde tescil ettirildiği halde, davacının "Mentaks" markası 16.1.1967 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı satışa arzettiği deterjanlarda okunuş ve söylenişi aynı olan "mintax" kelimesini de kullanagelmiştir. Markalar Kanunun 7. maddesi gereğince markanın bir bütün olarak bıraktığı genel intiba asıl olduğuna göre "mintaks" şeklinde markayı tescil ettirmiş olan davacının imal ve satışa arzettiği deterjanlarda "mintax" kelimesini tescil edilmiş markadaki tarz, şekil ve surette kullanmakta olduğu anlaşıldığından, onun tescilli markasını hiç kullanmadığı sonucuna varmak kanuna aykırı bulunduğu gibi, özel bilgiyi gerektiren konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan benzerlik ve ayniyet olmadığının kabulü de usule aykırıdır.
Bu itibarla bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak iltimasın mevcut olup olmadığının tespiti ile hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken karar yerinde yazılı gerekçelere dayanarak karar ittihazı usul ve kanuna aykırı olduğundan hükmün bozulmasını gerektirmiştir" gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
Karar: 551 sayılı Markalar Kanununun 7. maddesi hükmünce "herhangi bir işaretin marka olarak tescil edilip edilemeyeceğinin tayininde münferit unsurlardan ziyade markanın bir bütün olarak bıraktığı genel intiba nazara alınır." Olayda davacı (mintaks) olarak yazılan markasını davalının "mintan" markasından önce 16.1.1967 de tescil ettirmiş olup, imal ile piyasaya arzettiği deterjanlarda (mintax) biçiminde yazılan markayı kullanageldiği anlaşılmaktadır. Bu maddi olaylar 551 sayılı Yasanın az önce belirtilen maddesindeki tescil bakımından markanın bir bütün olarak bıraktığı intıbaı esas alan hükmü açısından değerlendirildiğinde "mintaks" olarak tescil edilen markanın hiç kullanılmadığı yolundaki kabul yasaya aykırı düşer. Bu nedenlerle mahkemece Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulup orada belirtilen biçimde inceleme yapılarak sonucu uyarınca karar verilmek gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Direnme kararı bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.02.1976 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy